کاش می شد ؛ آدم، گاهی ، فقط گاهی .. به اندازه نیاز بمیرد ، بعد بلند شود . خاک‌هایش را بتکاند ، اگر دلش خواست برگردد به زندگی و اگر دلش نخواست بخوابد تا ابد

‹ بسیار گران تمام شد ، انسان باقی ماندن ! ›

‏چقدر بهتر میشد اگه بجای : ‹ مخشو زدم › ، میگفتیم : ‹ دلشو بردم › . . اینجوری مخش دو بار زده می‌شد :)!

موکباشون :)

به درك ك آفتاب به سمت ما نمی‌تابد ؛ ما ‹ به پنجره بودن › ادامه می‌دهیم !'

نوشته بود: سوار بر شادی های کوچک پیش برو؛ اما قلبت را برای سخت ترین اندوه‌ها آماده کن...

هیچ کس جای خالیِ کسیو پر نمیکنه ؛ پس قبل اینکه دیر بشه قدر بدونین .

یا مسلمان باش یا کافر دو رنگی تا به کِی ؟ یا مقیم کعبه شو یا ساکن بتخانه باش

کاش یه مغازه بود ادم میرفت میگفت: بی‌زحمت یه کم ‹ خیالِ خوش › میخوام ببخشید این ‹ خنده‌های از تهِ دل › چند ?! آقا این ‹ آرامش › هایِ لحظه‌ای چند . . این ‹ بی‌خیالیا › که میپاشن روی زندگی ، مُشتی چند ?! از این ‹ روزایی که بی‌بغضن › دارین این ‹ شادیا ›موندگاری دارن کاش یه جایی بود میشد بری و بگی : آقا یه ‹ زندگی › میخوام بی‌زحمت جنسِ خوبش : )!

به نصیحت نیازی نداریم؛ گاهی فقط نیاز داریم بشنویم که در تحملِ رنجِ زندگی تنها نیستیم . . .