خب آقا میخوام اینجا یه چیزی بنویسم که بمونه تا بعداً برگردم بهش نگاه کنم.
فردا روز اول مدرسهی منه، به سلامتی وارد پایه یازدهم میشم؛ باید شدت مسخره بودن همکلاسیامو بر بتابم چون اگر بر نتابم ممکنه تا آخر سال با ترکتحصیل کردن خودم رو از منجلاب بیرون بکشم ಠ◡ಠ.
خلاصه که امیدوارم روز اول مسخره نباشه چون تا بعدش مسخره میمونه، البته به کمک اون عدهی کم و گرانبهایی که تو کلاسمون هستن و شرایط با وجودشون قابل تحمل میشه، باید بگم که ایشالا که امسال هم دووم بیارم.
اشکال نداره یه جوری سر میکنیم.
فقط حواسم باید به دراما های کلاسمون باشه، بقیهش مهم نی😂
یکی از روز های بیشماری که دلم میخواد هیچ کاری نکنم، ولی اگر هیچ کاری نکنم، تفکرات توی مغزم بیشتر شدت میگیرن و نمیذارن آروم باشم.