📣🌎فصل تسویه حساب در اردوگاه حامیان دولت/ چه کسی مسئولیت کشتی به گل نشسته را می‌پذیرد؟ 🔹تنها حدود ۱۶ ماه پس از استقرار دولتی که با شعار «وفاق» به میدان آمده بود، کشتی دولت به گِل نشسته و دعوای زودرس بر سر میراث شکست، میان حامیان دیروزش علنی شده است. از اصلاح‌طلبان رادیکال تا چهره‌های به ظاهر میانه‌رو و وفاقی، همگی در یک مسابقه آشکار برای فرار از پاسخگویی، می‌کوشند هرچه سریع‌تر دامن خود را از این آب گل‌آلود بیرون بکشند تا نامشان در فهرست مسئولان وضع موجود ثبت نشود. این فرار دسته‌جمعی، حکایت کشتی شکسته‌ای است که خدمه آن پیش از مسافران، در حال ترک آن هستند. 🔹اما این فروپاشی، یک حادثه غیرمنتظره نیست؛ بلکه نتیجه منطقی مسیری است که از ابتدا بنای آن بر «ندانستن» گذاشته شد. ریشه این بحران را نه در عملکرد یک سال و نیم اخیر، که باید در همان ایام تبلیغات انتخاباتی جستجو کرد. روزی که نامزد مورد حمایت این جریان، با صراحتی کم‌نظیر در سپهر سیاسی ایران، اعتراف می‌کرد: «من می‌دانم که نمی‌دانم»، «من بلد نیستم» و «برنامه‌ای ندارم». آن روزها، این جملات توسط ماشین رسانه‌ای حامی او، به عنوان نماد «صداقت» و «پرهیز از عوام‌فریبی» ستایش شد، اما در واقع، این یک اعلام رسمی و شفاف مبنی بر بی‌برنامگی و فقدان حداقل صلاحیت‌های مدیریتی برای اداره کشور. 🔹این خلاء بزرگ تئوریک و عملیاتی، با دو ابزار خطرناک پوشانده شد: اول، تحریک گسل‌های قومی و اتکا به رأی منطقه‌ای به جای ارائه یک برنامه ملی فراگیر و دوم، فضاسازی سنگین رسانه‌ای توسط جریانی بدنام که بقای سیاسی خود را در روی کار آوردن یک رئیس‌جمهور بدون پایگاه و برنامه مستقل می‌دید تا بتواند او را به ابزاری برای تحقق اهداف خود بدل کند. آن‌ها به دنبال یک «رئیس‌جمهور صادق در ندانستن» بودند تا بتوانند در سایه او، پروژه‌های ناتمام خود را پیش ببرند. 🔹اکنون که کشتی بی‌لنگر این دولت در باتلاق ناکارآمدی اقتصادی و سردرگمی سیاسی در حال غرق شدن است، همان‌ها که باد در بادبانش انداختند، اولین کسانی هستند که با قایق‌های نجات فرار می‌کنند و ژست منتقد به خود می‌گیرند. این سرنوشت، یک تراژدی سیاسی نیست؛ بلکه پایان منطقی پروژه‌ای است که در آن، «ندانستن» فضیلت شمرده شد و «صداقت در بی‌برنامگی» جایگزین تخصص، شجاعت و کارآمدی گشت. جامعه امروز تاوان انتخابی را می‌دهد که از ابتدا قرار نبود به نتیجه‌ای جز این برسد. 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 پست احسان خادمی بلاگر طنز، درباره دیکتاتوری و وحشی‌گری دشمنان جمهوری اسلامی ⭕️ "یه عمر از جمهوری اسلامی بد گفتم و کلیپ اعتراضی ساختم، کسی کاری به کارم نداشت ... ولی بعد جنگ چهار تا کلیپ علیه اسرائیل ساختم، هرچی آدم بددهن و خلافکار و خراب ... ریختن فحش میدن!!" ⭕️ اگر اینجور آدما طرف اسرائیل هستن پس من دارم راهمو درست میرم 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 صحبت‌های علی نصیریان در رابطه با بهرام بیضایی و گلشیفته فراهانی 🔹به‌تازگی علی نصیریان با گلشیفته فراهانی در فیلمی به کارگردانی همایون غنی‌زاده هم‌بازی بود! ✍ بله جناب نصیریان! امثال خودشیفته کوه استعدادن؛ منتها نه فقط در بازیگری! در هرزگی و تن فروشی، در مزدوری و وطن فروشی، در هم صدایی با دشمنان این ملت و تجزیه طلبان ایران!!! تا ابد مرگ و ننگ بر این استعداد 🇮🇷@Absar_7

📣🌎واکنش سردار رادان به مصاحبه با هانی کرده در فضای مجازی 🔻فرمانده کل فراجا: ما برای برخورد با اراذل و اوباش در میدان هستیم، اما امروز می‌بینیم برخی افراد در اینستاگرام با یکی از این اوباش مصاحبه می‌کنند؛ این موضوع نه‌تنها تشویق‌آمیز است بلکه اقدام پلیس را خدشه‌دار می‌کند. 🔻حضور پلیس در فضای مجازی نیز «لازم و واجب» است، اگر لاتی به خودش اجازه بدهد در فضای مجازی هم عرض‌اندام کند، از نظر ما همان فردی است که در فضای حقیقی هم رفتار مجرمانه دارد و با او برخورد می‌شود. 🔻عده‌ای وظیفه خودشان می‌دانند که هر اقدام پلیس را در فضای مجازی مورد سرزنش قرار دهند؛ اما ما به این سرزنش‌ها توجهی نداریم. وظیفه‌مان در قبال مردم مشخص است و آن را با هیچ چیز عوض نمی‌کنیم. خدمت به مردم را توفیق می‌دانیم و هیچ سرزنشی در مسیر ما خللی ایجاد نخواهد کرد. 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 ابتذال در محصولات فرهنگی هنری صدای داریوش فرضیایی را نیز دراورد ⭕️"معیار خندیدن برای مخاطب «سخیف بودن» و «بی‌نزاکت بودن» شده" 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 واقعیت قطعی دنیا... 💢حیدر بابا دونیا یالان دونیادی... #شیخ_اسماعیل_رمضانی 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 از آسیا تا اروپا و آفریقا از هند تا چین و نیجریه و سوئد و آلمان کامنت های این توییت بیانگر روشن شدن حقانیت ایران در عالم است! 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 فراخوان ۷ صبح سلطنت‌طلبان در ۲۵ آبان، مثل همیشه، در سکوت مطلق محو شد ▪️اسلکتیویست‌های سطلنت طلب «مبارزه»‌شان به وکالت‌نامه‌های آنلاین، امضاهای مجازی، لایک، هشتگ و فحاشی آنلاین خلاصه می‌شود 🇮🇷@Absar_7

👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇👇 🇮🇷@Absar_7

💢قسمت اول 📣🌎 فشار سیاسی کاهش یافته، اما اسقاطیل همچنان در تیترهاست: تصاویری که جایگزین صحنه‌های غزه شدند با وجود امیدها، پایان جنگ کمکی به بهبود تصویر اسقاطیل نکرد. خشونت شهرک‌نشینان افراطی در رسانه‌های جهانی برجسته شده و اکنون بیشترِ انتقادها متوجه دولت و نمایندگانی از ائتلاف است که ادعا می‌کنند «کاهانا حق داشت». تغییر واقعی فقط پس از اقدامات مهم خواهد آمد و چالش اصلی همچنان افکار عمومی است. هر کس انتظار داشت پایان جنگ در نوار غزه باعث کاهش سریع و چشمگیر خصومت‌ها و عقب‌نشینی از تحریم‌ها علیه اسقاطیل شود – ممکن است ناامید شود. اینجا در اسقاطیل، ما به مرحله بعد رفته‌ایم. ما و همراه با ما دونالد ترامپ اکنون بر پایان پرونده بازگرداندن اسرا و کشته‌ها تمرکز می‌کنیم و پس از آن، بر مراحل بعدی برنامه رئیس‌جمهور آمریکا. اما در جهان – چه در دولت‌ها و چه در افکار عمومی – رخدادهای غزه به این زودی فراموش نخواهند شد. ادعاهای نسل‌کشی، ویرانی گسترده در نوار غزه و اتهامات مربوط به جنایات جنگی که به‌وسیله نیروهای عرررررتش انجام شده‌اند – همه این‌ها مدت زیادی همراه اسقاطیل خواهند ماند. به این واقعیت نیز افزوده می‌شود که بخش قابل‌توجهی از خصومت بین‌المللی متوجه دولت نتانیابو است، دولتی که از نگاه بسیاری در جهان با وقایع سخت غزه شناخته می‌شود – و همچنان بر سر کار است. با این حال، در برخی جنبه‌ها می‌توان کاهش خصومت را مشاهده کرد، به‌ویژه در سطح رسمی و دولتی. نمونه برجسته آن برنامه «هورایزن» اتحادیه اروپاست. در طول تابستان، زمانی که جنگ هنوز ادامه داشت، مقامات اتحادیه اروپا اسقاطیل را به اخراج از بزرگ‌ترین برنامه پژوهش و توسعه علمی و صنعتی جهان – یا حداقل کاهش مشارکتش – تهدید کرده بودند. امروز، پس از پایان جنگ، به اسقاطیل صریحاً گفته شده که این تهدید دیگر مطرح نیست. این نشانه‌ای روشن است که خصومت کاهش یافته، اما البته فقط در برخی ابعاد. چالش بزرگ همچنان پیش روی ماست در مقابل، در آنچه به افکار عمومی مربوط می‌شود، وضعیت اسقاطیل بهتر نشده است. درست است که پوشش رسانه‌ای پس از پایان نبردها کاهش یافته، اما باید به یاد داشت که نوار غزه هنوز به روی رسانه‌های بین‌المللی باز نشده است. انتظار می‌رود با ورود خبرنگاران خارجی به غزه، موج جدید – و شاید سیلی – از گزارش‌های منفی منتشر شود، وقتی خبرنگاران آنچه را در میدان می‌بینند روایت کنند و حرف‌های مردم غزه را بشنوند. ما هنوز از اوج انتقادها فاصله داریم، زیرا خبرنگاران خارجی هنوز اجازه ندارند آزادانه در نوار غزه حرکت کنند. بنابراین، این‌که اکنون گزارش‌های کمتری منتشر می‌شود، نشانه آینده نیست؛ ممکن است فقط یک وقفه موقت باشد و شرایط حتی بدتر شود. اتهامات علیه اسقاطیل همچنین بازتاب احساس بیزاری نسبت به سیاست‌های دولت و اظهارات وزرا و نمایندگان کنست است. برای نمونه، اظهاراتی مانند سخن نماینده نسیم واطوری که گفت «کاهانا حق داشت»، و نیز ناتوانی نهادهای قضایی در مقابله با خشونت‌های شهرک‌نشینان افراطی در کرانه باختری. تمامی این‌ها بازتاب رسانه‌ای گسترده بین‌المللی دارد و بر تصویر اسقاطیل در جهان تأثیر منفی می‌گذارد. جهان همچنان به دنبال امید است نظرسنجی‌های افکار عمومی نشان می‌دهد تصویر اسقاطیل همچنان منفی است و عملاً بهبود نیافته. می‌توان حدس زد که تغییر مثبت فقط پس از اقداماتی بسیار مهم‌تر از پایان جنگ حاصل می‌شود – مانند انتخابات در اسقاطیل و روی کار آمدن دولتی جدید، پذیرش یک طرح صلح یا آغاز مذاکرات سیاسی. اما فعلاً هیچ نشانه‌ای از این امور دیده نمی‌شود و فاصله زیادی تا آن نقطه داریم. با این حال، احتمالاً پیشرفت در مرحله بعدی طرح صلح ترامپ می‌تواند فشار سیاسی بر دیپلماسی اسقاطیل را – دست‌کم در کوتاه‌مدت – کاهش دهد. جهانی که به دنبال نشانه‌ای از امید است، آن را در تلاش‌های پرشتاب دولت ترامپ در منطقه می‌بیند. همکاری میان بسیاری از کشورها در چارچوب این طرح به کشورهای غربی امکان می‌دهد اقداماتی را نشان دهند که به بهبود شرایط انسانی در غزه کمک می‌کند. اما در کنار این کاهش فشار سیاسی، چالش اصلی همچنان در سطح افکار عمومی باقی می‌ماند؛ جایی که به نظر می‌رسد زمان زیادی لازم باشد تا فضا آرام شود. برای نمونه، هفته گذشته اجرای کنسرت ارکستر فیلارمونیک اسقاطیل در پاریس چند بار توسط تظاهرکنندگان طرفدار فلسطین قطع شد. آنان مشعل روشن کردند و باعث تأخیر در برنامه شدند. جشنواره فِلَندریا گِنت در بلژیک کنسرت ارکستر فیلارمونیک مونیخ را به دلیل اصالت و جایگاه رهبر اسقاطیلی آن، لَهاب شِنی، لغو کرد. در برلین، فعالان طرفدار فلسطین امروز از دروازه براندنبورگ بالا رفتند، پرچم‌های فلسطین را برافراشتند، مشعل روشن کردند و بنری با این مضمون نصب کردند: «هرگز دوباره نسل‌کشی – آزادی برای فلسطین». 🇮🇷@Absar_7

💢 قسمت دوم 📣🌎 برای آرام شدن فضا چند سناریوی ممکن لازم است: در درجه نخست – در سطح امنیتی. جهان باید از شنیدن نام اسقاطیل در صدر اخبار دست بردارد. پیشرفت مثبت در عرصه سیاسی – مانند گسترش توافقات ابراهیم و پیوستن کشورهایی مانند عربستان به حلقه صلح – می‌تواند جایگاه اسقاطیل را به‌طور چشمگیری بهبود دهد و حتی کشورهای بیشتری را تشویق کند که به این روند بپیوندند. فراتر از این، جایگاه اسقاطیل تحت‌تأثیر شرایط ژئو‌استراتژیک در دیگر نقاط جهان نیز هست. شعله‌ور شدن دوباره درگیری – مثلاً میان روسیه و اوکراین – می‌تواند توجه جهانی را که از ۷ اکتبر ۲۰۲۳ بر منطقه ما متمرکز شده بود، منحرف کند و فشار سیاسی علیه اسقاطیل را کاهش دهد. 🇮🇷@Absar_7

📣🌎 تهدید فرزند رئیس‌جمهور توسط معاون ظریف 🔹️ به‌دنبال مجادلات حامیان دولت بر سر انتصاب معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی و دفاع یوسف پزشکیان از این انتصاب، ساسان کریمی معاون جواد ظریف در هنگام تصدی معاونت راهبردی ریاست جمهوری و معاون امور جهانی وی در مؤسسه متعلق به وزیر اسبق امور خارجه(پایاب)، در واکنش به توجیهات فرزند رئیس‌جمهور برای این انتصاب با تهدید ضمنی وی به برملا کردن پشت‌پرده برخی اتفاقات یک‌سال اخیر در دولت نوشت: آقا یوسف «مگذار که درد دل کنم و دردسر شود.»! 🇮🇷@Absar_7