یه موقع هایی اونی که به همه امید میده و دلشونو قرص میکنه تَهِ دله خودش از همه خالی تره!
۱۲ سال و اندی رفتیم مدرسه و دانشگاه از تولید مثل جلبک تا حساب کردن سرعت متحرک تو ثانیه دوم و انتگرال و...خوندیم ولی هیچکس بهمون یاد نداد چطوری خودمون رو دوست داشته باشیم...
بیاین «حوصله ندارم» ، «دلم نمیخواد» ، «حال نمیکنم» و «نه» گفتن بدون رودربایستی و عذابوجدان، عادیسازی کنیم.
خلاف..!؟
تو با چوبشور سیگار نکشیدی، با دلسترلیمویی مستنکردی تا قلبت درد بگیره مجبورشی قرصای رنگی اسمارتیزی رو با آب قورتبدی😂💔
گاهی هم هیچکس نمیفهمد که تمام تلاشت را میکنی تا در اوج خستگی، زیباترین لبخندت را بهشان نشان دهی...
ولی صحبت کردن با کسی که به اندازه خودت به اون بحث اهمیت میده یه چیزی فراتر از لذت بخش بودنه>>>
درونگرا بودن اینجوریه که هر حرفی میخوای بزنی، حس میکنی لزومی نداره اینو بگی، میخوای از مشکلاتت صحبت کنی، میگی خب مگه اینا میتونن واسم کاری کنن؟! بگم که چی؟! اینجوریه که دیگران فکر میکنن افسردهای، درصورتی که فقط از اضافهگویی خوشت نمیاد
وقتی مطمئنی یکی دوستت داره نه دیر پیام دادن هاش نارحتت میکنه نه به کجا و با کی بودنش گیر میدی چون اون به تو اعتماد داده میدونی هر جا با هرکی باشه اولویتش تویی(: