💢بعد از آنکه رئیس جمهور وقت روسیه در سال ۲۰۱۰ با بهانه قرار دادن قطعنامه ی ۱۹۲۱ شورای امنیت، بطور یک طرفه قرار داد ۸۰۰ میلیون دلاری میان ایران و روسیه برای سامانه‌ی (s300) را نقض کرد، نیروهای متخصص ایرانی تصمیم گرفتند سیستم دفاع موشکی خود به نام باور ۳۷۳ را توسعه دهند. 💢 بعد از آنکه دیمیتری مدودف رئیس جمهور وقت روسیه در سال ۲۰۱۰ با بهانه قرار دادن قطعنامه ی ۱۹۲۱ شورای امنیت بطور یک طرفه قرار داد ۸۰۰ میلیون دلاری میان ایران و روسیه برای سامانه‌ی  (s300) را نقض کرد، نیروهای متخصص ایرانی تصمیم گرفتند سیستم دفاع موشکی خود به نام باور ۳۷۳ را توسعه دهند، البته روس ها برای اینکه غرامت خواسته شده از طرف ایران را ندهند سامانه های پدافند هوایی ضعیف تر از اس 300  آنتی ۲۵۰۰ و تور m1 را به ایران پیشنهاد داده بودند که جمهوری اسلامی ایران آن ها را رد کرد. 💢بنابراین باید باور 373 را  یک سیستم پدافند هوایی دور برد ایرانی دانست که  در ۲۹ فروردین ماه ۱۳۹۴ همزمان با روز ارتش جمهوری اسلامی ایران از آن در مراسم رژه رونمایی شد. 💢رونمایی باور 373 💢قبل از این نیز امیر فرزاد اسماعیلی فرمانده قرارگاه پدافند خاتم‌الانبیاء(ص) در شهریور سال 93 از اولین شلیک موفقیت‌آمیز موشک از سامانه پدافندی باور 373 خبر داده و اعلام کرده بود: در طراحی و تولید این سامانه از هیچ کشوری کمک نگرفته‌ایم و قرار است این سامانه جایگزین سامانه دفاع موشکی اس 300 روسی شود. 💢همچین سرهنگ ابوالفضل سپهری راد معاون طرح و برنامه وقت قرارگاه پدافند هوایی خاتم الانبیاء (ص) نیز در این باره عنوان کرده بود: با طراحی، ساخت و تولید انبوه پروژه باور373، در آینده ای نزدیک صاحب سامانه ای خواهیم شد که برتر از پیشرفته‌ترین سامانه های روز دنیا مانند اس 300 خواهد بود؛ زیرا در پروژه باور373  تلاش کرده ایم با توجه به تغییر تهدیدات به سامانه ای دست پیدا کنیم که علاوه بر تاکتیکی بودن قابلیت پاسخگویی به تهدیدات در کوتاه برد، میان برد و بلند برد را نیز داشته باشد. 💢ویژگی های سامانه باور 373 به دلیل برخی از ملاحظات اطلاعات زیادی در رابطه با سامانه ی باور ۳۷۳ فاش نشده است، ولی براساس خبرهای منتشر شده  برخی از ویژگی های این سامانه به شرح زیر است: 💢این سامانه موشکی همانند اس 300 ( s300) توانایی رهگیری و درگیری با اهداف متنوع را دارد بنابراین سامانه باور ۳۷۳  علاوه بر قابلیت درگیری با اهداف ایرودینامیکی (هواپیماها) توانایی درگیری با موشک های بالستیک، کروز و هم چنین سایر موشک ها را دارد. 💢 در باور 373 قابلیت درگیری با اهداف با سطح مقطع راداری پایین مورد توجه قرار گرفته است. 💢این سامانه موشکی که تمام اجزاء آن از رادار گرفته تا موشک در بخش های نظامی و دانشگاهی کشور انجام شده است در آن از ۲ نوع یا ۳ نوع موشک در برد ها و لایه های مختلف برای پوشش بهتر ارتفاعات استفاده می شود. 💢در مورد موشک های باور ۳۷۳ می توان گفت که به احتمال زیاد، این موشک  از نوع صیاد ۴ است و در موردپرتابگر( لانچر) باور ۳۷۳ نیز می توان گفت به احتمال بسیار پرتابگر( لانچر ) باور 373 ایرانی نیز مانند سامانه  اس 300(s300 ) روسی از نوع عمودی است.  💢 این سامانه پدافندهوایی دوربرد موشکی همانند نمونه‌های خارجی خود دارای مأموریت مشابه بوده و علاوه بر اتصال رادار های هشدار زود هنگام  از رادارهای مختلفی نیز در آتشبار خود بهره می‌برد. 💢تا کنون تنها بخشی از سامانه باور-373 که تاکنون دیده شده موشک دوربردی به نام صیاد-4 است و دیگری رادار ردگیری هدف است. البته در رژه روز ارتش در سال 89 خودروهای پرتاب موشک و رادار رهگیری هدف که شباهت بالایی به نمونه‌های مورد استفاده در سامانه اس-300 داشتند به نمایش در آمد که پس از آن رژه اطلاعاتی تا کنون راجع به خودروهای مذکور منتشر نشده است. ⚔ @Advanced_Weapon

🔺تصور بالا: سامانه پدافندی باور 373 ایرانی بر روی خودروی کشنده سنگین ذوالجناح 🔻تصویر پایین  سامانه پدافندی اس 300 روسی ⚔ @Advanced_Weapon

💢صیاد موشک سامانه باور373 💢موشک صیاد-4 که در 29 فرودین امسال همراه با سامانه باور373 به نمایش در آمد شباهت بسیاری به خانواده موشک‌های 48N6E روسی  که در سامانه‌های اس-300 و اس-400 به کار می روند دارد. 💢موشک 48N6 که به جای خانواده موشک‌های 5V55 به سامانه اس-300 افزوده شده با کمی طول و قطر تقریباً یکسان نسبت به انواع 5V55 قابلیت‌های عملیاتی بسیار بالاتری دارد. 💢این موشک 7.5 متری که قطر آن 51.9 سانتیمتر است 1800 کیلوگرم جرم داشته و به سرعت 10 برابر سرعت صوت می‌رسد و اهداف را در ارتفاع‌های 10 متر تا 27هزار متر مورد هدف قرار می‌دهد. برد عملیاتی نمونه عادی آن بین 5 تا 150 کیلومتر بوده و در نمونه 48N6E2 به 195 کیلومتر می‌رسد. این موشک‌ها از یک سرجنگی 150 کیلوگرمی بهره می‌برند و با اتکاء به سامانه تغییر بردار رانش در خروجی پیشران خود، توانایی اجرای مانورهایی تا 25 برابر شتاب جاذبه (25g) را دارند. 💢البته موشک‌های گونه ضد بالستیک سامانه اس-300 یعنی S-300V توانایی تمرکز ترکش‌های سرجنگی خود به سمت هدف را نیز دارند که ممکن است این توانمندی در نمونه‌های جدید موشک‌های به کار رفته در سایر گونه‌های سامانه اس-300 نیز ایجاد شده باشد با توجه به شباهت بالای موشک صیاد-4 با خانواده موشک‌های 48N6 و با در نظر داشتن توان فناورانه کشورمان در عرصه سوخت جامد و سامانه‌های هدایت، کنترل و ناوبری که در موشک‌های صیاد-2 و خانواده موشک‌های طائر-2 نمود داشته به نظر می‌رسد از نظر عملکرد، موشک ایرانی با نمونه‌های روسی کاملاً قابل مقایسه باشد همانطور که موشک‌های طائر-2 با گونه هم رده روسی خود یعنی 9M317 در سامانه Buk-M2E کاملاً برابر و در مواردی برتر است. 💢واکنش روس ها به نمایش اس 300 ایرانی 💢چند روز پس از اولین نمایش از نمونه ماکت سامانه باور 373 خبرگزاری روسیه در گزارشی به «عصبانیت روس‌ها از ساخت اس - 300 ايرانی» پرداخت و نوشت: «ایران به جهانیان سیستم دفاع ضدموشکی ساخت خود را نشان داد که باید جایگزین سیستم های اس-300 روسی شوند که تاکنون نیز به ایران عرضه نشده اند. کارشناسان یقین دارند که ایرانیان به طور مستقل توان ساخت مشابه سیستم های روسی دفاع ضدموشکی را ندارند، اما می توانند مشابه سیستم های HQ9 که چین به ایران فروخته بود را بسازند.» 💢در این گزارش «ویکتور لیتوفکین»کارشناس نظامی روسی گفته بود: «نمی دانم چه سیستمی در تهران به نمایش گذاشته شد، اما با اطمینان می توانم بگویم که ایرانیان به طور مستقل نمی توانند مشابه اس-300 را بسازند».  💢وی اطمینان خاطر داده بود که حتی آمریکا هم نمی تواند چنین سیستم هایی بسازد.  💢این کارشناس تصریح کرده بود: «زمانی چین دستگاه اس-300 پ.ام.او. را خریداری کرده بود، اولین دستگاه را چینی ها تا آخرین پیچ باز کردند و سپس سعی کردند خود مشابه آن را بسازند. حدود 7 سال زجر کشیدند، اما بازهم به نتیجه نرسیدند.»  امروز جای این سئوال در محافل خبری بین المللی باقیست که در برابر رشد تولیدات دفاعی ایران چه تحلیلی باقی می‌ماند؟ 💢وحشت صهیونیستها از باور۳۷۳  💢بعد از رونمایی سامانه موشکی باور 373 در رژه فرودین ماه 1394 پایگاه اینترنتی اسرائیل نشنال نیوز با درج مطلبی در مورد پدافند بومی برد بلند ایران نوشت: تلویزیون دولتی ایران روز جمعه اولین تصاویر از  موشک دور برد باور373 را پخش کرد. 💢پخش این تصاویر پیامی برای جامعه بین الملل درباره توانایی های نظامی و دفاعی ارتش ایران بود.  💢موشک باور373 جایگزینی برای موشکهای اس 300 است که روسیه از فروش آنها به ایران به دلیل فشارهای اتحادیه اروپا منصرف شد. 💢این پایگاه خبری صهیوینستی بر این موضوع تاکید کرده بود که  جمهوری اسلامی ایران در سالهای اخیر سرمایه گذاری زیادی در توسعه توان نظامی خود کرده است که از جمله می توان به ساخت هواپیما، هلیکوپتر، هواپیماهای بدون سرنشین،سیستم های راداری، سیستم های دفاع هوایی، تانک، زیردریایی، کشتی و غیره اشاره کرد و سامانه باور 373 را در راستای تلاش جمهوری اسلامی ایران برای تقویت  سیستم دفاع هوایی ایران برای مقابله در برابر حملات احتمالی رژیم صهیونیستی یا غرب به تاسیسات هسته ای ایران تحلیل کرده بود. ⚔ @Advanced_Weapon

موشک صیاد 4 ⚔ @Advanced_Weapon

معراج 4 از اجزای راداری سامانه باور 373 ⚔ @Advanced_Weapon

حماسه ای دیگر از سربازان احمق رژیم صهیونیستی 😂 همشون توی ماشین بودن یکیشون دستش خورده اشک‌آور شلیک کردن @Advanced_weapon

💢یک فروند بمب افکن آورو لانکاستر بی ۱ پی ای ۴۷۴ در پرواز یادبود نبرد بریتانیا @Advanced_weapon

💢آورو لانکاستر💢 آورو لانکاستر یک بمب افکن سنگین چهارموتورهٔ بریتانیایی در جنگ جهانی دوم بود. این بمب افکن به وسیلهٔ شرکت آورو برای نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا طراحی و ساخته شده بود. این هواپیما فعالیت خود را در سال ۱۹۴۲ به عنوان بمب افکن استراتژیک برای فرماندهی بمب افکن‌های نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا به گونهٔ فزاینده‌ای بر فراز اروپا آغاز کرد و تبدیل به بمب افکن سنگین اصلی نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا , نیروی هوایی پادشاهی کانادا و اسکادران‌های دیگر کشورهای همسود و دیگر کشورهای اروپایی که در نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا فعالیت داشتند شد و بمب افکن‌های همدورهٔ خود هندلی پیج هالیفاکس و شورت استرلینگ را به حاشیه راند. لانکاستر که به نام "لنک" هم شناخته می‌شد با پرتاب ۶۰۸ تا ۶۱۲ تن بزرگ بمب در ۱۵۶٬۰۰۰ سورتی پرواز یکی از مشهورترین و موفق‌ترین بمب افکن‌های شب پرواز جنگ جهانی دوم گردید. @Advanced_weapon

💢آورو لانکاستر یک بمب‌افکن سنگین است که توسط کارخانه جات (آرور) تولید شد و در سال ۱۹۴۱ اولین پروازش را انجام داد و پس از طی مراحل و کامل شدن تست هایش در سال ۱۹۴۲ برای عموم معرفی و رونمایی شد طراح این بمب افکن روی چادویک بود کاربران اصلی این بمب افکن نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا ، نیروی هوایی پادشاهی کانادا ، نیروی هوایی پادشاهی استرالیا بودند از این بمب افکن تعداد ۷۳۷۷ فروند ساخته شد که هزینه ساخت هر حدود فروند ۴۵٬۰۰۰ تا ۵۰٬۰۰۰ پوند انگلیس بود 💢لانکاستر توسعه یافتهٔ بمب افکن دردسرساز آورو منچستر بود که به وسیلهٔ روی چادویک طراحی شد و دارای موتور رولز-رویس مرلین و در یک ورژن دارای موتور بریستول هرکیولس بود. 💢محفظهٔ دراز بمب در لانکاستر به این معنی بود که این هواپیما می‌توانست بیشترین تعداد بمب‌ها را در میان دیگر بمب افکن‌های نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا حمل کند. این میزان شامل ۱۸۰۰ کیلوگرم، ۳۶۰۰ کیلوگرم و ۵۴۰۰ کیلوگرم بمب بزرگ می‌شد که در کنار این بمب‌ها اغلب بمب‌های کوچک تر یا آتش ‌زا نیز حمل می‌گردید. چندمنظوره بودن لانکاستر به گونه‌ای بود که برای تجهیز اسکادران ۶۱۷ نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا برگزیده شد و به منظور حمل بمب سدشکن آپکیپ برای عملیات چستایز که حمله به سدهای درهٔ رور آلمان بود بهینه گردید. گرچه لانکاستر در درجهٔ نخست یک بمب افکن شب پرواز بود، ولی نقش خود را برای بمباران دقیق در روز نیز به خوبی ایفا کرد. لانکاسترهایی که برای بمباران در روز به کار می‌رفتند برای حمل ۵۴۰۰ کیلوگرم بمب تالبوی و بعداً برای حمل ده هزار کیلوگرم بمب‌های زمین لرزه‌ای گرند اسلم بهینه شدند. بمب‌های سدشکن و بمب‌های گرند اسلم هر دو به وسیلهٔ بارنز ولیس طراحی شده بودند. 💢در سال ۱۹۴۳ یک فروند لانکاستر برای آزمایش موتور توربوجت متروپولیتن-ویکرز اف.۲ به کار گرفته شد. بعداً لانکاستر برای آزمایش چندین موتور گوناگون به کار رفت. از جمله این موتورها موتورهای توربوپراپ آرمسترانگ سیدلی مامبا، رولز-رویس دارت و آورو کندا ارندا و همچنین موتور توربوجت استال دوورن بودند. پس از جنگ لانکاستر جای خود را در نیروی هوایی پادشاهی بریتانیا به آورو لینکلن داد که در واقع یک لانکاستر بزرگتر و توسعه یافته تر بود. در عوض لانکاستر به عنوان هواپمیا گشتی ضدزیردریایی بلندبرد به کار گرفته شد که بعداً هواپیمای آورو شکلتن برای این منظور جایگزین گردید. همچنین لانکاستر پس از جنگ برای نجات هوادریا، شناسایی-عکاسی، نقشه برداری هوایی، سوخت‌گیری هوایی به کار گرفته شد. یک ورژن آن به آورو لانکاسترین تغییر نام داده شد و به عنوان هواپیمای مسافربری ترا اطلسی سریع و هواپیمای پستی به کار گرفته شد. در مارس ۱۹۴۶ یک فروند لانکاسترین بریتیش سوث امریکن ایرویز نخستین پرواز برنامه ریزی شده را از فرودگاه هیترو لندن انجام داد. @Advanced_weapon

💢 سه فروند لانکاستر بی۱ از اسکادران ۴۴ در سال ۱۹۴۲ لانکاستر توسعه یافتهٔ بمب افکن دردسرساز آورو منچستر بود که به وسیلهٔ روی چادویک طراحی شد. @Advanced_weapon

💢منشاء طراحی لانکاستر برمی گردد به طراحی یک بمب افکن دوموتوره برای تامین نیاز وزارت هوانوردی . وزارت هوانوردی برای نسل جدید بمب افکن‌های میان پیکر قابل استفاده در سطح جهانی اعلام نیاز نموده بود. موتوری که قرار بود برای این بمب افکن به کار رود موتور رولز-رویس والچر بود. نتیجهٔ این طراحی هواپیکای آورو منچستر بود که گرچه هواپیمایی با توانایی بالا بود، ولی موتور والچر آن غیرقابل اعتماد بود. فقط ۲۰۰ فروند منچستر ساخته شد که در سال ۱۹۴۲ همگی از رده خارج شدند. 💢طراح ارشد آورو، روی چادویک، قبلاً در حال کار روی یک نوع منچستر بهینه شده با ۴ موتور ضعیف تر ولی قابل اعتمادتر رولز-رویس مرلین بود. این هواپیما در آغاز آورو تایپ ۶۸۳ منچستر ۳ نامگذاری شد، ولی بعداً به لانکاستر تغییر نام داد. پیش نمونهٔ این هواپیما با نام بی تی ۳۰۸ در دپارتمان پرواز آزمایشی آورو در فرودگاه منچستر مونتاژ گردید. این هواپیما کارآیی بسیار بهتری را نسبت به منچستر نشان داد و یکی از معدود هواپیماهای جنگی در تاریخ است که از آغاز بی نقص نشان داد. 💢پس از پرواز دومین پیش نمونهٔ لانکاستر سفارش‌های بعدی منچستر به نفع لانکاستر لغو شد. طراحی منچستر و لانکاستر بسیار شبیه همدیگر بود و هر دو دارای اتاقک خلبان گلخانه‌ای، دماغهٔ برجکدار و دم دوقلو بودند. 💢لانکاستر یک هواپیمای کمربال با بدنهٔ تمام فلزی بیضی شکل بود. بال و بدنهٔ آن هر کدام در ۵ بخش اصلی ساخته شد. همهٔ بخش‌های بال و بدنه جداگانه ساخته شده و تجهیزات لازم بر روی آنها نصب شده و سپس به همدیگر مونتاژ شده‌اند. قسمت دم دارای باله‌های بیضی شکل دوقلو و سکان است. لانکاستر در آغاز دارای چهار موتور پیستونی رولز-رویس مرلین نصب شده بر روی بال بود. ارابه فرود اصلی آن قابل جمع شدن بود، ولی چرخ زیر دم ثابت بود. ارابهٔ فرود اصلی به صورت هیدرولیک به درون محفظهٔ موتور جمع می‌شد. 💢بیشتر لانکاسترهای تولید شده در طول جنگ به وسیلهٔ کارخانهٔ شرکت آورو در چدرتن در نزدیکی اولدهام ساخته می‌شد و آزمایش پرواز آنها از فرودگاه وودفورد در چشایر انجام می‌گرفت. دیگر لانکاسترها به وسیلهٔ متروپلیتن-ویکرز (۱۰۸۰ فروند، آزمایش شده در وودفورد) و آرمسترانگ ویتورث ساخته شدند. این هواپیماها همچنین در کارخانهٔ شرکت آستین موتور در لانگبریج بیرمنگام و به وسیلهٔ ویکرز-آرمسترانک در چستر و کسل برامویچ بیرمنگام ساخته می‌شد. فقط ۳۰۰ فروند لانکاستر بی۲ دارای موتور بریستول هرکیولس شدند و آن هم به دلیل کمبود موتورهای مرلین بود، زیرا تولید جنگنده در ارجحیت قرار داشت. بسیاری از ورژن بی۲ها پس از اتمام سوخت از دست رفتند. لانکاسترهای بی۳ دارای موتور پاکارد وی-۱۶۵۰ بودند و از جهان دیگر فرقی با بی۱ها نداشتند. ۳۰۳۰ فروند بی۳ ساخته شد که همگی آنها در کارخانهٔ نیوتن هیث شرکت آورو ساخته شدند. 💢از میان آخرین ورژن‌ها فقط لانکاستر بی۱۰ در کانادا به وسیلهٔ ویکتوری ایرکرفت در مالتن انتاریو به تعداد قابل توجهی ساخته شد. تعداد ۴۳۰ فروند از این ورژن ساخته شد. نمونه‌های اولیهٔ آن اختلاف کمی با ورژن ساخته شده در بریتانیا داشتند و فقط اختلاف آنها در موتور مرلین و ابزار و آلات الکتریکی به سبک آمریکایی بود. آخرین ورژن تولیدی مارک ۷ بود که به وسیلهٔ شرکت آستین موتور در کارخانهٔ لانگ بریج ساخته شد. تعداد ۷۳۷۷ فروند از ورژن‌های گوناگون لانکاستر در خلال جنگ ساخته شد که هزینهٔ تولید هر کدام از آنها در سال ۱۹۴۳ بالغ بر ۴۵۰۰۰ تا ۵۰۰۰۰ پوند بود. @Advanced_weapon