گاهی آدم خودش را تغییر می‌دهد، نه چون فکر می‌کند اشتباه کرده؛ فقط چون کسی را دوست دارد که نسخه‌ی دیگری از او را می‌خواهد. آرام‌آرام بعضی عادت‌ها را کنار می‌گذارد، بعضی حرف‌ها را نمی‌زند، بعضی گوشه‌های شخصیتش را جمع می‌کند و می‌گذارد جایی دور از چشم خودش. بعد یک روز می‌ایستد و به خودش نگاه می‌کند و می‌فهمد چیزی که از دست داده، الزاماً یک رابطه نبوده؛ تکه‌ای از خودش بوده که برای راضی کردنِ دیگری، زیادی ساکتش کرده. با این حال، شاید آن تغییرها هم بی‌فایده نبوده‌اند. آدم گاهی باید از خودش دور شود تا بفهمد کدام قسمت‌هایش واقعاً نیاز به تغییر داشته‌اند و کدام قسمت‌ها فقط برای کسی «زیادی» بوده‌اند. حالا که به گذشته نگاه می‌کنم، از اینکه تغییر کردم ناراحت نیستم؛ فقط کاش آن روزها می‌دانستم هر چیزی که با خواسته‌ی یک نفر سازگار نیست، الزاماً اشتباه نیست. -الف.میم #از_شما_برای_آرسو 🩵

تو از یاد نمی‌روی.... #پادکست