وقتی داشتم قاصدکارو فوت میکردم آرزوت کردم .
وقتی تو آسمون ستاره دنبالهدار دیدم آرزوتکردم .
وقتی کفشدوزکهارو پرواز دادم آرزوت کردم .
وقتی شمع تولدمو فوت کردم آرزوت کردم .
وقتی بارون بارید ، زیر بارون آرزوت کردم .
وقتی صدای اذانرو شنیدم آرزوت کردم .
وقتی فال حافظ گرفتم آرزوت کردم .
وقتی سال تحویل شد آرزوت کردم .
حتی وقتی ساعت جفت بود ، یا دلم
شکسته بود ...
من تو ثانیه به ثانیهی عمرم آرزوت کردم..
اصلا آدمیزاد به همین آرزوکردنهاست که
زندهست.
و به قول جنابِ حافظ :
[دست از طلب ندارم تا کامِ من برآید
یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید]
خب برید بالش و پتوهاتونو بیارید که
براتون داستان بگم بلکه به این بهونه
از این زندگی مضحک دور بشیم
آوان'
حالت تهوع نمیزاره دیگه ببخشید شبتون بخیر عزیزای دل بنده 💚.
اونجایی بودیم که..
مریم همسرِ خسرو فوت کرد .
حالا کی مونده؟ خسرویی که دوباره
هوای شیرین زده به سرش ؛
و شیرین که خیلی از دست خسرو
ناراحته و این روزا خیلی بهش تنهایی
سخت گذشته ..