نشد کادو تولد بیارم برات نشد بهت تبریک بگم نشد حتی نگات کنم شاید حتی فکر کردی ، اینم شد مث بقیه یادش نبود حتی تولدم .

از وقتی گفتی ناخوشاینده این مورد برات دو دل بودم برا هر کاری تنها قدمی که میشد بردارم جلو ضریح بانو بود .

شاید بگی خیلی بی رحمِ یا اونقدرا که دم میزنِ ارزش ندارم ولی نخواستم ازشون اون چیزی که میخوایُ ؛ می‌دونی که نمیتونم این موردو .

همه چیز تموم میشه ولی خاطرات هرگز .

_

نیسـت انصاف تـو در گـرمـی قلبـم باشـی مـن بـی چــاره گـرفـتار یـخ هجــرانـت .

+خسته ام اما هنوز آهسته در راه توام من همان شعر غم انگیز شبانگاه توام… ‌ .

نقاش غزل تا به چشمان تو پرداخت دیوانه شد از طرز نگاهت قلم انداخت .

آری آن روز چو می‌رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی‌دانستم ؛ معنی هرگز را تو چرا باز نگشتی دیگر آه ای واژه ی شوم خو نکردست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راه که بیایند عزیزانم «من نمی‌دانستم معنی هرگز را...» .

نبضِ شعرم کند شد ، وقتی در آن نامت نبود گر نباشی شعر من ، تا انتها غم می‌شود .