سکوت در علم روانشناسی اینجوریه که :
هنگام غم، غرور است .
هنگام خشم، قدرت است .
سکوت هنگام تمسخر و تحریک، پیروزی است .
و سکوت هنگام نصیحت، ادب است .
مودم اینطوریه که میرم تو پیوی صمیمی ترین رفیقم تا میام واسش بنویسم چیشده و چمه به خودم میام و میگم بیخیال بابا درست میشه و پیامامو پاک میکنم .
"هرمان دکونیک"جایی میگوید:
دوستت دارم؛
چنان با احتیاط مثلِ 'شاید'
چنان باور نکردنی مثلِ 'آری'
و چنان طولانی مثلِ 'تا چه پیش آید.'