می‌خواستم پناهگاه همیشه استوار تو باشم تا هرگز احساس بی‌پناهی نکنی! چرا که به تجربه دریافته بودم بی‌پناهی، چه اندوه عمیق و جانکاهی با خود به همراه دارد...!

مرا دردیست اندر دل که گر گویم زبان سوزد وگر پنهان کنم ترسم که مغز استخوان سوزد!

من پناهنده ام به مرزهای تنت و من همه جهان را در پیراهن گرم تو خلاصه می کنم♡

مصرعی از قلبِ من با مصرعی از قلبِ تو شاه بیتی میشود در دفترِ دیوانِ عشق (:!

اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من دل من داند و دل داند و من!

این جنگ نابرابر است قرار نبود چشم هایت را بیاوری...🚶🏿‍♂

لرزه بر دستان و لکنت بر زبان و نبض تند وصف حالم؛ چون ببینم یک نظر چشم تورا...

عشق را همان اندازه میتوانی پنهان کنی که سرفه را...!

هزار خطبه هم بخوانند حرام است معشوقه کسی را به دیگری دادن:)

‌آغوش تو آرام کند موج دلم را دریای درونم طلبش لمس تن توست=)

پر کن از باده‌ے چشمت، قدح صبحِ مرا خود بگو من زِ تو سرمست شَوم، یا خورشيد؟

بافتن موهای تو کار هر کسی نیست هیچکس با دست خودش... گور خودش را نمیکند !!!