من چقدررررر احمقم که ۲ دو روزه فکر میکردم اینستاگرامم باگ خورده ۳ بار پاک کردم نصب کردم تازه فهمیدم اپدیته:))))

یه بغض متحرکم. بغلم میکنن گریه ام میگیره‌. بهم میگن خوبی؟ گریه ام میگیره. چاییم یخ میکنه گریه ام میگیره. آهنگ گوش میدم گریه ام میگیره. واقعا زندگی بس

البته یه وقتایی هم تکلیف مشخصه، ولی آدم دلش نمیخواد بپذیره.

یه دوره ای هست تو زندگی بین ۲۵ تا ۳۰ سالگی خیلی دوره مسخره ایه، اصلا هر کاری میکنی حس میکنی اشتباه کردی

فکت؛ با کوچیک کردن بقیه خودمون بزرگ نمیشیم. با زمین زدن بقیه خودمون بالا نمیریم. با خراب کردن بقیه خودمون آباد نمیشیم..

ولی دقت کردید که چقدر همه تو عکسای دی ماهشون خوشگل‌تر و خوشتیپ تر شده بودن و اینا همش تاثیر فصل زمستونه و حالا باز بیاید بگید که زمستون بده

‏قدرت والدین و خونواده در تعیین سرنوشت بچه‌هاشون اونقدر زیاده که از زیر بته به عمل اومدن می‌تونه برای بعضیا یه فضیلت باشه.

این یه قانونه که همیشه گیج ترین دانشجویی که مثل خودم هیچی حالیش نیست میوفته کنار من و تا آخر جلسه جفتمون باید مثل گاو به هم دیگه نگاه کنیم

منم دلم میخواست مثل بقیه دخترا دسته گل هدیه بگیرم ولی تنها چیزی که بهم هدیه دادن احساس ناکافی بودن بود

‏اون لحظه هست داری چایی میخوری یه نقطه رو نگاه میکنی میری تو فکر !؟ من بیست چهاری همینم.

خانواده پارتنرم یه بچه آفریقایی تو پرورشگاه به سرپرستی گرفتن بعد مامانش داشت عکسشو بهم‌ نشون میداد پارتنرم گفت الان دوتا سیاه تو خانواده داریم :)))))))) کثافت :))))

کم‌کم دارم به سنی میرسم که به آدمای کوچکتر از خودم میگم من یادمه تا کمرم برف می‌اومد:))