سلام بر آنان که از شدت خوب بودنشان قلبمان گرم شد... بسم الله

آخرین بار بعد از زیارت از دری که میخوره به بین الحرمین اومدم بیرون چقدر لحظه قشنگی بود نشستم کنار جاکفشی های فلزی آبی رنگ و زل زدم به طلوع حرم حضرت عباس و اشک ریختم و آرزو میکردم التماس میکردم که زود برگردم هی به خودم میگفتم تو از یه مادر خواستی که زود برگردی مطمئن باش خیلی زود برمی‌گردی بقیه هم کم کم رسیدن و حرکت کردیم اومدیم سمت حرم حضرت عباس از بین الحرمین خارج شدم سوار ون های برقی شدیم و رفتیم سمت باب البغداد از خروجی رد شدیم آخرین نگاهم به گنبد قشنگ حضرت عباس افتاد، خداحافظی نکردم، سلامی دادم و گفتم که منو زود به زود بیار پیش خودت ولی خب انگار این التماس ها تاثیری نداشت..💔

من دیگه توان این رو ندارم کنار آدم هایی باشم که حس ناکافی بودن میدن بهم...

جناب سروان برخی از ما فکر می‌کنیم دوام آوردن قوی‌ترمان می‌کند، اما گاهی قدرت در رهاکردن است. @ir_mohebin