_

چقدر یه شعر میتونه زیبا باشه(((((=

برای ِجلایِ روح‌هایی که غبارِ غم به آنها نشسته ...

بچه‌ها میشه ازتون خواهش کنم اینو با قلبتون گوش کنید؟ دلم میخواد تک تکه کلمات و اون احساسی که پشتشون مخفی شدن رو درک کنید . و عاشقش باشید خیلی خیلی خیلی زیاد لطفاااا=)

اگه هم که رفتید زیارت برای هر ۱۶۶ تامون‌ دعا کنید باشه؟(=

تبلیغات تلگرام طوری شده که آدم از خودش خجالت میکشه🚮.

=)))

این‌‌ روزا‌ بعد هر دعوا از خودم میپرسم [ از کی تا حالا انقدر ضعیف شدی ؟] نمیدونم شایدم آدما‌ بد‌ جنس‌‌تر شدن..

آقای‌ِ امام رضا .. میشه لطفا..؟(=

اوست‌ که ضامن‌ می‌شود ..

منم یه مدت اینجوری دیدم میرفتم یه گوشه یواشکی کلی گریه میکردم بعد دیدم همچی به درون بستگی داره من همون‌طور که از ادما متنفرم و حس میکنم به ادم آسیب میزنن دیدم چقدر میتونن مهربون باشن مثل اون غریبه ی خوشگل که تو خیابون بهت لبخند میزنه یا وقتی یه مشکلی برات پیش بیاد آدما کنار هم هستن ممکنه خیلی ها که حتی دیگه اسمشونم یادت نیست به یادت حالشون خوبشه میدونم گاهی آدما از دست هم دلخور میشن انتظار یه سری چیزا رو ندارن ولی بازم خدایی که خودتون میگین حواسش به ما هست همین ادما رو گذاشته برای ما من وقتی میرم توی خیابون میبینم چقدر همه باهم خوبن مثلا یه راننده می ایسته برام تا از خیابون رد بشم یا دوتا ادم وقتی از خیابون رد میشن دست همو میگیرن به نیازمندای پشت چراغ قرمز کمک میکنن یا هر چیز دیگه خیلی حالم خوب میشه شاید فقط باید بهتر همدیگه رو ببینیم شاید فقط باید عاشق باشیم عاشق آدما ، عاشق جزئیات زندگی ، خونه ی قدیمی مامانبزرگ ، درختای لیمو ، پرتغال ، نارنگی و... عاشق زمینی که روش قدم بر میداریم و عاشق خاطره ها و شبایی که تا صبح بیدار میمونیم و تلاش میکنیم نخندیم که بقیه بیدار نشن ، عاشق زخمامون ، همچی همه ی ما یکی هستیم همه انسانیم پر از شکستگی پر از نور گاهی خسته میشیم گاهی کم میاریم ولی میدونم هر چقدر هم حس تنهایی بکنیم و بقیه رو دشمن بدونیم اینجوری نیست فقط خودمونو داریم الکی ازار میدیم اون وقت که بقیه رو از دست میدیم تازه یادمون میوفته چقدر لحظه هایی که باهم بودیم ارزشمند بود بیاین توی این شرایط که همه پر از زخم هستیم به هم کمک کنیم و حال همدیگه رو بهتر کنیم من مطمعنم همینقدر که عشق به دنیا میدیم ده برابرش رو دریافت میکنیم

اگه کتاب دوست داشتید :