زینب میگفت دیدم که پیکرت در قتلگاه بی سر بود آن طرف دیدم بر روی نیزه ها سرت بی تن بود...

سوختم.

بارون....:))))

دیر کردی بارون.. حسین رفت. چشم عباس‌ تیر خورد. علی‌اکبر اربا اربا شد. تازه داماد کربلا شهید شد گلویِ علی‌اصغر💔. زینب اسیر شد و کتک زدن خانوم سه ساله‌رو:) دیر شد بارون، دیر شد..💔

دلم میخواد خرخره کسایی که به حنا حرفی می‌زنن رو پاره پاره کنم. بچه‌به این نازی.. چرا اذیتش می‌کنید؟💔. آبجی کوچیکه‌‌ی من رو اذیت کنید با حرفاتون، پیداتون می‌کنم با قمه تیکه پارتون میکنم.

از لحاظ روحی نیاز به گوشه اتاقم، تنهایی،‌ گریه(زار)از ته‌دل دارم..

زینب رسید لب گودال ؛ نیزه های شکسته رو کنار میزد ، شمشیرهای شکسته رو کنار میزد ، به حسین که رسید گفت : تو حسین‌منی 💔؟! داداش کی موهات رو نامرتب کرده ؟ داداش کی انگشتت رو بخاطر انگشترت بریده؟

سوختم

امشب اینجا قراره بسوزیم..:) شام غریبانه خب..💔

مادر بدن بی‌سر‌ را به آغوش کشید، دست بر رگ‌های بریده‌ی حنجره‌ی حسین گذاشت و با ناله‌ای که دل سنگ را آب می‌کرد، می‌گفت: ​«بُنَیَّ قَتَلُوکَ وَ مَا عَرَفُوکَ وَ مِنْ شُرْبِ الْمَاءِ مَنَعُوکَ...» «غریبِ مادر... تو را کشتند و نشناختند... با لب تشنه سرت را بریدند و از قطره‌ای آب منعت کردند...» آه از روضه‌ی جانسوزِ زهرا..