کاش باران بودی ؛ که همه نگران نیامدنت می‌شدند .

ای دل به هوش باش که با این همه گناه ، تنها کسی که شافع ما می‌شود علی‌ست ..

جسمم اینجا ..

و روحم آنجاست ..

به دنیا ازدحام اربعین‌های تو ثابت کرد ،‌ که شاه واقعی اصلا فراخوانی نمیخواهد ..

دردت نشد معلوم علی ، مظلوم علی ؛ مظلوم علی ... 💔

چرا گریه می‌کنی ؟! :)

روضه ها را مرور می کردم ، تشنگی ، بی کسی ، غم مردم . با تو یاد حسین افتادم ، ای شهید غریب روز دهم . شمرهای زمانه را دیدم ، بعد تو شادمان و خندان اند . اینکه آوار نیست روی تنت ، نعل های شدید اسبان اند . پیکرت قطعه قطعه روی زمین ، دل خون تو غرق در احساس . دستت اما چنین حکایت کرد ، رحم الله عمّی العباس .. شیعیان افتخار تاریخ اند ، باکشان نیست هرکه بی سر شد . کربلا راز کوفه را می گفت : هرکه نامش علی است پرپر شد . تو به خیمه هنوز می نگری ، نگران حرم ، وطن ، کشور .. خاطرت جمع باشد و آرام ، پای این کشوریم تا آخر . دیگر از داغ تو چه کار کنیم ، دل ما سنگ نیست ، آهن نیست . زیر آوار فتنه ها گفتی ، کار مردان فرار کردن نیست . بچه های شهید می گفتند : تو به ما مهر و عاطفه دادی . با همان بچه ها شهید شدی ؛ پدر مهربان آبادی ... ـ علی بالایی .

ای جهان کام تو شیرین ز عسل خواهد شد ؛ مجتبی بعد علی ، شیر جمل خواهد شد .