زنی در نامه به معشوقه‌اش نوشته بود : «از این‌که دائما باید حق طبیعی خودم را بازگو کنم خسته شده‌ام، از این‌که دائم زیر نگاه تیز و کثیف دیگران قرار می‌گیرم خسته‌ام. عزیزم، انگار زن‌ها برای کمی زندگی باید هزاران دفعه بمیرند و زنده بشوند و من این‌گونه زیستن را نمی‌خواهم.»

یک سینه پر از قصه‌ی هجر است ولیکن از تنگ‌دلی طاقت گفتار ندارم ..