دقیقا مثل همون وقتایی که دلت تنگ چیزیه که اصلا از ماهیتش خبر نداری .

حتی تا الان نداشتیش که بخوای دلتنگش بشی .

آخه آدما اکثرا دلتنگ داشته هاشون میشن ن نداشته های تجربه نکرده .

و اینجور مواقع است که فقط خدا کنه شب نرسه که تا صبح مجبور نشی این پهلو ب اون پهلو بشی بلند شی راه بری الکی آب بخوری الکی تر گریه کنی و تهش برسی ب نقطه ای که خدایا دیگه بسه .

و اگه آدم خوش شانسی باشی همون موقع صدا اذان از گلدسته مسجد محل بلند شه و مث کسی که از ناقوس مرگ فرار می‌کنه وضو بگیری بری پشت بوم .

حالت با سردی هوای سحر عجیب خوب بشه و .. .

بهشت من:)

میگه ک: راستی چ بهت میاد لباس عروسه که پوشیدی .

ز بی‌دردان علاج درد خود جستن به آن ماند که خار از پا برون آرد کسی با نیش عقرب‌ها .

دلخوشی‌های جهان از خیل اندوهم نکاست در من از آغاز یک جمعیت افسرده است .

ولی کاش نزدیک بودی برات گل نرگس می‌خریدم گزم ب قول این دوستان آدایی اولین نرگس و برات من می‌خریدم .

🙂