🔆 ریشۀ اصلیِ گرانی «تقابل بازار کار و بازار سرمایه» است 💠 سید منیرالدین حسینیِ الهاشمی: «می‌گویند وقتی پول نقد در بازارْ زیاد باشد، تورم می‌شود. معنای اینکه "پول نقد که زیاد باشد گرانی می‌شود" این است که می‌گویند "تقاضای مؤثر" داریم و "تقاضای غیرمؤثر". یا "تقاضای پول به دست، و تقاضایی که پول دستش نیست". می‌گویند تقاضای پول به دست‌ها مؤثر است. اگر ده نفر برای خرید ده کیلو سیب پول نقد داشتند، اما در بازار، فقط پنج کیلو سیب وجود داشت، سیب گران می‌شود. ولی اگر توانستیم کاری کنیم که پنج نفر از این‌ها پولشان را، به امید سود، در بانک بگذارند و فقط پنج نفرشان سیب بخرند، سیب ارزان می‌شود. آن پولی هم که به بانک دادند، اگر بانک در احداث باغِ سیب سرمایه‌گذاری کند، در دُورِ بعد، سیب زیاد و ارزان می‌شود. پس بانک پول‌ها را جمع می‌کند تا تقاضاها به نسبتِ عرضۀ کالا کم و یا متعادل شود. پس، می‌گویند: اساس این است که نقدینگی‌ها جمع شوند. [در پاسخ باید گفت:] اگر تورمْ سالیانه بود و مقدارش هم به‌اندازۀ افزایش سود سرمایه بود، درست می‌گویند. ولی اگر تورم هفتگی است، باید ببینیم اشکال از کجاست. دو عامل دارد: می‌گوییم نُه میلیون شاغل آزاد دارید و قطب توسعه اقتصاد شما هم "توزیع" بوده است؛ یعنی در چرخۀ تولید، "توزیع" محور بوده است. تولید منزل، کارخانه‌ای نیست؛ تکنیسین _ یعنی بنا، لوله‌کش، سیم‌کش و کارگر تجربی _ خویش‌فرما هستند؛ شرکت‌های بزرگی نیست که به آن‌ها امر و نهی کند و نرخ تعیین کند. در بازارِ عرضه و تقاضا، خودشان با مشتری‌شان هماهنگ می‌کنند! [از طرفی،]جرئتِ انقلابیِ این‌ها بالا رفته است؛ لذا دیگر احساس حقارت نمی‌کنند، نمی‌گویند که ما نباید سوار هواپیما بشویم، ما نباید یخچال داشته باشیم، ما نباید تلفن داشته باشیم. سی چهل سال قبل از انقلاب را ببینید که در قم چند نفر تلفن داشتند. ببینید سال پنجاه که پول نفت آمده و بازار رونق پیداکرد، چقدر داشتند. بقیه کالاها را هم ببینید. خب، در مدل تنظیمِ چهاربازارِ "کالای مصرفی، پول، کار، و سرمایه و ابزار"، مدل سرمایه‌داری می‌گوید "رشد بیست درصدیِ سرمایه در سال" را حفظ کن! نیروی کار در ایران _ یعنی نه میلیون شغل خویش‌فرما_ هم می‌گوید: "من سبد کالای مصرفی خودم را حفظ می‌کنم! اگر سرمایه‌دار، کالایی را که من مصرف می‌کنم بیست درصد گران کرد، من هم کار خودم را بیست درصد گران می‌کنم". پس در مدل و در نسبتِ بین دسته‌ها، عملاً سرمایه ‌بر کار حاکمیت ندارد. همین‌که قیمت کالا را گران کنند او هم "کار" خود را گران می‌کند و مقابله می‌کند. دوباره سرمایه مجبور است خودش را بالا بیاورد، و الا ضرر می‌کند و سپس کار، گران می‌شود و... . آن‌وقت حتماً تورم هفتگی ایجاد می‌شود. این ناهنجاری بین دو تا قطبِ از مدل تنظیم پول وجود دارد؛ بین "کارِ خویش‌فرمای گستاخ" و "سود سرمایه". اگر بخواهید او با انگیزه دیگری کار کند و محرِّکش اختلاف طبقاتی نباشد _ یعنی برود در سرمایۀ وقف کار کند که سودْ به نفعِ یک قشر خاص نباشد _ مدل دیگری می‌خواهد. این مدل کنونی نمی‌تواند جواب بدهد؛ یک مدل دیگری می‌خواهد که قطب توسعه‌اش نیروی کار باشد. البته در آن‌جا هم سرمایه هست ولی به‌تبعِ رشد کار است. رشد کمّی و کیفیِ کار به هزینه و مصرف برنمی‌گردد، به تحریک و بازدهیِ تحریک برمی‌گردد. تحریک می‌تواند غیرِکالایی باشد. تحریک آرمانی، تحریکی غیرکالایی است.» (۱۳۷۸/۱۰/۳۰) ☑️ @moniroddin

💠 سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: «اقتصاد سرمایه‌داری نمی‌تواند در این جامعه حضور تام و جدی پیدا کند؛ آن‌هم به دو دلیل: «مذهب» و «انقلاب». به همین دلیل که نمی‌تواند حضور تام پیدا کند لذا سعی می‌کند سود سرمایه را به نصاب برساند، قطب «کار» نیز سعی می‌کند خود را به نصاب برساند؛ ولی نتیجه برخورد این‌ها آن می‌شود که مرتباً قیمت‌ها افزایش می‌یابد و هیچ‌کس نمی‌تواند آن را کنترل کند. شما نیز مطمئن باشید که نمی‌توانید آن را کنترل کنید، مگر این‌که مدل نظام سرمایه‌داری را کنار بزنید.» (۱۳۷۸) ☑️ @moniroddin

🔆 در مدل سرمایه‌داری، «فرهنگ» از «سرمایه» سفارش می‌پذیرد. 💠 سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: «[در مدل سرمایه‌داری این‌گونه است که] فرهنگ، در سفارش‌پذیری، از سرمایه باید سفارش بپذیرد؛ چه در سطح اكتشاف برای حل نیاز باشد و چه در سطح ساختارسازی باشد. این‌كه چه نظامی را برای تولید كارخانه‌‏اش بسازند‌ ـ چه در سطح نظام توزیع و چه در سطح نظام مصرف باشد ـ فرهنگ در این‌جا در خدمت است! فرهنگ در این‌كه چه كسانی حق خواندن دارند، به چه كسانی مقدوراتی را بدهیم كه بتوانند بخوانند، می‏‌گوید: به آن افرادی حق آموزش بدهید كه به نفعِ سرمایه است. بنابراین، بهترین مدرسه‏‌ها و بهترین دانشگاه‌‏ها و بهترین امکانات آیا برای كسانی است كه شایستگی‌‏های بهتری را دارند؟ یا برای كسانی است كه به سرمایه نزدیك‌ترند؟ متناسب با نزدیكی و دوری‏شان به سرمایه، امكان آموزش و فراگیری اطلاعات را پیدا می‌‏كنند، نه متناسب با شایستگی خودشان. [ممکن است] استعداد یك دانش‌آموزْ خیلی خوب [باشد] ولكن پدر او سرمایه‌‏دار نیست؛ لذا كلاس خصوصی برای او گرفته نمی‏‌شود، و جای او در دبیرستانِ خوب نیست! [جای او] در دبیرستانِ شلوغ است كه اساتید درجۀ پایین و معلمین درجۀ سه درس می‌دهند و در آن‌جا هم اگر گرفتاری مالی برای خانواده‏اش پیدا شد و نتوانستند حداقلِ زندگی را درست كنند، به فرزندشان می‏‌گویند كه ترک تحصیل کند. پس، در تولید دانش، به نفع سرمایهْ سفارشاتی عمل می‏‌کنند و در آموزشِ آن هم سفارشاتی عمل می‏‌كنند. در مصرف هم [همین‌گونه است]؛ این اطلاع که به دست آمد، چگونه در جامعه به كار گرفته می‏‌شود؟ چه اطلاعاتی به دست چه كسانی می‌‏رسد؟ اطلاعاتِ تخصصی‏ چگونه دسته‌‏بندی و علمی می‌‏شود؟ باز به نفع سرمایه‏. چه اطلاعاتی را چه كسانی محروم هستند که داشته باشند؟ به نفع سرمایه. اصلاً این‌كه چند درصدِ این كشور باید درس خوانده باشند و چند درصد آن نباید درس خوانده باشند، و امكان آموزشی و فضای آموزشی و استاد و لوازم‌التحریر و فرصت و زمان برای تحصیل، چگونه در ملت و بافت آنها تخصیص پیدا می‏‌كند؟ متناسب با آن چیزی است كه برای تكامل سرمایه و افزایش سرمایه است. اگر [این] روند، شتاب بیشتری داشته باشد كه موجب اخلال در بازار سرمایه شود، سرعتِ آن باید تبعیت كند! می‌‏گویند "مبارزه با بی‏سوادی"، ولی با چه نرخ سرعتی و چگونه؟ به‌گونه‌ای كه با حفظ منافع سرمایه سازگاری داشته باشد» (۱۳۷۶/۱۱/۲۱). ☑️ @moniroddim

🔆 زيربنای دستگاه سرمایه‏‌داری، دستگاه سياسی و فرهنگیِ آن است 💠 سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: «زيربنای دستگاه سرمایه‏‌داری، دستگاه سياسی و فرهنگیِ آن است؛ فرهنگ بايد برای حل نيازهای رشدِ سرمايه پژوهش كند و سياست بايد برای حفظ سرمايه و رشد آن، خدمات تحويل دهد» (۱۳۷۶/۱۱/۲۱).‌ ☑️ @moniroddin

🔆 «ولایت» اِبایی از «تفاهم» ندارد، بلکه سلطه‌گر است که از تفاهم اِبا دارد 💠 سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: "«ولایت» ابایی از «تفاهم» ندارد، بلکه سلطه‌گر است که از تفاهم ابا دارد! آن کسی که می‌خواهد مسائلی را به مردم تحمیل کند، بی‌معنی است که به‌دنبالِ تفاهم باشد؛ امّا آن‌که مسئولیتِ ولایت را داراست، می‌تواند تفاهم کند؛ چون در نفسِ این تفاهم، سرپرستیِ رشد واقع می‌شود. اگر کسی مسئول رشد شد، تفاهم برایش بهترین راه است." (۱۳۷۹) ☑️ @moniroddin

🔆 شکستن جرأت روحی دشمن با شهادت‌طلبی 🖊سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: 🔸 در جنگ تحمیلی... انسان‌هایی را که اسلام پرورش داده بود، به استقبال شهادت می‌رفتند، و مقصد آن‌ها لقاء رحمت الهی بود. ضربه زدن به دشمن برای آن‌ها اصل بود، نه حفظ خود. این دستگاه پرورشی اسلام دشمن را ضربه می‌خواهد بزند؛ یعنی اصل برایش، اعتلای کلمه توحید است، نه اینکه اصل برای او حفظ جان باشد. 🔹در جنگ جمل علی‌بن‌ابی‌طالب (علیه افضل صلوات المصلین) پرچم جنگ را اول به محمد حنفیه می‌دهد. محمد حنفیه صبر می‌کند که تیراندازها یک خشاب تیر بیندازند، تمام بشود آن خشاب، در آن فرصت مسیر جنگ را عبور کنند. حضرت آمد گفت چرا ایستاده‌ای؟! گفت می‌خواهم یک خشاب‌شان تمام بشود، حرکت کنم. حضرت پرچم را از او گرفت و داد به حسن بن علی. 🔸 این مسئله «أَعِرِ اللَّهَ جُمْجُمَتَكَ»(1) در جنگ برای کسی است که قائل است که قابض روح جناب عزرائیل(علیه السلام) است و دشمن نمی‌تواند قبض روح کند. برای کسی است که می‌گوید «و من یتوکل علی الله، فهو حسبه»؛ من برای یاری دین خدا به استقبال خطر می‌روم تا جرأت دشمن را اول بشکنم، بعد دست او را؛ اول دست روحی او را بشکنم، بعد دست جسمی او را بشکنم. اول «جرأت حرکت روحی» او را سلب کنم و قدرت تصمیم‌گیری او را از بین ببرم، بعد به اسلحه‌اش دربیندازم. پی‌نوشت: 1- «سر خود را به خداوند بسپار». خطاب امیرالمؤمنین در جنگ جمل هنگام دادن پرچم به محمدحنفیه (خطبه 11 نهج‌البلاغه). 🗄 بانک اطلاعات فرهنگستان علوم اسلامی - پژوهش 186 - جلسه 3 (1372) #حاج_قاسم_سليمانی #جنگ_اعتقادی #شهادت_طلبی https://eitaa.com/moniroddin

«بسم الله الرحمن الرحیم» این تازه اول بسم‌الله است... #انتقام_سخت .

🎧 استاد میرباقری | قطعۀ صوتی در «تحلیل آثار و برکات شهادت #حاج_قاسم_سلیمانی»، ۱۳۹۸/۱۰/۱۶ (۳۰ دقیقه) 💥با شهادت #حاج_قاسم_سلیمانی دو فتنۀ مهم در منطقه کور شد یا در حال کور شدن است: 1⃣ #فتنۀ_تفرقه (جنگ‌های فرقه‌ای و قبیله‌ای در جبهۀ مقاومت) 2⃣ #فتنۀ_غربگرایی و احیای شبکۀ منفعلین 💥 خداوند گاهی «حق» را با «شهادت» آشکار می‌کند. 💥 جنگ ایران و آمریکا جنگ ایدئولوژیک است. فروپاشی آمریکا _ مثل فروپاشی شوروری _ #فروپاشی_ایدئولوژیک خواهد بود. امام(ره) در نامه به گورباچف متذکرِ این نکته شده‌اند. ☑️ @mirbaqeri_ir

✅ انسان مؤمن، بالاترین اسلحه 🔅 سید منیرالدین حسینیِ هاشمی: 🔹 نظام پرورشی اسلام انسان را تبدیل به اسلحه می‌کند، آن هم بالاترین اسلحه‌ها. هیچ سلاحی در اسلام بالاتر از بنده مؤمن نیست. 🔸 مسئله برتری یک اعتقاد و یک قاطعیت است که به‌صورت برتری تحرک سازمان درآمده. مسئله برتری یقین مؤمنین بر کفار است. 🔹 [در این نوع جنگ] مدیر جنگ، راسخ‌تر از همه، جلوی دشمن است. ◀️ متن کاملِ مطلب در کانالِ علامه «سید منیرالدّین حسینےِ هاشمے»: 🔻 ✔️ https://eitaa.com/moniroddin/241 👈