تو «نمی‌دونم باید باهات چی کار کنم» ترین حالت ممکنم .

این که چیزی بپرانی و به خود بگیرند و تفسیر کنند و شرح دهند یعنی کار خراب تر از آن است که… اما بدان من همانم که داد زدنت را سرخی گونه از شدت ضربه دست و عصبانیتت را می‌طلبم .

همان که میخواهم بشنوم و بشنوم و بشنوم حتی تکراری ترین هارا و تو حق نداری برای شنیده های من حکم کنی . اصلا فکر کن من به دنیا آمده ام تا همه ام؛ تو باشد ، پس کام بستن و گذران تنهایی را تمام کن .

_

بوی باران ، هوای تو و شیخ عجل… .

ولی صدای بارون می‌تونه دستی که به قلم نمیره رو هم سر راه بیاره .

میگذره :)

حالا تمام شعـرهای غمگین جهان را می‌فهمم. این همهمهٔ غم چه زیبا ویران می‌کند… .

مرا میانِ جهنم رها مکن ای دوست به برزخی که خودت آفریده‌ای برگرد .

اندر احوالات .

بد حال دلم و ریخت بهم .