فیلتر شکنم از وقتی فهمیده به وسیله اون به اینستا وصل میشم و واسه آقا استوری می‌زارم داره بازی در میاره :///

به پا شوید و دلی استوار بیاورید برای بدرقه اش افتخار بیاورید شهید‌تشنه‌ در آغوش عرش جای گرفت به پا شوید و دلی داغدار بیاورید گمان‌ نکن که به پایان رسیده فرصت ها هنر به خرج دهید و شعار بیاورید ... فروتنانه گذشت از کنار نام و نشان ز رخت خدمت از او اعتبار بیاورید قراربود که در بیت ببینمش روزی برای این دل مضطر قراربیاورید علی به وعده گه عاشقان سفر کرده است ملائکه! به قدومش بهار بیاورید ... - بانو دلیر ( خانومِ اسرین )

حالا تا سه شنبه برسدهزار بار میمیرم و زنده میشوم... تلفیق شوقِ اولین دیدار و غمِ آخرین دیدار مگر تا روز موعود حواس برایم می گذارد ؟!:)

یار وداع میکند ، تاب وداع یار کو؟ وعده‌ی وصل میدهد طاقت انتظار کو؟

آقای شهید ایران ، ما هنوز استواریم ، اما آنچه مارا خیلی غمگین کرد رفتن تو بود .. وگرنه ما بیدی نبودیم که با این بادها بلرزد !...

فردا شد :(

امروز شهر قامت خود را خمیده دید در سوگِ آن مجاهد حق نوری دمیده دید مردی که سالها سپری بود بر دیار جان را نثار کرد و نکرد از کسی فرار رفت و به گوش خلق صدایش روانه شد دنیا به چشم مرد وزن ازغم کرانه شد هرشانه زیر بار غمش کوهسار بود هراشک ترجمان دلی داغدار بود گویی که یک تن از دل این خاک رخت بست تاریخ زیر بار غمش قامتش شکست ... دیروز ، چون پدر بر همه تکیه گاه بود امروز داغ رفتنش آغاز آه بود ما مانده ایم و حس یتیمی در این دیار بی سایه ی درخت چه دشوار شد بهار ای سرو راست قامت میدان مردمی بعد از تو خم شد ایینه ی قامتم دمی نامت نمی‌رود ز لبم‌ ای تو همچو کوه راهت کشاند نام وطن را به یک شکوه آسوده باش بذر خودت را نشانده ای بر این حریم حق ثمرت را رسانده ای - بانو دلیر (خانومِ اسرین ) شانزدهم،تیر ماهِ، هزارو چهارصد پنج #آخرین‌دیدار

حالا مگر دنیایِ بی تو ارزش زیستن دارد ؟:)

دیشب همین موقع ها درتب و تابِ دیدارشما بودیم و حالا رفته ای که دل بی تاب ِعراقی هارا مرهم ببخشی ... آقای ما تو برای همیشه از تهران رفتی... و بعد سالها آمدی زیارت بانویِ قم ، آمدی جانم به قربانت ولی بی جان چرا ؟ آمدی و من حالا چقدر خوشبختم که محب تو بودم، که نقطه سیاهی بودم در مراسم تشیع تو آمدی و من چقدر خوشبختم که برای مدت کوتاهی توانستم جایی باشم که تو آنجا بودی . آمدی و ما چقدر خوشبختیم که قطره اشکی از غمِ تو روی صورتمان نشست ، خوشبختیم که شمارا آقای خودمان میدانیم . پدری که بود و نبودت برای این ملت مایه استقامت است ؛ میروی زیارتِ کسی که نامت شبیه اوست .. میروی زیارتِ کسی که شهادتت شبیه او بود . تشنه شهید شدی و میروی زیارتِ سقا... بعد سالها کنار سیدالشهدا آرام میگیری .. برمیگردی به وطن ، به زادگاهت و اینجا دردناک ترین بخش ماجراست ، جایی که باید روی تو خاک بریزیم :( اما خوشا به حال خاک که تورا در آغوش می‌گیرد . خوش به حال امامه ات ، خوش به حال ردایِ روحانیتت که در سالهای خدمت به وطن تورا سخت در آغوش گرفت و یاد آور آرمان ها شد . خوش به حال ما ،ملتی که در این چند روز شکل واقعی فراخوان را به متوهم های خیال بافِ زمان نشان دادیم ! خوش به حال تو که تمام ات نعمت بود حتی شهادتت که مارا مبعوث کرد و من در پی آن بیش از قبل خودم را یافتم... نگاهت را از ما برندار تا داغیِ یک آفتاب اخر الزمانی دردل زمستان را سایه مستدام پسرت بپوشاند و خزان مان بهار شود و بهارمان خزان نشود ... |.بدرود ایرانی ترین رهبر .| سرباز ِ قلم به دستِ راهت : خانومِ اسرین ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

وقت‌تمام‌شد..

غزل،قصیده،رباعی،فرقی نمیکند شعر‌زنده‌را‌میکشد‌ومرده‌را‌زنده‌میکند... https://eitaa.com/bevazheh