- میدونید وقتی روایات مربوط به زندگیِ حضرت‌عباس (ع) رو میخونم و توی اون روایات نامی از خانوم ام‌البنین برده میشه، دلم دوچندان فشرده میشه.. خیلی بهشون افتخار میکنم خیلی! بخدا خیلی دل میخواد که از ایتدای زندگیت خودت رو خانمِ خونه ندونی بلکه خادم خونه و اولاد حضرت زهرا (س) بدونی؛ بخدا خیلی باید خانم حکیم و خردمندی باشی که مودب‌ترین بچه‌های دنیا رو بار بیاری و بزرگ کنی؛ بخدا خیلی دل میخواد که چهارپسر داشته باشی یکی از یکی رشید و رعنا تر و عزیزتر و بگی همه فدای یه تار موی اولاد حضرت زهرا (س)؛ بخدا خیلی باید صبور باشی که قمر از دست بدی و دق نکنی ‌و ذکرت این باشه که مولا حسین‌(ع) چه شد؟؛ بخدا که خانم ام‌البنین خارق‌العاده‌ن! یدونه‌ان، تک و یگانه‌ن! من .. نمیدونم چطوربگم ولی تنها چیزی که شاید بتونم بگم اینه که فدای دل‌تون بشم خانم ام‌البنین.. همین. میدونید.. مادرها پسراشون رو خیلی دوست دارن؛ پسرشون اگه بدچهره و بداخلاق هم باشه باز دوسشون دارن! حالا به این فکر میکنم که خانم ام‌البنین قمر بنی‌هاشم رو داشتن... یک یَلِ رشیدِ زیبا و قهرمان و با ادب! پسری که در ادب داشتن و درجه‌یک بودن بی‌مثال و نظیر بودن! خانم ام‌البنین سه پسر دیگه هم جز حضرت عباس داشتن یکی از یکی بهتر ، و به تمومِ این چهار پسر از بدو تولد تا آخرین دیدار یاد داده بودن که اولاد خانم حضرت‌زهرا(س) رو محترم ترین بدونن و جان‌فدا شون باشن:) و من به این فکر میکنم که چقدر سخته که مادر باشی و خبر شهادت چهار پهلوان‌ت رو بشنوی.. چقدر غیر قابل درکه .. چقدر هرچی بهش فکر میکنم فقط تصویر یه جگر سوخته به ذهنم میاد.. چقدر نمیدونم چی بگم! سلام و رحمت خدا بر خانم ام‌البنین🤍 شادی روحشون یک صلوات بفرستید.

-