📝 خط به خط با روح‌الله در خط حزب‌الله
✏️در آستانه‌ی سالگرد عروج ملکوتی حضرت امام خمینی رحمه‌الله، تازه‌ترین شماره هفته‌نامه‌ی خط‌حزب‌الله به انتشار تقریظ رهبر انقلاب اسلامی بر کتاب «روح‌الله» می‌پردازد.
📥 این شماره خط‌حزب‌الله را از اینجا بخوانید.
🔹️ #خط‌به‌خط_با_روح‌الله
💻 @Khatt_khamenei
16.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
📜🖋 نامه‌ای به گورباچف
وقتی دین وارد سیاست جهانی شد
بمناسبت ارتحال حضرت روح الله
✴️دی‌ماه ۱۳۶۷، امام خمینی در یکی از آخرین کنش‌های بین‌المللی‌اش، نامه‌ای تاریخی به گورباچف، نوشت. در این نامه، نه خبری از مذاکره سیاسی بود و نه دعوت به اتحاد استراتژیک؛ بلکه سخن از فروپاشی قریب‌الوقوع یک نظام، و دعوت به تأمل در الهیات شرق بود.
📌امام در این نامه اعلام کرد:
«از این پس کمونیسم را باید در موزه‌های تاریخ سیاسی جهان جستجو کرد...»
💢 دو سال بعد، شوروی فروپاشید. بسیاری این پیش‌بینی را نشانه‌ای از دوراندیشی سیاسی و شناخت عمیق امام از تحولات ایدئولوژیک جهان دانستند. اما سؤال اینجاست: آیا این صرفاً یک درک استراتژیک بود یا تلفیقی از تحلیل سیاسی و نگاه فلسفی؟
📌 اسلام به‌جای مارکسیسم؟ یا عرفان به‌جای ایدئولوژی؟ در بخش مهمی از نامه، امام خمینی به گورباچف توصیه می‌کند که:
«از این پس باید در مباحث اسلامی و الهیات تفکر کنید... شما را به اسلام دعوت نمی‌کنم؛ به تفکر دعوت می‌کنم...»
⭕️ در اینجا امام نه اسلام سیاسی، بلکه تفکر عرفانی و حکمت شرقی را مطرح می‌کند. نام‌هایی چون ابن‌سینا، سهروردی و ملاصدرا در نامه آمده‌اند. این یعنی او جهان کمونیستی را نه با ابزار دیپلماسی رسمی، بلکه با منطق تمدنی و الهیاتی ایران‌زمین مخاطب قرار داده است.
📌 تلاش برای دیپلماسی فرهنگی یا پیامبری سیاسی؟ آیا این نامه تلاشی برای آغاز گفت‌وگوی تمدنی از موضع اسلامی بود؟ یا بیشتر یک کنش نمادین از سوی رهبری بود که خود را وارث پیامبران و مصلحان جهانی می‌دانست؟
✍ قاسم تهرانی
🔗