حالی ، شبیه بغض ِعلی بعد فاطمه .

مادر دو بخش است: ما و در و قصه یتیمی ما از کنار در شروع شد .

زهرا انا علی ، انا علی...

امیرالمومنین بالای سر او گریه میکرد. حضرت‌زهرا‌سلام‌الله‌علیها اشک‌های مولا را با دست پاک میکرد، و خودش نیز گریه میکرد. حضرت پرسید: فاطمه جان؛ تو چرا گریه میکنی؟! فرمود: برای غربت و تنهایی تو... برای مصیبت هایی که بعد از من بر سر تو می آید. امیرمومنان فرمود: گریه نکن؛ که در راه خدا، تحمل سختی‌ها برای من آسان است.. - ترجمه‌جلد۴۳ بحارالانوار، ص۵۹۴

- فَنادَا ها یا فاطِمَهُ ، کَلَّمِینِی

به روضه کار ندارم، زمین کمی خیس است خدا کند که کسی مادرش زمین نخورد .

اسلام علیک ایتها الصدیقه الشهیده - یا فاطمه الزهرا

اهای کسایی که لیاقت دارید میرید هیئت بین گریه هاتون به یاد مام باشید ...

- گریـه ڪنید ، مــادرۜ ما بـےگنـاه بود .

ای که‌ ره بستی میان کوچه ها بر فاطمه ؛ گردنت را می‌شکست‌ آنجا اگر عباس بود .

بی حرم نیست کسی که حرمش سینه ماست .

-