شاید حرفم عجیب باشه، ‌اما آرامش خیلی از اوقات در نفهمیدنه..! و در واقع رنج اصلی رو ما موقعی تجربه میکنیم که میفهمیم در اطرافمون چی داره میگذره؛ -

‌آره من بهم برمیخوره، معلومه که باید حواست به رفتارت باشه.

بعدا؟ بعدا منطقی میشم، بعدا پشت سرمم دیگه نگاه نمیکنم، بعدا دیگه حتی یادمم نمیای، بعدا واقعا برام تموم میشی، بعدا شاید اصلا دیگه من نباشم . -

اما رنج مرا خیلی تغییر داد یک شب کودکی ده ساله خوابیدم؛ صبح،جوانی هزار ساله از جایم بلند شدم.‌‌.. -

-

نکته ی غم‌انگیزش این بود که اونا عاشق هم بودن ، اما برای اینکه بدونن چطور باید عشق ورزید خیلی جوون بودن : ) -

اگه دوست داشت با اهنگای غمگین یادش نمیوفتادی . -

واقعا نیاز دارم چیزی که ذوقش رو دارم به موقع اتفاق بیوفته، که بفهمم زندگی حواسش به منم هست. -

تلخ ترین خاطره.!؟ آخرین دیداری ك نمیدونی واسه آخرین باره:) -

ما انسانا مثل مداد رنگی هستیم شاید رنگ مورد علاقه ی همدیگه نباشیم اما روزی برا کامل کردن نقاشیمون به همدیگه نیاز داریم ؛ به شرطی که همدیگه رو تا حد نابودی نتراشیده باشیم.. -

هی میگن رابطه خوب ساختنیه ساختنیه خب با این بلاتکلیفای سرشار از اختلال شخصیت ما چیو بسازیم؟! -