در خواب غفلت است فلک ، ورنه ما ز آه طومارها به عالم بالا نوشته‌‌ایم ..

کارم از گریـه گذشته‌ست ؛ بدان میخنـدم

واقعا؛ میونِ این همه اضطراب، درحال زندگی کردنیم؟ کمی بایستیم؛ و مرور کنیم زمانی رو که زندگی کردیم. بشکنیم سردیِ سکوت رو برای حرفی که درمان کنه،نه درمانده! قدر بدونیم کسی رو که پای هر تلخی، پهلویِ ما موند. متروک نشیم در انبار ذهن، تا گند نزنده به حالِ لحظه. بر گردیم به زندگی تا زندگی نرفته از ما!.

{وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ حَتَّىٰ نَعْلَمَ الْمُجَاهِدِينَ مِنكُمْ وَالصَّابِرِينَ} ﻣﺎ ﻗﻄﻌﺎً ﺷﻤﺎ ﺭﺍ میﺁﺯﻣﺎﻳﻴﻢ، ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺷﻤﺎ، ﻣﺠﺎﻫﺪﺍﻥ ﻭ ﺻﺎﺑﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻴﻢ ۳۱ سوره محمد

به آن کسی که بار اندوه بر شانه‌اش سنگینی می‌کنه بگو آسوده باش که پروردگارت حالت را می‌داند ...

همه‌چیز را رهاکن، جز دلی که برای خوشحال کردنت، دست به هرکاری می‌زند . ..

اهل نماز می‌شوم ، جمله نیاز می‌شوم سویِ حِجاز می‌شوم باز مقابلم تویی . . ؛ باده‌ی ناب می‌شوم ، شِعر و کِتاب می‌شوم یک‌سره خواب می‌شوم ، باز مقابلم تویی:))

دنیا‌‌پر‌از‌تباهی‌است ؛ نه‌به‌خاطر‌وجود‌آدم‌های‌بد ! بلکه به خاطر‌ سکوت‌ آدم‌ های‌ خوب!

نامه‌ات را هنوز می‌خوانم گفته بودی بهار می‌آیی… می‌نویسم قطار اما تو… با کدامین قطار می‌آیی؟