این جوشکاریو ناظر شرکت گازم قبول نمیکنه از لحاظ ایمنی حالا جنگنده با این میخواد با سرعت دو ماخ حرکت کنه :-) راستی روزنامه ننداختن موقع رنگ کردن بدنه شیشه هام رنگ شده #طنز 😂😂 #جنگنده_کوثر ⚔ @Advanced_Weapon

نمونه کامیون سوار گاتلینگ M-197 ساخت وزارت دفاع نصب شده بر روی کامیون های سپاه گاتلینگ M-197 دقیقا همان توپ بالگرد های کبراست که در داخل نیز توسط وزارت دفاع تولید میگردد. ⚔ @Advanced_Weapon

✴️ چند نکته در مورد جنگنده کوثر 🔸روز گذشته یک اتفاق خیلی خوب در کشور افتاد و همزمان با روز صنعت هوایی از جنگنده آموزشی و پشتیبانی نزدیک کوثر رونمایی شد. از لحظه رونمایی تا این ساعتی که این کلمات را می‌نویسم، در گروه‌ها، کانال‌ها، سایت‌ها و شاید هم بسیاری از فروم‌های نظامی مطالب بسیاری در این مورد نوشته شده و برخی از دوستان ناراحتند از اینکه چرا اف5 دهه 60 قرن گذشته میلادی را بنام کوثر ساخته‌ایم و با آن جنجال درست کرده‌ایم؟ این را بنده به عینه توسط بسیاری از دوستان دیدم و برخی دیگر از دوستان نظامی‌نویس که سایت و کانال معتبری دارند، طبق معمول غرهایی زدند و تیکه انداختند و به سادگی از کنار آن گذشتند. این دوستانِ خیلی باسواد هر چیزی را که در داخل کشور ساخته شود، لگن می‌دانند اما در مورد ساخته یک کشور دیگر، یک مقاله چند صفحه‌ای می‌نویسند. 🔸بله، کوثر همان بدنه اف5 را دارد، همان موتور را هم، اما همه این‌ها دیگر امریکایی نیستند و ساخت ایران هستند. کوثر، یک گامِ بلندِ رو به‌جلویِ بسیار مهم بود که صنعت دفاعی کشور برداشت. آنهایی که اهل مطالعه، تدقیق و تحقیق هستند به‌خوبی می‌دانند که بسیاری از کشورها اصولا سراغ ساخت جنگنده نرفته و نمی‌روند، به‌جز آنکه به سطحی از تکنولوژی رسیده باشند که بتوانند از پسِ آن بر بیایند یا آن اندازه با سازنده‌ها و شرکت‌های تولیدکننده موتور و سایر قطعات ارتباطات نزدیکی داشته باشند که موفق شوند بدون هیچ مشکلی نیازمندی‌های ساخت یک جنگنده را تامین کنند. همین الان هم در دنیای امروز، روسیه، امریکا، فرانسه، انگلیس و به صورت شراکتی آلمان و ایتالیا سازندگان اصلی هواپیمای جنگنده هستند و بقیه کشورها مانند سوئد، ژاپن و کره جنوبی و چین نیز با همکاری تکنولوژیکی همین کشورهای اصلی به ساخت جنگنده رسیده‌اند. 🔸جمهوری اسلامی ایران، درست 40 سال است که به شکل‌های مختلف در تحریم به سر می‌برد. هر آنچه هم در حوزه هوایی دارد، مربوط به قرن گذشته است و همه رایزنی‌ها برای خرید یک جنگنده نسل 4++ به دلیل تحریم‌ها و فشارهای خارجی تاکنون راه به جایی نبرده و به‌نظر هم نمی‌رسد تا دو سال آینده بتوانیم شاهد حضور جنگنده سوخو30 در کشورمان باشیم، شاید روس‌ها هم به دلیل نوع نگاه ایران به این جنگنده حاضر به چنین کاری به سادگی نشوند، چرا که ایران خواستار ساخت 80درصد محصول خریداری شده در داخل شده است و این هم دلیلی دارد. با این حال، ساخت کوثر زمین تمرینی برای صنعت دفاعی و هوایی کشور است تا بر اساس آن بتوان به آینده‌ای روشن‌تر رسید. کوثر یک ارتقای بسیار سنگین روی یک جنگنده قدیمی است، درست همان کاری که شرکت‌های اسرائیلی روی اف5های تایلند، کلمبیا، برزیل یا ترکیه کردند که آخری مجهز به رادار اف16 شد. 🔸کوثر درست است هنوز در دسته نسل چهارمی‌ها به دلیل استفاده از موتور توربوجت جای نمی‌گیرد، اما به یاد داشته باشید کشوری که توانست موتور توربوجت را بسازد، بدون شک موتور توربوفن را هم می‌سازد و شاید هم ساخته باشد. ما در حالی بر سر مال خودمان می‌زنیم که کشوری مانند هند یک جنگنده تجاس دارد که اولا سه دهه پیش ساخت آن در دستور کار قرار گرفت و حالا هم که ساخته شده، فقط اسمش هندی است و عروس هزار دامادی است که هر قطعه‌اش از یک گوشه دنیا آمده و شده تجاسِ هندی. یا همین چین، هنوز هم در حال مهندسی معکوس جنگنده‌های روسی است و نسل پنجمی‌هایش هم دزدی رسمی از اف22 و اف35 امریکا است. گریپین سوئدی هم از موتور امریکایی بهره می‌گیرد و در هیچ جای دنیا جنگنده‌ای 100در100 ساخت آن کشور نیست، چرا که برخی از قطعات و یا آلیاژها را فقط چند شرکت می‌سازند و واردات آن بسیار به صرفه‌تر از تولید آن است. 🔸آیونیکی که کوثر از آن بهره می‌برد، نشان می‌دهد که ایرانی‌ها توانسته‌اند در این کلاس به پیشرفت‌های خوبی برسند، ساخت سازه بسیار مهم است، یکپارچه‌سازی صدها قطعه‌ای که در داخل ساخته شده توسط یک رایانه مرکزی، کار کوچکی نیست. این آیونیک و قطعات می‌توانند به اف4، اف14 و یا هر جنگنده جدیدی با موتور قدرتمندتر منتقل شوند، در حالی که برای ارتقا هر یک از اف5ها به این شکل باید دستکم 7 میلیون دلار پول می‌دادیم. اما حالا تکنولوژی ساخت جنگنده در داخل کشور وجود دارد و این یک گام بسیار مهم است، قرار نیست همین امروز ما استرایک ایگل یا سوپرهورنت بسازیم، همین مقدار هم گامی بلند و رو به جلو است و چه بسا در ساخت مشارکتی سوخو30 ما از همین تجربیاتمان استفاده کنیم. کوثر می‌تواند زمینه خوبی برای آموزش خلبانان جوان کشور باشد، خلبان های جوان هر چند ساعت دلشون بخواد پرواز میکنند،چرا که قطعاتش در داخل وجود دارد و این یعنی رسیدن به یکی دیگر از استانداردهای نیروی هوایی ارتش های جهان با ساعت پرواز بیشتر خلبان ها تجربه خوبی در پرواز به دست می‌آورند. ⚔ @Advanced_Weapon

رفته رو مین تخریب چی بوده ایا دردی یا زجر کشیدنی در چهره ش می بینید؟ درچشمانش غروریس به عظمت نام ایران اینانند فرزندان این سرزمین نه آقازاده‌های گرین کارتی... ⚔ @Advanced_Weapon

ایران در آستانه دستیابی به فناوری نظامی هوش مصنوعی(تاکتیک یورش فوجی) تصاویری کمتر دیده‌ شده از تکنولوژی‌های تسلیحاتی ایران #روز_صنعت_دفاعی ⚔ @Advanced_Weapon

خو الان چند نفر اومدن پی وی میگن این موشک های ایرانی و جنگنده هاش همش تقلبی و الکی هستش!!! 🔴 در جواب این عزيزان تو همین کانال میگم : مگه نمیگید هسته ای ما دروغه، موشکهای ما زاغارته، هواپیما جنگی ما تقلبیه؟ خب پس ارباباتون چرا اینقدر میترسن و بیانیه و قطعنامه صادر میکنن برای یه مشت تیر و تخته بی خطر! ⚔ @Advanced_Weapon

تانک صمصام ایران ارتقاع تانک ام ۶۰ آمریکایی که هیچ وقت عملیاتی نشد. @Advanced_weapon

🔶از بزرگترین معایب اف ۳۵ میتوان تک موتوره بودن و از مزایایش را میتوان رادار آن دانست. ♦️اف ۳۵ با همه ویژگی هایش تقاضاهای زیادی دارد. @Advanced_weapon

تصویری از زیر دریایی اتمی روسیه از کلاس OSCAR @Advanced_weapon

ورود به خدمت :۱۹۸۶ میلادی عمق شیرجه زدنی:۵۰۰ متر جایگاه عمودی پرتاب موشک:۲۴ عدد جایگاه پرتاب اژدر:۶۵۰ میلی متری×۲ و ۵۳۳ میلی متری ×۴ تسلیحات: موشک های ضد کشتی و اژدرهای مختلف موشک های کروز p-700 (با نام گذاری ناتو SS-N-19 Shipwreck پروژه ۹۴۹A Antey که در ناتو با نام کلاس Oscar II شناخته میشه نام یک زیردریایی اتمی شوروی-روسی با توانایی حمل موشک های کروزه که اشاره کردیم این زیردریایی ها با نام اختصاری (SSGNS شناخته میشن. این زیردریایی ها از لحاظ شاخصه های توانایی جابه جایی و طول سومین زیردریایی های جهان هستن و تنها زیردریایی های کلاس Typhon شوروی و زیردریایی های کلاس Ohio امریکا از این لحاظ از اونها بزرگترن. البته از لحاظ جثه این زیردریایی ها بزرگترین زیردریایی های تهاجمی ساخته شده تا به امروزن که از توانمندترین زیردریایی های اخیر روسیه هستن. ۱۱ فروند از این زیردریایی ها از ۱۹ فروند در نظر گرفته شده ساخته شدن که در حال حاضر ۴ فروند از اونها در حال خدمت هستن. با استاندارد های مدرن این زیردریایی ها از قابلیت مخفی کاری خیلی خیلی دورن اما این زیردریایی ها مشت محکمی دارن و توانایی تخریب اونها بسیار بالاست. شوروی این غول های بزرگ دریایی حامل موشک های کروز رو برای حمله به ناوگروه های جنگی همراه ناو هواپیما بر و استحکامات ساحلی طراحی کرد. این کلاس زیردریایی ها (SSGNS به ۲۴ موشک مافوق صوت P-700 Granit با نامگذاری ناتو SS-N-19 Shipwreck اونهم با برد ۵۵۰ کیلومتر مسلح هستن. همچنین برای اونها ۴ جایگاه پرتاب ۵۳۳ میلی متری و ۲ جایگاه پرتاب ۶۵۰ میلی متری هم در نظر گرفته شده که توانایی شلیک هردوی موشک و اژدر رو دارن که شامل موشک های ضد کشتی SS-N-16 استالیون با برد ۵۰ کیلومتر و اژدرهایی با قابلیت حمل کلاهک هسته ای یا شارژ اتمی در اعماق برای استفاده علیه کشتی های سطحی یا زیردریایی میشن. @Advanced_weapon

تصویری از تفنگ AK-101 که یک نمونه از خانواده AK هاست که شوروی آن را ساخت تا اهداف را بین محدوده 500 تا1000 متری مورد هدف قرار دهد که کالیبر آن نیز به 7/62 می رسد در ناتو این تفنگ را به اسم (AKS) می شناسند. اولین نمونه AK ها در سال 1949 ساخته شد و در سال 1991 همزمان با فروپاشی شوروی نمونه آخر آن ساخته شد که AK-101 جز آن نمونه بود. @Advanced_weapon

تصویری زیبا از دو فروند Su-35 S @Advanced_weapon