در چشم هایش در چشم های سیاهش شب ابدی و تاریکی متراکمی را که جستجو می‌کردم پیدا کردم و در سیاهی مهیب افسونگر آن غوطه ور شدم ؛)♡

حرف‌های من باشد برای بعد... دلتنگی‌هایم،غرزدن‌هایم،اشک‌هایم،همه‌اش باشد برای بعد... تو از خودت بگو! با او چطور می‌گذشت؛ که با من نشد بگذرد؟!

در هیاهوی زندگی،اگر آرام بودم؛ دلم به وجود تو خوش بود... و تو چه بی‌رحمانه دلم را تکه تکه در مسیر برگشت رها کردی... حال من مانده‌ام و تکه‌های جامانده در مسیری که برای عاشقی‌مان قدم زده بودیم!(:

من و عشق و دل دیوانه بساطی داریم عقل هی فلسفه می‌بافد و ما می‌خندیم ...

عارفی بر سر یک پیچش مو کافر شد من رند و سه وجب زلف پر از فر چه شود ببعی؛))

به جز تنت مبادا شقایقی بِبویم...

کجاست بارشی از ابر مهربان صدایت ؟ که تشنه مانده دلم در هوای زمزمه هایت

باش تا باهم خیابانهای پاییز را به شیدایی قدم بزنیم و همگام با رقص برگهای پاییزی برقصیم و عاشقی رو دوره ڪنیم!

بوسه دهم بنده‌وار بر قدمت ور سرم در سر این می‌رود بی سر و پایی مگیر...

بسپار به دستان من اين خرمن مو را من زاده شدم ساقه‌ى گندم بشمارم...

جان ما پیچیده در گوشه‌ی پیراهن تو ''

- تو ژاپن رسمه که اگر یه دانشجو دختر از پسری خوشش بیاد یا دوستش داشته باشه . . مستقیم نمیره بهش بگه دوستش داره ! میره ازش دکمه دوم پیرهنش رو میخواد ؛ چون نزدیکترین دکمه به قلبه : )!♥️'