🔺درسگفتار مبانی متافیزیک 👤

حضرت فاطمه(سلام الله علیها): در روز جمعه ساعتی هست که هرکس آن را مراقبت کند و در آن لحظه دعا کند،دعایش مستجاب می شود و آن زمانی است که نیمی از خورشید غروب کرده باشد. معانی الاخبار.ص۳۹۹ @ALTAFHIM

صوت اول تعریف حکمت و حکیم در قرآن حکمت نظری.... فیلسوف.... دوستدار دانایی... علم پی بردن به حقیقت اشیا... الاهیات.. ریاضیات... طبیعیات.. /اعداد/هندسه/موسیقی/نجوم @ALTAFHIM

آغاز شرف قمر... شرف قمر نقطه مقابل قمر در عقرب است ماه در ثور ...گاو نر... ماه شریف صفر المظفر1447هجری در سه درجه ثور .. آغاز شرف قمر از امشب۲۵مردادماه الی ۲۷ام .اکثر امور نیک و پسندیده است ...گذر ماه از کنار الدبران ...چشم گاو. دو روز دیگر ... گذر ماه از کنار ثریا (خوشه پروین) امشب .در جداول اینترنتی ذکری از شرف قمر نیست ...امام همام حضرت رضا (علیه السّلام ) در این باب حدیث دارند 📚مجلسی، بحارالانوار، ج 55، ص 268. سند حدیث شرف قمر .. جهت اطلاع از اوقات دقیق قمر در عقرب و شرف قمر هر ماه با ما همراه باشید https://eitaa.com/Ostadkhosravi کانال تخصصی هیئت و نجوم اسلامی ایرانی التفهیم @ALTAFHIM انتشار با ذکر شریف صلوات بلامانع می باشد

چون زمین بر پشت گاو استاد راست گاو بر ماهی و ماهی در هواست پس همه بر چیست بر هیچ است و بس هیچ هیچست این همه هیچست و بس فکر کن در صنعت آن پادشاه کین همه بر هیچ می‌دارد نگاه چون همه بر هیچ باشد از یکی این همه پس هیچ باشد بی‌شکی....... گاو=صورت فلکی ثور ماهی=صورت فلکی حوت پادشاه =خداوند.. خالق حکیم متاله ی شهید فرید الدین عطار نیشابوری @ALTAFHIM

رباعی ۱۴۴– پروین نام مجموعهٔ چند ستارهٔ خُرد است مانند خوشهٔ گندم چنانکه خواجه حافظ فرماید:  آسمان گو مفروش این عظمت کاندر عشق خرمن مه بجوی خوشهٔ پروین بدو جو  پروین را به عربی ثریّا میگویند و جزء صورتی از صُور فلکی است که از بروج دوازده گانه است و آنرا بصورت گاوی تخیّل کرده‌اند و باینجهت به عربي ثور میگویند و اینکه در این رباعی میفرماید «گاوی است در آسمان و نامش پروین» مقصود صورت ثور است که پروین جزء آنست. یک گاو دگر که در مصرع دوّم بآن اشاره میکند گاوی است که در افسانه‌های قدیم میگفتند که کُرهٔ زمین روی شاخ آن قرار گرفته و او خود بر پُشت ماهی ایستاده و ماهی در آبست امّا معلوم نبود آب در چیست. در هر حال این افسانه معروف بوده و گویندگان و نویسندگان بآن فراوان اشاره کرده‌اند و در شعر فردوسی که میفرماید:  فرو شد بماهیّ و بَر شد بماهبُنِ نیزه و قبهٔ بارگاه  مقصود همان ماهی است که گاو حامل زمین بر روی آن ایستاده است و شعرا از این قسم افسانه‌ها برای شیرین ساختن کلام بسیار استفاده کرده‌اند. @ALTAFHIM