اگر جنگ جدیدی از جانب امریکا علیه ایران آغاز شود پیشفرض آن این خواهد بود که ایران دیگر نمی تواند سورپرایزهای جنگ پیشین یعنی بستن تنگه هرمز و منطقه ای کردن جنگ را تکرار کند. اینکه این پیشفرض چقدر درست است در همان ساعات اول جنگ آشکار خواهد شد اما آنچه مهم تر است این است که امریکا باید بداند ایران در درگیری بعدی، ‘جنگ آینده’ را خواهد جنگید نه ‘جنگ گذشته’ را. ‘نسل دوم سورپرایزها’ در راه خواهند بود؛ در زمان و مکانی که ما انتخاب می کنیم، به شیوه ای که ما اندیشیده ایم و با خلاقیتی که فقط از رزمندگان یگانه ما ساخته است. در حالی که امریکا به پشت سر نگاه می کند، مردان غیوری در ایران به فرسنگ ها جلوتر چشم دوخته اند. از گذشته البته دو چیز در اتاق‌های این مبارزان به یادگار مانده و تا صبح پیروزی چراغ راه آنها خواهد بود: نخست، تصویر مشت گره کرده آن مرد و دوم، عکس کوله پشتی آن دخترکان شهید. و خودشان می گویند ‘همین کافی است!’ 🖋 مهدی محمدی @ArchiveRoom

صد البته دیدار رئیس جمهور ایران دکتر پزشکیان با ترامپ که ظاهراً طرف ٱمریکایی اصرار دارد، نه به مصلحت ملی است و نه منفعتی برای کشور دارد. یکم: در صورت انجام همانند دیدار ترامپ و تیمش با زلنسکی صحنه را می چینند تا رئیس جمهور ایران را تخفیف دهند و ترامپ نمایش پیروزی بدهد. 🖋 سیدعطاءالله مهاجرانی @ArchiveRoom

اگر مسیرهای هوایی ایران از سوی برخی همسایگان از جمله عراق، جمهوری آذربایجان و عمان محدود یا مسدود می‌شود، ایران نیز باید پاسخ متناسب، قانونی و حساب‌شده‌ای در نظر بگیرد. زیرساخت‌های ارتباطی و مسیرهای ترانزیتی کشورها، از جمله فیبر نوری، بخشی از منافع راهبردی هر کشور هستند و ایران باید ظرفیت‌ها و اهرم‌های خود را در این حوزه به‌درستی مدیریت کند. هیچ کشوری نباید تصور کند که اقدامات یک‌طرفه علیه ایران بدون هزینه و بدون پاسخ متناسب خواهد بود. 🖋 بابک زنجانی @ArchiveRoom

راهکار موفق ایران در برابر محاصره دریایی آمریکا این بود: «اگر قرار باشد ایران نفت نفروشد، هیچ کس در منطقه نخواهد توانست نفت بفروشد» راهکار مقابله با محاصره هوایی هم‌ این است: «اگر قرار است هواپیمایی در فرودگاههای ایران ننشیند، هواپیمایی در هیچ فرودگاه منطقه نخواهد نشست.» تمام! 🖋 سیدنظام‌الدین موسوی @ArchiveRoom