گاه باید رویید از پس آن باران
گاه باید خندید بر غم بیپایان
#سهرابسپهری
چقدر فاضل نظری قشنگ میگه :
چو قناری به قفس؟
یا چون پرستو به سفر؟
هیچ یک ! من چو کبوتر ؛
نه رهایم ، نه اسیر...
من همان رودم که بهر دیدنت مرداب شد
ماه من! بس کن که ندیدنهای بیاندازه را
دل فرو میریزد و تنها تماشا میکنم
مثل سربازی سقوط آخرین دروازه را
هر شب به خودش میگفت
فردا دیگر طاقتش تمام میشود.
اما فردا که میآمد باز زندگی جریان داشت. _____________________________
امیلی و جست و جو ال.ام مونتگومری