🔻ترمیدور فرهنگی، زهرها و پادزهرها آزاده محمودیان ۱. اشارۀ کلیدی اخیر رهبر انقلاب به مسئلۀ امکان وقوع ترمیدور در انقلاب، این پرسش را برجسته می‌سازد که چنین امکانی، از چه طریق متولّد می‌شود؟ جز از طریق رسانه و روایت و فضاسازی اجتماعی. ترمیدور، بدنۀ اجتماعی می‌طلبد و این بدنه، با روایت و رسانه ساخته می‌شود. در نقطۀ مقابل، این «تبیین» است که کارکردی چون پادزهر دارد. تبیین، یعنی تولید روایتی که به ولیّ‌فقیه برای ایستادن در برابر طرح ترمیدور، کمک می‌کند؛ این اندازه سرنوشت‌ساز! در این نوشته، به مأموریتی که رسانه‌ها در اجرای ترمیدور فرهنگی در طی دهه‌های اخیر در کشور داشته‌اند و‌ نحوۀ مقابله ولی‌ّفقیه با آن، پرداخته‌ شده است. ترمیدور در این نگاه، نوعی خیانت خزنده است که با چهره‌ای مدرن و رسانه‌ای جلوه می‌نماید و آرمان‌ها را قربانی رفاه و امنیت و توسعه با تعاریف جهانی می‌کند. رسانه در این فرآیند، سلاحی بی‌صدا ولی به‌شدت مؤثر است. در همین راستا، دوران سازندگی و اصلاحات را می‌توان دوران ارادۀ استحالۀ تدریجیِ بسیاری از غایات انقلاب دانست. این دولت‌ها، با وجود تفاوت‌های ظاهری، در مسیر استحالۀ آرام انقلاب حرکت کردند و زمینه‌های فکری، روانی و اقتصادی را برای فراموشی مقاصد آن فراهم نمودند. این دقیقاً همان چیزی‌ است که در ترمیدور فرهنگی رخ می‌دهد: آرمان‌ها کشته نمی‌شوند، بلکه از درون تهی می‌شوند. ۲. چرخش‌های فرهنگیِ پنهان در دولت سازندگی در بستر نهادینه‌سازی سرمایه‌داری با رنگ‌ولعاب انقلابی ظهور یافت. تغییر گفتمان از عدالت به توسعه با شعارهای اقتصادی دولت هاشمی حول محور سازندگی، خصوصی‌سازی و بازار آزاد صورت گرفت. در همین راستا، رسانه و فرهنگ در جایگاه ابزارِ بسط گفتمان مطلوب دولت، در خدمت نرمال‌سازی مصرف‌گرایی قرار گرفت. برنامه‌های تلویزیونی پرزرق‌وبرق، داغ شدن تبلیغات کالا و بازنمایی سبک زندگی اشرافی، در رسانۀ رسمی، که ریاستش هم‌داستان با دولت بود، رواج یافت. ۳. با روی کار آمدن دولت اصلاحات این چرخش‌ها با شدت و زوایایی نو، در قالب لیبرال‌سازی فرهنگی بدون پیوست ارزشی، ظهور یافت و آزادی رسانه‌ای، بدون بازسازیِ آرمان‌خواهی، در بستر برخی تحولات رسانه‌ای پرتکرار شد. مطبوعات رشد عددی کردند، اما بخش بزرگی از آن‌ها به نقد گذشتۀ انقلابی و تمسخر ارزش‌های پیشین پرداختند. مفهوم آزادی در این دوره به آزادی از آرمان‌ها تفسیر شد، نه آزادی برای تحقق آن‌ها؛ که ثمرات نخستین آن، بی‌اعتنایی و نگاه تحقیرآمیز نسل جوان، به‌جای بازاندیشی انتقادی به انقلاب بود. از دیگر ابعاد چرخش‌های فرهنگیِ این دوره، تقلیل دین و انقلاب به مسائل روشنفکری یا حاشیه‌ای بود، که از مجرای رشد فزایندۀ مباحث روشنفکری غرب‌گرا در دانشگاه‌ها و رسانه‌ها، به جان جامعه خزید. در این دوره، دین و انقلاب در ذهن بخش بزرگی از جامعه، به ابزار سانسور، محدودیت و گذشته‌گرایی تبدیل شد. انقلاب به‌جای گفتمانی رهایی‌بخش، تبدیل شد به نمادی از محدودیت در ذهن بسیاری از مخاطبان. در این دوران، سینما در خدمت نرمال‌سازی و بازنمایی طبقۀ متوسط نوظهور شهری؛ و شد صفحۀ تبلیغ روابطی که تا پیش از آن نامتعارف خوانده می‌شد. سینمای این دوره در باطن خود فریاد برآورده بود که دیگر زمانۀ ساده‌زیستی، فداکاری و آرمان‌گرایی گذشته است. ۴. رهبر انقلاب، از آغازین روزهای رهبری، با درک عمیق از خطر ترمیدور فرهنگی، پیوسته نسبت به انحراف گفتمان انقلاب، تحریف آرمان‌ها، و فروکاست ارزش‌ها هشدار داد و با ایجاد کلیدواژه‌هایی تلاش کرد تا با استحالۀ نرمِ انقلاب، مقابله کند. در دورۀ توسعۀ لیبرالیِ اقتصاد، ایشان عدالت اجتماعی را به‌عنوان خط قرمز انقلاب خواند و عدالت بدون توسعه را یک فریب دانست و در برابر رفاه‌گرایی مسئولان، سیره امام(ره) را یادآوری نمود. دورۀ اصلاحات با رشد مطبوعات و چرخش روشنفکری به سمت سکولاریسم نرم، رواج اندیشه‌های لیبرالی و تضعیف گفتمان انقلابی، معروف‌ترین هشدار رهبر انقلاب، در مجلای عباراتی چون شبیخون فرهنگی، تهاجم فرهنگی، غارت فرهنگی همراه شد. این اصطلاح به سرعت، به نقشه‌خوان جنگ نرم تبدیل و در دورۀ اصلاحات شدیدتر پی‌گرفته شد. در اوایل دهه ۸۰، رهبر انقلاب از تعبیر ناتوی فرهنگی برای اشاره به ائتلاف جهانی رسانه‌ای و فکری برای تهی‌کردن انقلاب استفاده کرد و آن را برنامه‌ریزی غرب برای فروپاشی تدریجی و درونی تفکر انقلاب دانست. ایشان تحریف امام خمینی را دیگر ابزار استحالۀ انقلاب می‌دانست و بارها هشدار داد که جریان‌هایی در پی آنند که امامِ بدون مبارزه و حمایت از محرومین و ولایت فقیه را جایگزین امامِ واقعی کنند. معظم‌له جهاد تبیین را به‌عنوان راهبرد اصلی مفهوم‌سازی نو در مقابله با چرخش‌های فرهنگی، مورد تأکید قرار داد. تأکیدی که هنوز هیچ راه‌کار نهادی یا مردمیِ ساختارمندی برای آن طراحی نشده است. @Najvayeqalam_Mahmoudian

٫٫٫٫٫ 🔖 زمینه‌سازِ اغتشاش و ناامنی، حجاب نیست، «ولنگاری فضای مجازی» و «قانون‌گریزی» است. به‌بهانه جلوگیری از اغتشاش، مانع اجرای قانون شدند، حال پس از یک واقعه تلخ، اما محتمل در هر کشوری و با وجود اقدام تحسین‌برانگیز نیروهای امنیتی، فضای مجازی، افسار پاره کرده و مملو از نفرت‌پراکنی و القای حس ناامنی شده و کسی‌ جلودار آن نیست! پی‌نوشت: ۱. تصمیم‌ها در عرصۀ رسانه، به‌جای تأمین امنیت، دغدغۀ کسب رأی‌های دور بعد دارند. ۲. فضای مجازیِ ول، اکنون همچون گرگی درنده منتظر نشسته تا به هر بهانه‌ای امنیت روانی جامعه را بدرد. رخنه‌ای که پیش از این بارها و به شدت از آن گَزیده شده‌ایم، گشوده‌تر و رهاتر از دیروز است. امروز قتلی باهدف سرقت، دست‌آویز می‌شود و فردا شاید حادثه‌ای پرتکرار در هر گوشۀ عالم، تا مردمِ برافروخته از وضعیت معیشت را ناراضی‌تر و فضا را ملتهب سازند. ۳. دریغ از تجربه! و دریغ از تبیین! حتی یک نهاد فرهنگی، برای تبیین و تنویر ذهن‌های مکدّر از فضای مجازی، در بزنگاه‌های امنیتی آماده و به‌خط نیست. دبیر شورای فرهنگی کشور، نگران عدم‌کنترل گیت‌های بنادر هست، اما وَقعی به دروازه‌های تاانتها بازِ فضای مجازی نمی‌نهد. #فضای‌ول‌مجازی #شورایعالی‌انقلاب‌فرهنگی https://eitaa.com/Najvayeqalam_Mahmoudian/349

٫٫٫٫ جبهۀ اقتدار نظامی، مستحکم و برقرار است؛ زیرا فرماندهان بلندرتبه‌ای که امروز به شهادت رسیدند، موی‌سپیدکردگانی بودند که پایانی جز شهادت برای خود نمی‌دیدند؛ از این‌رو جانشینان خلف و توانمندی را از خیل جوانان برومند پرورش داده‌اند؛ به‌زودی جهان، رزم نسل جدید دلاوران ایران اسلامی، را مشاهده می‌کند.

٫٫٫٫ انهدام ساختمان‌های مسکونی پیش‌چشم افکار عمومی است؛ اما هم‌زمان، رسانه‌های صهیونی، همچون سلاحی نامرئی، در فضای ولِ مجازی در حال تخریب آرامش روانی مردم هستند. ضروری است با انسداد سریع و کامل این سکوها، بخشی از امینت شهروندان را تأمین کرد. #فضای‌ول‌مجازی

٫٫٫٫ قرار بود با مذاکره، سایۀ جنگ از سر کشور کم شود. اکنون نتیجۀ اصرار بر مذاکرۀ غیرعاقلانه بر همگان هویدا شد. «امنیت»، ثمرۀ اطاعت از ولایت است. به هر وزان که جامعه و ارکان آن، متّصلِ به ولایت باشند، زیر سایۀ امنیت خواهند بود.

٫٫٫٫ اکنون شاهد تجلّی دو رکن اساسی انقلاب خمینی هستیم. رکن «ولایت فقیه»، که یک‌تنه، بُهت‌ را از جامعه و غافلگیری را از مسئولان و نیروهای نظامی می‌زداید. و رکن «استقلال ملی» که موجب شده دانش و صنایع نظامیِ ما، چنان قدرت بومی بیابد که پس از آسیب‌های جدی و از دست دادن فرماندهان عالی‌رتبه‌اش، بتواند در زمان کوتاهی بازیابی شود و خاک دشمن را به آتش بکشد.

٫٫٫٫ واتساپ مجدداً فیلتر شد. چند ماه پیش، با وجود هشدارهای غلیظ و اعلام خطر جدی، این سکوی صهیونی، رفع فیلتر شده بود. اکنون، رأی‌های مثبت به رفع فیلتر واتساپ باید در برابر خون‌های به‌ناحق‌ریختۀ عملیات امروز اسرائیل به کمک این سکوی دشمن، پاسخ‌گو باشند. تا دیرتر نشده به سراغ مافیای فیلترشکن بروید! #فضای‌ول‌مجازی

٫٫٫٫ افکار عمومی تشنۀ روایت‌های پراقتدار و شفاف از فتوحات این روزهاست، همچون روایت شهید حاجی‌زاده از عملیات عین‌الاسد. در جهان تصویر، تقویت انگیزه‌های مردمی نیاز به مشاهدۀ عینی وقایع دارد. در سانسور شدید صهیون‌ها، باید با روایت‌پردازی‌های تصویری، فتوحات نیروهای مسلح به‌چشم دیده شوند.

٫٫٫٫ «مداخلۀ آمریکا» تنها یک پروپاگاندای رسانه‌ای است. اسرائیل هم‌اکنون نیز تا بن‌دندان مجهز به قدرت سخت و نرم آمریکاست. این شوآف با سه هدفِ امیددادن به صهیون‌های به‌خاک‌نشسته، بازی روانی با افکار عمومی ما و گشودن مجدد تلۀ مذاکره است.

٫٫٫٫ ترامپ با تهدید رهبر انقلاب، در پی ارسال این پیام است که دست برتر منازعه با آمریکاست. اما نمی‌داند قواعد بازی در جهان تشیع با جهان نجس آمریکا تفاوت دارد. در مقابل، جوانان ایران و جهان اسلام کمپین #قتل‌خوک‌زرد را راه می‌اندازند و هرجای دنیا که باشد به‌زودی گردن او را از دم تیغ خواهند گذراند. #قتل‌خوک‌زرد

روایت امام از اینکه «چرا ایران زیر بار صلح تحمیلی نمی‌رود؟!» ملتی که صلح تحمیلی را بپذیرد، گامی به سوی ذبح شدن برداشته است. پذیرش برجام هم نوعی صلح تحمیلی در عرصه دیپلماسی بود، که نتیجۀ آن را همه دیدیم. دشمن از عقب‌نشینی ما، چنان هار شد که قراردادِ صلح را پاره کرد. صلح تحمیلیِ نظامی، نتیجه‌ای صدها برابر تلخ‌تر در انتظار خواهد داشت. ملت ایران در برابر هیچ تحمیلی، تسلیم نخواهد شد. #دوگانه‌ـتسلیم‌ـیاـجنگ #نمی‌ترسیم #می‌جنگیم

ملت ایران هراس ندارد؛ نه از دندان‌نشان‌دادن دشمن، نه از جنگیدن طولانی. زیرا می‌داند ترس، آغاز سراشیبیِ شکست و بردگی است. و این عزت و آگاهی را از خمینی کبیر دارد که تمام هیمنه غرب را به سخره گرفته بود‌. #نمی‌ترسیم #می‌جنگیم