شهریار هم وارد میشه و در حضور امام شروع میکنه به گفتن‌ شعر *علی‌ای‌همای‌رحمت*.

آیت‌الله‌ نجفی‌ میگه تا اونروز‌ نمیدونسته‌ شهریار کیه وقتی از خواب بیدار میشه از بقیه پرس و جو میکنه‌ و وقتی میفهمه شهریار واقعا وجود خارجی داره میگه برن و بدون حرفی بیارنش‌ قم پیش آیت‌الله‌نجفی😂

آیت‌الله‌ وقتی شهریارو میارن پیشش بهش میگه که شعری به اسم علی‌ای‌ همای‌رحمت داره و همونجا شهریار خودش میمونه و به قول امروزیا‌ برگاش‌ میریزه‌ .

چرا ؟ چون به هیچکس‌ نشون‌ نداده بود اون شعرو که هیچ راجبش با کسیم حرف نزده بود .

بعد هم که آیت‌الله‌ خوابشو تعریف میکنه شهریار هم احساساتی‌ میشه و گریه میکنه و این حرفا . قصه‌ی ما به سر رسید کلاغه به خونه‌ش نرسید.

یک ستاره برای ِتو خانوم خوشگله .

نازنینِ دل ..

یه حکمت از امام‌ علی(ع) یاد بگیرم بعدم بریم بعد از چند روز سر نقاشی آقا ماکان:)

از كفّارۀ گناهان بزرگ است، به فریاد مردم رسیدن و آرام كردن مصیبت دیدگان . -امام علی(ع)