سکوت‌محض‌من‌ای‌دوست،از‌رضایت‌نیست ز‌حجم‌بغض‌مگر‌کوه‌در‌گلو‌دارم .. ! #حسین‌دهلوی

دوست‌دارم‌زِغمت‌سربه‌بیابان‌بزنم آن‌بیابان‌که‌مسیرش‌ازنجف‌تاکربلاست :)

آمدی‌نعشِ‌غزل‌باخته‌راجان‌بدهی ؟ جنگلِ‌سوخته‌راوعده‌ی‌باران‌بدهی ؟

سفربه‌خیرگل‌من ، که‌می‌روی‌باباد زدیده‌می‌روی‌امانمی‌روی‌ازیاد .

چه غریب ماندی ای دل نه غمی، نه غمگساری نه به انتظار یاری نه ز یار، انتظاری...

گاهی‌خیال‌میکنم‌ازمن‌بریده‌ای ، بهترزِمن‌برایِ‌دلت‌برگزیده‌ای . . ازخودسوال‌میکنم‌آیاچه‌کرده‌ام ؟ درفکرفرومیروم‌ازمن‌چه‌دیده‌ای ؟ فرصت‌نمی‌دهی‌که‌کمی‌درددل‌کنم ' گویاازاین‌نمونه‌مکررشنیده‌ای (: ازمن‌عبورمیکنی‌ودم‌نمیـزنی تنهادلم‌خوش‌است‌که‌شایدندیده‌ای ! یك‌روزمی‌رسدکه‌درآغوش‌گیرمت ` هرگزبعیدنیست‌خداراچه‌دیده‌ای ؟ :)

عیْــدُکُــم مَبــروك💚

اونجایی که "امیر خسرو دهلوی" میگه: روزی که ذره ذره شود استخوان من باشد هنوز در دل تنگم ، هوای تو

دیوانه‌نبودم‌که‌دل‌ازخلق‌‌بریدم یک‌عمرنفهمیدکسی‌حرف‌دلم‌را!

سکوتِ‌اهل‌غم‌را‌ترجمانی‌نیست‌غیر‌از‌اشک معانی‌هم‌نمی‌گنجند‌در‌ظرفِ‌بیان‌گاهی #علی‌مقیمی

شوق می‌گوید که آسان نیست بی او زیستن صبر می‌گوید که باکی نیست گو دشوار باش