ابوالفضل ابوالفضل ایتالیا می‌زیسته. چند سالی که مقدار و میزان‌ش دستم نیست. و آنجا فعالیتِ فرهنگی داشته، با همسرش که اهل آنجاست. ابوالفضل دکتر هم هست. دکترای چی هم یادم نیست! آن قدر که برای فهم حرف‌هاش یک کارشناسی ارشدِ اختصاصی نیاز دارید! آن هم البته برای فهمیدن حرف‌هاش، نه برای مباحثه و مناظره و این چیزها! ابوالفضل آخوند هم هست. روی یک‌چیزهایی شبیه اَبَر فقه و فقه راهبردی و این چیزهام دارد کار می‌کند! این قدر بگویم محوری باز کرده توی این مسائل که ثبت شده به نام خودش. ابوالفضل یک کاری کرده توی حوزه‌ی ادبیات و زبان فارسی که راست‌ش سواد توضیح دادنش را درست و حسابی ندارم. فقط امروز از کتابش رونمایی شد با این موضوع که زبان فارسی یک زبان زنده برای زایش کلمات به روز، جدید و کاربردی‌ست. دایره این لغات هم یک‌جورهایی نامحدود است... او برای من و رفقام البته همان ابوالفضل است، نه یک کلمه بیشتر نه کمتر! یعنی همین امروز که بین فرهیخته‌های شهر دکتر خطابش کردیم هم جنگ‌مان کرد! حالا این متن شاید یک‌جورهایی پر از ابهام باشد. نه توانست مدرک و سواد ابوالفضل را نشان شما بدهد، نه توانست درباره کتاب و موضوعش چیز دندان‌گیری نصیب‌تان کند. باور کنید دوستانی که با ابوالفضل جلسه دارند و از نزدیک با او گف و گفت می‌کنند هم، همین حال و روز مرا دارند :) و از خوشبختی امثال ماست که رفقایی اینطوری داریم. که خدا برای این کشور نگه‌شان دارد ان‌شاءالله... اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT

سفرنامه‌ها همیشه از خواندنی‌ترین‌ها هستند. مخصوصاً خارجی‌نوشت‌هایی که نویسنده‌هاشان آمده‌اند ایران برای خودشان چرخیده‌اند... سر صبحی که کتاب قبلی را تمام کردم، دل توی دلم نبود این یکی را دست بگیرم. یک کتاب تازه، یک دنیای تازه، یک حرف نو و فرصتی برای فهمیدنِ یک تجربه‌ی زیستیِ دیگر. شبیه یک سیگاریِ خرابِ سیگاری که بدجور هوس دود کرده و بعد از مدتی رسیده به یک پاکتِ کِنتِ تر و تازه! «در سرزمین مردمان نجیب» از آن کتاب‌های درست و حسابی بازار نشر است. از انتشاراتِ جام‌جمِ زمان مهدی قزلیِ این‌کاره، با همان بوی کاغذِ دیوانه‌کننده و ورق‌های نیمه‌کاهیِ دلچسب. این یکی اما توی کرواسی و دیگر کشورهای اروپایی و آمریکایی حسابی فروخته و بعدش آمده ایران. «هرویه روپچیچ» که نویسنده‌ی این سفرنامه‌ی پر فروش است و اسم‌ش یک‌جور چه‌جورِ خاص و تلفظ‌نشدنی نشان می‌دهد، توی مقدمه‌ی ترجمه‌ی شده‌ی کتاب، برای ایرانی‌ها یادداشتی گذاشته که برایتان بخشی‌ش را گذاشته‌ام... و باز به رسم یادداشت‌های مرتبط با کتابِ الف‌کاف، هشتک می‌گذارم؛ #کتاب_بخونید اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT

من شاید هفت هشت سال صفر تا صد مشّایه را عکاسی کرده‌ام. از نود و دو تا همین قبل از جنابِ کرونا که کاسه‌کوزه‌ی عیش دنیا را به هم زد. ولی باور کنید به اندازه‌ی یک بازخوردِ قابل توجه از مخاطبینِ عکس‌هام نگرفته‌ام. برای کسی که عکس‌ها را می‌چپاند توی ذخیره‌سازیِ شخصی و نشان کسی نمی‌دهد، حتما انتظار بازخورد هم وجود ندارد، اما من همه‌ی این سال‌ها، عکاسِ رسانه‌ی خبری بودم و بازنشر هم می‌دادیم... اما این دو سه سال گذشته بی دوربین رفتم و امسال برای اولین بار روایت‌نویسی کردم. و چقدر بازخوردهای حال‌خوب‌کنِ ارزشمند گرفتم. از آدم‌های ارزشمندی که نگاه‌شان به قضیه برایم خیلی مهم بود... خودم می‌دانم سطح آن چیزی که باهاش برخورد داشته‌ام آن قدر بالا و دست‌نیافتنی‌ست که هزاران روایتِ هزاران برابرْ بهتر از نوشته‌های من هم قابلیتِ به تصویر کشیدنش را ندارند؛ اما امسال و با همین نوشته‌های ناقص، آن قدر بازخورد خوب گرفتم که حالِ خوبش حد و اندازه ندارد... خواستم مجدداً از همه‌ی دوستانی که منت گذاشته و خوانده‌اند و مخصوصاً پیام پرمهرشان را برای‌م فرستاده‌اند سپاسگزاری کنم. به همین بهانه مجدداً نشانی اولین روایت این سفر که در مجموع سی‌و‌هشتمین روایت حسین علیه السلام بود را می‌گذارم که دوستان تازه وارد هم بخوانند... سپاس فراوان https://eitaa.com/ALEF_KAF_NEVESHT/651

#دیهوک توی مسیر تو خانه‌ها سیارند! و از نقطه نقطه‌ی این خاک، راه می‌گیرند سمت تو... و همسایه می‌شوند... #مشهدالرضا اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT

#جاده_فردوس موکب‌ها رودهای منشعب از اقیانوسِ مشّایه‌ست؛ حتی در پانصد ششصد کیلومتری مشهدِ تو... #مشهدالرضا اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT

#ورودی_شهر_مشهد همیشه سرت شلوغه، بس‌که مهمون‌نوازی یکی‌شون هم نمی‌ره از در خونه‌ت ناراضی #مشهدالرضا اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT

#کوچه_های_مشهد و دانه‌دانه آدم‌ها دارند به هم قطار می‌شوند ... #مشهدالرضا اَلِفـْـــ ــکٰافـْـ @ALEF_KAF_NEVESHT