ویدیو حال_خوب شاهکار امیر کرمانشاهی عزیز در ایام فاطمیه شاهکار حیدری_ام ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

امشب، شب تجلّی نوری است که سرچشمه‌اش در مقام «محبوبیّت» نهفته است. نوری که پیش از پدید آمدن آسمان‌ها، در حضرت احدیّت به عنوان «مظهر تامّ رحمان» تعیین شده بود؛ نوری که ملائکه وقتی می‌خواستند مفهوم قرب را بفهمند، به او نظر می‌کردند. فاطمه(س) فقط انسانی کامل نبود؛ او محل ظهور اسماء بود؛ مرکز تجلّی «رحمت»، مرکز تجلّی «طهارت»، مرکز تجلّی «رضا». هر کس به او نزدیک شد، در حقیقت به صفات الهی نزدیک شد؛ چون راه خدا از آینه‌های خدا می‌گذرد. شب شهادتش، شب خاموشی یک چراغ نیست؛ شب بلندشدن حجابی است که میان انسان و فهم آن نور کشیده شده بود. این شب برای اهل دل، شبی است که در آن صدای دعوت می‌آید: دعوت به «فنا فی‌النور»؛ فرو رفتن در محبتی که انسان را از خود می‌رهاند و به محبوب حقیقی پیوند می‌دهد. سالکان می‌دانند که فاطمه(س)، نه صرفاً یک بنده خدا، بلکه «باب» خداست؛ بُعدی از رحمت که خداوند برای تربیت ارواحِ نزدیک‌شونده نازل کرده. هرکس به این باب وارد شود، از تنگنای نفس رها می‌شود و در شعاع اسماء الهی آرام می‌گیرد. امشب، اگر دلت را در معرض این حضور بگذاری، نه فقط گریه می‌کنی— ذوب می‌شوی. چون نور او، دل را به اصلش می‌برد؛ به همان جایی که محبت هنوز آلوده نشده و انسان، خدا را نه از سر نیاز، بلکه از سر عشق می‌جوید. السلام علیکِ یا مَظهرَ نُورِ الله، یا سِرَّ اسماءِ الله، یا مَنْ بِرِضاها یَرضی الله. یا فاطمة الزهراء(س)… در این شب، دل ما را نیز به نور خود نزدیک کن. https://eitaa.com/Adelfarihi

🔹 آیه: > ﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَصَابِرُوا وَرَابِطُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ﴾ (آل‌عمران، 200) --- 🔸 ترجمه: ای کسانی که ایمان آورده‌اید! شکیبایی کنید، و در پایداری از دشمنان خود پیشی گیرید، و مرابطه (مرزبانی و آمادگی دائمی در سنگر دفاع از دین و حق) کنید، و از خدا پروا نمایید تا رستگار گردید. --- 🔸 تفسیر و نکته‌ها: 1. اصبروا: یعنی نفس خود را در برابر سختی‌ها و مصائب خویشتن‌دار سازید؛ صبر درون‌گرایانه و فردی. 🔹 این صبر زمینه‌ساز پایداری روحی در مسیر ایمان است؛ چون ایمان بدون استقامت، به زودی در آزمون‌ها می‌شکند. 2. وصابروا: یعنی در پایداری، از دیگران پیشی گیرید، رقابت در استقامت. یعنی اگر دشمنت استقامت دارد، تو بیشتر داشته باش. 🔹 این مرحله، صبرِ جهادی و اجتماعی است؛ جایی که مؤمن باید از دشمن سبقت گیرد، نه فقط مقاومت کند، بلکه الگو شود. 3. ورابطوا: از ربط یعنی پیوستگی؛ مرابطه یعنی حضور دائم در مرزهای ایمان—چه مرز جغرافیایی، چه مرز فرهنگی و اعتقادی. 🔹 این، آیه‌ی تمدنی است؛ یعنی مرابطه در سنگر ساخت تمدن ایمانی، حفاظت از حریم حق در برابر امواج شُبهه و فساد. در روایات آمده است: «رباطُ یومٍ فی سبیلِ اللهِ خیرٌ مِنَ الدنیا وما فیها»—مرابطه‌ی یک روز، از تمام دنیا برتر است. (الکافی، ج۵، ص۵۳) 4. واتقوا الله: تقوا در اینجا، روح تمام سه مرحله‌ی پیشین است. صبر بدون مراقبتِ الهی ممکن است به غرور، رقابت بدون نیتِ الهی ممکن است به تجمل، و مرابطه بدون تقوا ممکن است به تحجر منتهی شود. 5. لعلّکم تفلحون: فلاح یعنی «رسیدن به ثمر نهایی». قرآن سلسله‌ی کمال را این‌گونه جمع کرده: صبر ← مصابره ← مرابطه ← تقوا ↝ فلاح. ♦️ در واقع، این یک نقشه‌ی رشد مؤمن است؛ از مقاومت فردی تا حضور جمعی، و از حضور جمعی تا فلاح الهی. --- 🔹 نمونه قرآنی: در سوره‌ی بقره، خداوند صبر و نماز را ابزار ارتباط با او معرفی کرد؛ «اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ» (بقره/۴۵) و اینجا، صبر را با ارتباط اجتماعی و فرهنگی همراه ساخت. یعنی مسیر ایمان، از درونِ انسان تا جامعه و تمدن امتداد دارد. --- 🔹 درس امروز: ای مؤمن! هر روز که بیدار می‌شوی، سه سنگر را در خود زنده کن: سنگر دل با صبر، سنگر جامعه با مصابره، و سنگر ایمان جمعی با مرابطه. این سه، اگر با تقوا عجین شوند، تو در مسیر فلاح گام گذاشته‌ای. --- https://eitaa.com/Adelfarihi

پاسخ به یادداشت «زلزله فقهی» ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ ✍ عادل فریحی یادداشت منتشرشده درباره‌ی فتوای آیت‌الله العظمی سیستانی ــ با وجود تلاش نویسنده برای تحلیل وضعیت دین و دولت در ایران ــ متأسفانه مبتنی بر چند سوء‌فهم اساسی از متن فتوا و مبانی فقهی مکتب نجف است. در این پاسخ، نکات اصلی را به صورت روشن عرضه می‌کنیم: 1) تحریف نوع حکم نویسنده این مطلب را «فتوا» و بلکه «منع شرعی» معرفی کرده است، درحالی‌که نصّ عربی صریحاً می‌گوید: «**نَنْصَحُ المؤمنین…**» این تعبیر در ادبیات فقهی آیت‌الله سیستانی نصیحت و ارشاد است، نه حکم الزامی. خواندن این متن به عنوان «عدم جواز» یا «سقوط صلاحیت» با ظاهر و مراد متن ناسازگار است. 2) عدم طعن در عدالت در متن آمده: «**وَ لَیْسَ هذا لِلقَدْحِ فیهِ وَ لا الطَّعنِ فی عدالتِه**» یعنی امام جماعتِ حقوق‌بگیر، عادل است و صلاحیت شرعی او مخدوش نمی‌شود. یادداشت مورد نقد اما دقیقاً بر خلاف نص، این توصیه را «بحران مشروعیت دینی» معرفی کرده است. 3) توصیه سیستانی، ادامه‌ی سنت نجف است، نه آغاز تحول تاریخی سیاست فقهی نجف از زمان شیخ انصاری تا خویی و سیستانی یکی بوده است: استقلال مسجد از حکومت؛ نه دشمنی با دولت‌ها، نه مشروعیت‌زدایی از آنان. این رویکرد، *چیز تازه‌ای نیست* که آن را «آغاز دوران جدید» بنامیم. 4) توصیه سیستانی ناظر به استقلال امام جماعت است، نه نفی ولایت فقیه یادداشت نویسنده، بی‌دلیل این توصیه را «چالش برای نظریه ولایت فقیه» معرفی کرده است. آیت‌الله سیستانی هیچ کجا وارد بحث ولایت فقیه نشده‌اند؛ نه نفی، نه تأیید، نه تحلیل. موضوع ایشان یک اصل اخلاقی–فقهی است: «*طَهارةُ المنبر والمسجد عن مظانّ السلطان*». 5) مبالغه درباره پیامدهای اجتماعی گزاره‌هایی مانند «سقوط نمادین مشروعیت دینی حکومت» یا «انفصال الهیاتی» بیشتر بیانیه سیاسی است تا تحلیل فقهی. توصیه‌ای غیرالزامی نسبت به امام جماعت حقوق‌بگیر لازماً اثر سیستماتیک بر ساختار سیاسی ایران ندارد. 6) عدم انطباق کامل با وضعیت ایران فرمایش آیت‌الله سیستانی ناظر به کشورهایی است که دولت امام جماعت را منصوب می‌کند. در ایران، نصب ائمه جماعت چنین ساختار فقهی-حقوقیِ واحدی ندارد. پس تعمیم حکم به «کل ساختار دینی جمهوری اسلامی» فاقد مبنای متن‌شناسانه است. 7) عدم دقت در اصطلاحات فقهی قیاس میان «توصیه به استقلال مسجد» و «سقوط فلسفه ولایت فقیه» از نظر روش‌شناسی فقهی قیاس مع‌الفارق است. ولایت فقیه یک «مبحث حکومتی» است و این توصیه یک «مبحث إمامی–اجتماعی». ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ نتیجه توصیه آیت‌الله سیستانی یک اصل اخلاقی–فقهی برای صیانت از بی‌طرفی مسجد است. نسبت دادن پیام‌هایی چون «بحران مشروعیت»، «شکاف الهیاتی»، «فروپاشی ولایت فقیه» یا «تحول تاریخی در تشیع سیاسی» بیش‌برآورد سیاسی و در برخی موارد ناسازگار با نصّ صریح فتواست. خط نجف همواره بر استقلال دین تأکید داشته است، نه بر تقابل با دولت‌ها. ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ https://eitaa.com/Adelfarihi

. لب فرو بند ولی غرق غزلخوانی باش رجز دهکده در خواب زمستانی باش حامدعسکریِ‌شیعه فقط کافی نیست مرد باش و پس از این حامدکاشانی باش .

💎عشق و خدمت به امام زمان (عج) این روایت کوتاه، اما تکان‌دهنده است؛ چون نقاب را از چهره‌ی ادعاها برمی‌دارد. 🔹 امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «لَو أدرَكتُهُ لَخَدَمتُهُ أَيّامَ حَياتي ؛ اگر او را می‌یافتم، همه‌ی عمرم را در خدمتش می‌گذراندم.» وقتی امامِ معصوم، با آن عظمت و مقامی که حتی فرشتگان به آن غبطه می‌خورند، چنین می‌گوید، ما باید یک سؤال ساده و سنگین از خودمان بپرسیم: اگر محبت ما به امام زمان فقط چند جمله‌ی احساسی باشد، پس این حدیث را با کدام رو داریم تلاوت می‌کنیم؟ این روایت معیار می‌دهد: محبت یعنی خدمت؛ انتظار یعنی مسئولیت‌پذیری؛ و خدمت یعنی سبک زندگی‌ات، انتخاب‌هایت، اخلاق و عملت، رنگ او را بگیرد. 🔸 اگر امام صادق علیه‌السلام خدمت را «سرمایه‌ی عمر» می‌داند، ما با کدام منطق، محبت را به چند پست مناسبتی و چند احساس زودگذر تقلیل داده‌ایم؟ 🔸 این حدیث می‌گوید مشکل، غیبت او نیست؛ غیبت ماست از جایی که باید ایستاده باشیم. امروز خدمت به امام، شکل عملی دارد: پاک‌کردن دل، درست‌کردن رفتار، ساختن جامعه‌ی سالم، ایستادن پای حق وقتی سخت است. کاری کن اگر همین لحظه پرده کنار رفت و او آمد، لازم نباشد سر پایین بیندازی. محبت واقعی این است: هر کاری را که اگر حضور داشت برایش انجام می‌دادی، همین امروز در غیبتش انجام بده. ✍ عادل فریحی https://eitaa.com/Adelfarihi

جشن میلاد حضرت امام محمد باقر(ع) سخنران:حجة الاسلام فریحی مداح:سید علی موسوی زمان:یکشنبه بعد از نماز عشاء مکان:مسجد امام محمد باقر(ع) (لین ۴ اصلی بین ۴ و ۵ فرعی) #هیئت‌کجا‌بریم‌آبادان پایگاه اطلاع رسانی مراسمات آبادان https://eitaa.com/heyat_kojaberim

نبرد الگوریتم‌ها ؛وقتی سیاست را کُدها اداره می‌کنند ✍🏻 عادل فریحی اگر فکر می‌کنید سیاست هنوز با سخنرانی، مناظره و بیانیه جلو می‌رود، یک خبر بد دارم: شما بازی را باخته‌اید، فقط هنوز نفهمیده‌اید. امروز سیاست نه در خیابان، نه در مجلس، بلکه در دلِ الگوریتم‌ها تعیین تکلیف می‌شود. الگوریتم تصمیم می‌گیرد: چه چیزی ببینید، از چه چیزی عصبانی شوید، به چه کسی بخندید، و از چه کسی متنفر شوید. و عجیب اینجاست: همه این‌ها را با رضایت خودتان انجام می‌دهد. --- الگوریتم دشمن شما نیست؛ صاحب شماست مسئله این نیست که شبکه‌های اجتماعی «سوگیری» دارند. مسئله این است که آن‌ها اصلاً برای حقیقت ساخته نشده‌اند. الگوریتم نه انقلابی است، نه ضدانقلاب، نه مذهبی، نه سکولار. الگوریتم فقط یک چیز را می‌فهمد: درگیرسازی بیشتر = سود بیشتر پس طبیعی است که: عقل دیده نشود، اعتدال خفه شود، و افراط وایرال شود. --- فریب بزرگ: خیال می‌کنیم انتخاب می‌کنیم بزرگ‌ترین دروغ عصر دیجیتال این است که: «خودت انتخاب می‌کنی چه ببینی.» نه. تو فقط بین گزینه‌هایی انتخاب می‌کنی که قبلاً برایت چیده‌اند. این دیگر «جنگ روایت‌ها» نیست؛ این مهندسی ذهن است. --- شکست جریان‌های سیاسی از همین‌جاست جریان‌هایی که هنوز خیال می‌کنند با «حق بودن» پیروز می‌شوند، در زمینی بازی می‌کنند که قواعدش را بلد نیستند. در میدان الگوریتم: حق اگر دیده نشود، وجود ندارد. حقیقت اگر ترند نشود، حذف می‌شود. و حذف، بی‌سروصدا اتفاق می‌افتد. --- خطرناک‌تر از الگوریتم خارجی بعضی‌ها فکر می‌کنند اگر پلتفرم بومی شد، مشکل حل می‌شود. اشتباه. اگر منطق همان باشد، اگر معیار همان «تعامل» باشد، اگر انسان هنوز «داده» تلقی شود، الگوریتم بومی هم علیه معنا کار می‌کند؛ حتی اگر شعار دینی بدهد. --- *جمع‌بندی بدون رودربایستی* آینده سیاست، آینده شعارها نیست. آینده سیاست، آینده کُدهاست. هر جریانی که: الگوریتم را نشناسد، منطق آن را مهار نکند، و برای آن برنامه نداشته باشد، *محکوم به شکست است* ؛ نه در صندوق رأی، بلکه در ذهن مردم. نبرد اصلی شروع شده. و بدترین حالت این است که وسط جنگ باشی و هنوز فکر کنی در مناظره‌ای. --- #نبرد_الگوریتم‌ها #حکمرانی_الگوریتمی #مهندسی_ذهن #جنگ_ادراکی #سیاست_دیجیتال #قدرت_نامرئی #افکار_عمومی #الگوریتم #رسانه https://eitaa.com/Adelfarihi

انتخاب سیاسی و منطق سنت‌های الهی در سرنوشت جمعی ✍ عادل فریحی قرآن کریم تاریخ را نه به‌مثابه زنجیره‌ای از وقایع تصادفی، بلکه به‌عنوان عرصه تحقق «سنن الهی» معرفی می‌کند؛ قواعدی پایدار که بر رفتار جمعی جوامع حاکم‌اند و فارغ از زمان و مکان، نتایج مشابهی تولید می‌کنند. در این چارچوب، وضعیت کنونی هر جامعه را باید محصول برهم‌کنش انتخاب‌های اجتماعی، نخبگانی و سیاسی آن دانست، نه صرفاً پیامد عوامل بیرونی. این نظریه بنیادین، در آیه مشهور سوره رعد تصریح شده است: «إِنَّ اللَّهَ لَا يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتّىٰ يُغَيِّرُوا مَا بِأَنْفُسِهِمْ» (الرعد، آیه ۱۱). این آیه، مبنای نظری مسئولیت جمعی در تحولات سیاسی و اجتماعی است. بر اساس آن، تغییرات ساختاری در سطح حکمرانی، پیش از آنکه معلول فشارهای خارجی یا تحولات مقطعی باشد، بازتاب دگرگونی در نظام ترجیحات، ادراک و انتخاب‌های جامعه است. در سال‌های اخیر، بارها نسبت به پیامدهای سیطره گفتمان‌های لیبرالی، تکنوکراتیک و غیرمتعهد به عدالت اجتماعی در ساخت قدرت هشدار داده شده است. این هشدارها، بیش از آنکه معطوف به رقابت‌های جناحی باشند، ناظر به تعارض بنیادین میان این گفتمان‌ها با منطق استقلال، عدالت و مردم‌پایه‌بودن حکمرانی دینی بوده‌اند. با این حال، در فرآیندهای انتخاباتی، بخش قابل‌توجهی از جامعه، تحت تأثیر روایت‌های رسانه‌ای، وعده‌های کوتاه‌مدت و تحلیل‌های تقلیل‌گرایانه، به بازتولید همین رویکردها یاری رساند. قرآن در روایت قوم نوح (ع) وضعیت مشابهی را صورت‌بندی می‌کند. مسئله اصلی آن جامعه، فقدان پیام یا هشدار نبود، بلکه اختلال در سازوکار تشخیص و اولویت‌بندی بود؛ امری که قرآن از آن با تعبیر معنادار «فَعُمِّيَتْ عَلَيْكُمْ» (هود، آیه ۲۸) یاد می‌کند. حقیقت در دسترس بود، اما نظام ادراکی جامعه توان تمییز آن را از دست داده بود. خطای راهبردی چنین جوامعی الزاماً خصومت آگاهانه با حقیقت نیست؛ بلکه جایگزینی معیارهای سطحی—مانند کارآمدی کوتاه‌مدت، رفاه زودبازده یا پذیرش بیرونی—به‌جای شاخص‌های بنیادین عدالت، استقلال و هویت است. پیامد این جابه‌جایی معیارها، نه فروپاشی دفعی، بلکه فرسایش تدریجی سرمایه اجتماعی، تعمیق شکاف‌های طبقاتی و تضعیف انسجام حکمرانی است. از منظر قرآنی، این وضعیت نه «تنبیه الهی» به معنای کلامی آن، بلکه تحقق منطقی رابطه علت و معلول در تاریخ اجتماعی است. قرآن مسئولیت را به‌طور هم‌زمان متوجه نخبگان تصمیم‌ساز و بدنه اجتماعی می‌داند. مشارکت سیاسی، به‌ویژه در قالب انتخابات، صرفاً یک حق مدنی نیست؛ بلکه کنشی سرنوشت‌ساز با تبعات تمدنی است. انتخاب فاقد بصیرت، حتی اگر با نیت خیر صورت گیرد، می‌تواند به بازتولید ناکارآمدی ساختاری بینجامد. با این حال، منطق قرآن بسته و جبری نیست. در پایان روایت‌های فروپاشی اجتماعی، همواره امکان بازگشت گشوده می‌ماند: «إِنَّ الْعَاقِبَةَ لِلْمُتَّقِينَ» (هود، آیه ۴۹). بازسازی مسیر، مستلزم بازتعریف معیارهای انتخاب، ارتقای عقلانیت سیاسی جامعه و بازگشت به اصولی است که عدالت، استقلال و مسئولیت‌پذیری را در مرکز تصمیم‌سازی قرار می‌دهند. بدون این بازنگری، تغییر افراد یا جابه‌جایی ظاهری قدرت، الزاماً به تغییر نتایج نخواهد انجامید. --- https://eitaa.com/Adelfarihi

#تسلیت ⚫️‌ شهادت مظلومانه‌ هفتمین مولای غریب شیعیان، حضرت امام موسی کاظم علیه‌السلام را محضر حضرت ولیعصر عجل‌الله تعالی فرجه و شیعیانش تسلیت می‌گوییم. ▫️حضرت موسی بن جعفر امام کاظم علیه‌السلام: ▫️بهترین عبادت بعد از شناختن خداوند، انتظار فرج و گشایش است. 💠 آستان مقدس مسجد جمکران @Jamkaran_ir

مثل او پیدا نمی کنید! ⬅️ ...خیال نکنیم هر چه ما می فهمیم، حتما او هم باید مثل ما بفهمد و عمل کند، این خطر دارد! 🔺بیانات علامه مصباح یزدی (قدس سره) درباره نعمت رهبری و ضرورت اطاعت از ایشان، ۱۳۹۷/۰۴/۱۴ #رهبر_معظم_انقلاب عضویت در کانال 📱 @mesbahyazdi_ir

«بیانات تولیت آستان مقدس علوی در لحظه‌ای متفاوت از آئین رونمایی ایوان طلا» 🔰 چه کسی از ایوان طلا رونمایی کرد؟ ببینید این اتفاق زیبا رو 🔰موسسه پژوهشی رسانه ای ذوالفقار https://eitaa.com/zolfaqarmedia