و امشب کمی میزانُ نامیزانم کجایی که تا صبح برایت بگویم و مرا بشنوی، بفهمی و در آغوش گرفتار کنی .

:)

دیدی انقدر هی رفتی یجا سر زدی سلام دادی منتظر بود نتیجه دلخواه و بگیری هی نشده و الان دیگه از خودت و طرف خجالت می‌کشی میگی اگه میخواست بشه شده بود !! یه چند وقتی هست تو این حالتم .

دَمُ و حالا بازدم .

میگن که : از دل برود هر آنچه از دیده برفت چندیست که از دیده برفتی اما از دل که نرفت هیچ در جان منی .

کاش میرفت ولی...

_

ز خرده‌گیری روز حساب آزادم ورق سیاه چُنان کرده‌ام که نَتوان خواند .

قصه را طور دیگر نوشته بودم ، نمیدانم چه شد که ته داستان من ماندمُ من و ، باز هم من .

اما خب بعضی وقتا که بیـ شُعو ریم گُل می‌کند و میخواهم بگویم حالا که چی بود بود نبود هم نبود!! جای خالیت چنان بر صورتم میخورد که از مادر بابت زاییدنم گِله میکنم . تو باش ، تو همیشه باش ؛ حتی اگر منی نبود . تو باش… .