خودم از خودم خستم انتظاری از دیگران ندارم ..

وضعیت اینجوریه که فقط خودت و رفیقات میفهمین چی میگین و واسه خودتون خنده داره، هرکی از بیرون ببینه میگه اسگلن :)

یه کتابی توش نوشته بود دیگه از فردا فراموشت میکنم،جالب اینجاست اسم کتابش نشدنی ها بود .

کاش همه بدونن وقتی دیر سین‌میکنم حتما نمی‌خوام کلاس بزارم ، فقط امادگی‌ روحی‌ برا جواب‌ دادن‌ به پیاما و ارتباط‌برقرار کردن ندارم .

بعضیام یه جوری حرف میزنن تو کانالشون که باید بری بهشون بگی باشه بابا بسه فهمیدیم تو از ما بدبخت تری .

علاوه بر اینکه من یه آدم بد غذام ،مواد غذاییا هم خیلی بدمزه شدن .

دیگر انرژی لازم برای دوستی‌های بی‌معنی ، تعاملات اجباری ،یا مکالمات غیر ضروری ندارم .‌

وقتی يه نابينا ازت بخواد آسمون رو براش توصیف كنی تازه ميفهمی كه هيچوقت بلد نبودی حرف بزنی .

تهش همینه دیگه، بالاخره یا من کم میارم یا دلتنگی.

اسمش اتاق خوابه ولی تا صبح توش بیداریم!

تو نبین ساکت و ارام نشستم کنجی حرف نا گفته زیاد است ولی محرم نیست :)

به همدیگه آسیب نزنید باور کنید همه آدما زخمین .