هدایت شده از آسِدمَهدی
کسی که وقت غروب روز جمعه این دعا را
هفت مرتبه بخواند، تا هفتۀ بعد از بلیّات
محفوظ میماند، انشاءالله
«اللَّهُمَ صَلِّ عَلَى سَیِّدِنَا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّد؛
وَ ادْفَعْ عَنَّا الْبَلاءَ الْمُبْرَمَ مِنَ السَّمَاءِ وَالْأرْضِ،
إنَّکَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ»
- مرحوم آخوند ملامحمدباقر فشارکی
آسِدمَهدی
پس هر وقت سختیها اومد تا ما رو از پا دربیاره که بی تحملی و کلافگی نشون بدیم و جزع و فزع کنیم، یه
ساعت ۰۰:۰۰ باشید ادامه صحبت دیشب رو بریم
و منطقاً نباید خیلی توقع رفاه و آسایش و
آرامش و تعریف و تمجید از خودمون رو
داشته باشیم
البته در جنبههای ظاهری نباید توقع داشت،
در جنبههای باطنی که شیرینترین شهدها
توی همین شام غریبانه..
در جنبههای ظاهری و طبیعی، غارت و به
آتش کشیده شدن خیمه هاست، کشیدن
گوشواره از گوش کودکان و ....
وقتی توجه داشته باشیم که در شام غریبان
هستیم، دیگه شرایط برامون قابل تحمّل تره
و کلافگی (حداقل در ظاهر) نشون نمیدیم...
وقتی ولی اعظم خدا اونطور به شهادت
میرسه و سر مطهرش از پیکر جدا میشه
و اسبها را نعل تازه زدند و بر پیکر پاک
حجت خدا تاختن تا پیش فرماندۀ خود
افتخار کنن که یک استخوان سالم بر پیکر
اباعبدالله الحسین علیهالسلام نذاشتن،
آیا ما میتونیم در جنبههای ظاهری و طبیعی
انتظار راحتی و شیرینی داشته باشیم؟!