آنروز که ابوبکر رای آورد ، علی (ع) شکست نخورد، مردم سرنوشت خود را به تباهی سپردند... آنروز که عمر بر مسند خلافت نشست، علی (ع) کوچک نشد، مردم اشتباهشان را تکرار کردند... آنروز که شورای شش نفره،عثمان را برعلی (ع) ترجیح داد، علی (ع) شکست نخورد، خواص به مردم خیانت کردند... ولی آنروز که علی (ع) به خواست مردم بر مسند خلافت نشست، خود را پیروز نمی دانست بلکه مسئول می دانست، آنروز فقط مردم پیروز شدند.... آنروز هم که شمشیر اشقی الاشقیا فرق علی (ع) را شکافت، باز هم علی (ع) شکست نخورد، که فرمود: فزت و رب الکعبه.. و این بزرگترین پیروزیست که رستگار شوی... ولی آنروز باز هم مردم شکست خوردند... و آنروز که در کربلا، سر حسین (ع) و هفتادودو تن از یارانش به نیزه رفت و زینب (س) واسرا را به نام خارج شدگان از دین! درخرابه های شام گرداندند ومردم هلهله کنان به دورشان جمع شدند ..باز هم این مردم بودند که شکست خوردند.... شاید تمام روزهایی که مردم شکست خوردند نفهمیدند که شکست خورده اند وبرطبل شادی کوبیدند. و این قصه شکست مردم چیز جدیدی نیست، و تاریخ همچنان ادامه دارد...

امیر کبیر: ابتدا فکر میکردم که مملکت وزیر دانا می خواهد، بعد فکر کردم شاید شاه دانا می خواهد؛ اما اکنون میفهمم ملت دانا می خواهد!

بسم الله الرحمن الرحیم کم کم اماده میشویم برای عزاداری سید و سالار شهیدان ابا عبدالله الحسین ع صل الله علیک یا اباعبدالله 🚩 حلال جمیع مشکلات است حسین / شوینده لوح سیئات است حسین ای شیعه تو را چه غم ز طوفان بلا / آنجا که سفینه النجات است حسین دوباره فصل غم اومد ماه اشک و شبنم اومد شهر ما مشکی به تن کرد عاشقا محرم اومد