عشق ورزیدم و عقلم به ملامت برخاست کان که عاشق شد از او حکم سلامت برخاست .

منم که شعر و تغزل پناهگاه من است چنانکه قول و غزل نیز در پناه من است .

یچیزی بگو؛ داری منو از دست میدی…!

همزادِ پنجره‌ام و خیابانی که در حجامتِ سایه‌هاست دست در بلوغِ شب سکوتش را بر سایه‌ی پریشانِ ساعت‌ها می‌ریزد قتل‌عامِ کدام مردمک است که زخم به زخم نمک می‌ریزد و لب‌هایت حادثه‌ساز می‌شود من و این دیوارها راه می‌رویم از افکارِ بی‌تفاوت حرام می‌شویم در آغوشِ خجالتیِ یک عمر .

_

عشق یعنی در میان صدهزاران مثنوی بوی یک تک بیت ناگه مست و مدهوشت کند… .

ب حد اعلای حساسیت رسیدم و به خودم پیشنهاد میدم تا قبل از کات کردن با همه اطرافیانم کلا اکانت و دیلیت بزنم .

فقط یکم سینم سنگینِ خوب میشم .

بهشت من:)

منم همینطور مبینا خانوم منم همینطور .

گاهی فکر می‌کنم ترس از سقوط است که باعث می‌شود آدم‌ها اشتباه کنند! ما هراسان متولد نمی‌شویم. وقتی جوانیم، هنگام دویدن یا بالا رفتن یا پریدن تردید نمی‌کنیم و نگران صدمه دیدن یا تحمل شکست نیستیم. طرد شدن و زندگی واقعی ترسیدن را یادمان می‌دهد؛ اما اگر حقیقتاً چیزی را بخواهی، باید خطر کنی .