لعنت به بخت من که هم اسمم اسونه هم فامیلیم و هراستادی به محض شروع کردن کلاس هنوز بسم الله نگفته اسممو میاره و میپرسه.

ببخشید، فعلا درگیر یه پروژه‌ی سنگینم و وقتم خیلی پره. [درگیر پروژه‌ی زندگی هستم و چون خیلی فکرمیکنم وقت ندارم]

دکمه‌ی آفش پیدانمیشه لطفا یکی نشونم بدتش.

لطف پنهانی او در حقِ من بسیار است گر به‌ ظاهر سخنش نیست سخن بسیار است... #م_م

اگه زنده موندم میام از شب اول مریضی و حس جاموندن از تجمع و بیخوابی شبونه و پاشدن ساعت ۳ بامداد و برخورد با یه جسم سیاه بزرگ و روشن کردن چراغ و لحظه‌ی شوق و شوکه‌ی یه مهمون ارزشمند میگم از اون لحظه‌ای میگم که نمیدونستم درست میبینم یا نه ازون لحظه‌ای که هیچوقت فکرشو نمیکردم اتفاق بیوفته، اخه اصلا این پرچم و خونه‌ی ما؟ از بوی گلابش میم که کل خونه رو گرفت از ارامش و دیداری که بوی عیادت میداد اگه زنده موندم میام و از همشون میگم...

دکمه‌ی آفش رو پیداکردم منتها جداست ازش کاغذ و خودکار از ۳۷۲۹۲۶۳۶۲۶۱۲۵۱۷۲۸۲۹۱۶۱۵ تا قرص خواب و این چرت و پرتا بیشتر جوابه.

این اینجا باشه برای جدی.

بیتشر تاکیدم روی اون قسمت "ماه و فلک چه خوشگله سرتو بالاکن دنیا پر از قشنگیه چشماتو واکن" هست. بهمراه تیکه‌ی فاخر و واقعا جدیِ: "یه جور قشنگن هرکدوم درست نگاه کن دنیا پر از قشنگیه چشماتو واکن"

وای من هنوزم گوشش می‌دم🤣🤣

نخند من برای جدی گذاشتمششششششششش🤬🤣