به نام خدای ِ شهیدانی که خون خود را فدا کردند تا در امنیت باشیم، از زندگی اشان گذشتند تا راحت زندگی کنیم ، خواب را بر خود حرام کردند تا در آرامش سر به بالین بگذاریم ،خانواده اشان را تنها گذاشتند تا در امروز با خیالی اسوده در کنار خانواده جمع باشیم .
بی تردید آنها رسم جوانمردی را در حق ِ وطن و هموطن ِ خود به اتمام رسانده اند ؛
حال سوال من از شما این است آیا تا به حال از خود پرسیده اید نبودن پدر آن هم نه یک روز بلکه سال ها یعنی چه؟
بدون شک نپرسیده اید یا شاید هم چون پدرانتان همواره در کنار شما بوده زیاد به این موضوع بها ندادهاید
حالا برای چند لحظه ایی حال ِ فرزندان ِ شهدا را تصور کنید سخت است نه؟
مگر آنها مثل ما فرزند پدرانشان نبودند؟ مگر دل های کوچکشان تنگ ِ پدر نمی شد؟
مگر حسرت ِ یک بار رفتن به شهربازی با پدرانشان را نداشتند که این گونه طعم تلخ ِ بی پدری را چشیدند آنهم برای چه؟برای که؟
آری برای ما ، مایی که اگر خیلی غیر ارادی در یک مناسبت ِ مختص شهدا شرکت کنیم و ذره ایی با وجه شهدا آشنا شویم که آنهم بعد از چند دقیقه به فراموشی میسپاریم
بیداریم؟
دیگر چند ظفر خالدی را باید فدا کنیم تا شاید ذره ایی به درکمان اضافه شود؟
سالروز ِ هفته ِ دفاع ِ مقدس بهانه ایی برای زنده شدن شهدا در ذهن ِ مردمی است که سال ها جنگ علیه کشورش را دید اما ذره ایی از مقاومت او کاسته نشد بلکه با توکل به خدا و ایثار و فداکاری ِ جوانانی که شور و شوق ِ رسیدن به خدا را داشتند همواره ادامه داشت تا به حول و قوه الهی منجر به شکست دشمن و برپایی ِ دوباره ِ نظام جهموری ِ اسلامی ایران شد .
#هفتهدفاعِمقدس
#بهقلمِسینآ
تلخ ترین قسمت هر آهنگ همون جاییه که اصلا توجهت به صدای خواننده نیست تمام توجهت پیش یه تصویری از گذشتست .
تا حالا شده اشتیاق چیزی تو وجودتون باشه ولی حوصلهاش نه من نسبت به زندگیم همچین حسی رو دارم .