- گذرنامه و مرز ؛ این گذرنامه ، اذن ِورود ِمنه ، برای شروع ِمسیري که مقصدش فراتر از مرزهاي جغرافیایي ِ؛ در مسیر ِرسیدن از خانهٔ پدري ، به اقیانوس ِوفاي ِعباس و پناه ِحسین .. با شنیدن ِصدای هَلا بیکُم و صدای ِبرخورد ِمهر ِورود به روي ورقه‌هاي کاغذ ِپاسپورت ؛ لبخند ِرضایت روی چهره‌م پررنگ‌تر شده‌بود .. حالا این یه رؤيا نیست ، من روي ذرات ِخاك ِکشوري قدم بر‌می‌داشتم که به حرم ِعلي و حسین و عباس مي‌رسيد ..

- بابا و باب‌القبله ؛ دنبال ِیه کنج ِتک‌نفره برای خودم می‌گشتم ؛ دخترم دیگه ! از سال ِقبل تا حالا کلي حرف داشتم تا مو به مو تعریف کنم .. تو حرم بیشتر‌‌از قبل ، امنیت رو حس می‌کردم ، حس می‌کردم دوباره زنده شدم . به زندگی بازگشتن ؛ کنار ِکسی‌که همیشه و همه‌جا تکیه‌گاه و پناه ِروزها و شب‌های زندگی‌م بوده و هست .. دروغ چرا ؟ جانم برایش تنگ شده بود : ))

#فور کنید برسه به دستشون ..

اگر محتوا باب ِمیلتون نیست ، و سین نمی‌زنید ، با احترام لفت بدید ، مچکرم .

کلمات‌م تمام شده‌است ؛ چشمانم را بخوان ..

هفت‌صد تایی شدنت مبارك ؛ عدم ِمن ( :

- مشایة و طریق‌الحسین ؛ نوای ِالی‌الله ، سفره الی‌الله طنین ِصدایی بود که از ابتدای مسیر همراهی‌ام می‌کرد . پای‌برهنه یا کفش ِچرمی ، فرقی نداشت ؛ همه به سمت ِنوری حرکت می‌کردند که همه را در آغوش می‌کشید ..