مسلمان‌ها دو جبهه شدند (به ظاهر سه گروه هستند)، اما در واقع، دو جبهه هستند..

- گروه اول عاشقان حقیقت هستند، اباعبدالله الحسین علیه‌السّلام و خاندان و اصحاب صدیقش..

- گروه دوم دنیاطلب صریح هستند، سپاهیان عمرسعد و شامیان و جبهۀ باطل..

- گروه سوم اون هایی هستند که از صحنۀ عاشورا فرار کردند و مشغول ذکر و عبادت و طواف کعبه شدند..!

اباعبدالله هشتم ذی‌الحجه از مکه خارج شدند، اما این گروه به جای همراهی با آقا، به سوی منا و عرفات و طواف کعبه رفتند تا اینکه واقعۀ کربلا و عاشورا اتفاق افتاد..

به اسم عرفان و تصوف و تقدس و عبادت و دیانت و زهد و تقوا و ایمان، از صحنۀ رویارویی با جبهۀ باطل گریختند..

اینا همون گروهی هستند که در زیارت عاشورا نفرین میکنیم و میگیم: و لعَنَ اللهُ الْمُمَهِّدينَ لَهُمْ بِالتَّمْكينِ مِنْ قِتالِكُمْ..

نفرین می‌کنیم اونهایی رو که سکوت کردن و با سکوتشون زمینه رو آماده کردن تا چنین فاجعۀ عظیمی اتفاق بیوفته! لذا اونها هم به سپاهیان عمر سعد و شامیان ملحق هستند..

پس در واقع چی شد؟!

دو جبهه است: یا حسینی هستی، یا اگه حسینی نیستی، میری توی جبهه یزید!

این دو جبهه بعد واقعۀ عاشورا هپ استمرار داره حرامیان جبهۀ شام همواره خواهند بود و یاران اباعبدالله الحسین علیه‌السلام، یاران ولی اعظم خدا، در این شام غریبان زندگی می‌کنند...

لذا هر وقت مصائب، سختی‌، بلا، کاستی‌ و فشار اومد یه نگاه بندازید ببینید ما کجا هستیم! آیا در شام غریبان می‌شود انتظار خوشی و رفاه و راحتی داشت؟!