برخلاف بسیاری از روایت ها ، اولین نهادی که متوجه عملیات در دشت مهیار شد و به صحنه رسید وزارت اطلاعات بود.

سپاه استان زنجان: در حمله وحشیانه ارتش تروریستی آمریکای جنایت‌کار در بامداد امروز، ۳ تن از پاسداران سرافراز زنجان به فیض شهادت نائل آمدند.

شهدای قشم

نامه سرگشاده به جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، و جناب آقای دکتر محمدرضا عارف، معاون اول رئیس‌جمهور جناب آقای دکتر پزشکیان جناب آقای دکتر عارف سلام علیکم امروز که دستور تدوین «راهبرد دوساله دولت» را صادر کرده‌اید، ضروری است یک واقعیت بنیادین در مرکز این راهبرد قرار گیرد: اقتصاد در شرایط جنگ، تحریم و محاصره اقتصادی را نمی‌توان با منطق اقتصاد معمول اداره کرد. هدف اقتصاد در وضعیت عادی، رشد، افزایش بهره‌وری و بهبود شاخص‌های کلان است؛ اما در شرایط جنگی و اضطراری، اولویت نخست باید بقای جامعه، تداوم زندگی روزمره، تأمین نیازهای اساسی و حفظ پایداری اجتماعی باشد. هنگامی که جنگ و محاصره اقتصادی، تورم را تشدید کرده و قدرت خرید خانوارها را کاهش می‌دهد، دولت نمی‌تواند صرفاً به سیاست‌های متعارف اقتصادی، آزادسازی قیمت‌ها یا جراحی‌های پرهزینه اقتصادی تکیه کند. در دو سال پیش‌رو، کشور بیش از هر چیز به یک اقتصاد تاب‌آور و حمایت‌محور نیاز دارد؛ اقتصادی که بتواند دسترسی همه اقشار، به‌ویژه طبقات کم‌درآمد و آسیب‌پذیر، به مواد غذایی، دارو، انرژی، مسکن و خدمات ضروری را تضمین کند. معیار موفقیت چنین اقتصادی فقط نرخ رشد یا تراز بودجه نیست؛ بلکه این است که هیچ خانواده‌ای از حداقل کالری لازم، داروی ضروری و نیازهای اولیه زندگی محروم نماند. از اجرای سیاست‌هایی که به نام «جراحی اقتصادی» فشار اصلی را بر دوش حقوق‌بگیران، بازنشستگان، کارگران و اقشار کم‌درآمد می‌گذارد، پرهیز کنید. جامعه‌ای که هم‌زمان زیر فشار جنگ، تحریم، تورم و نااطمینانی قرار دارد، توان تحمل شوک‌های تازه قیمتی را ندارد. اصلاحات ساختاری لازم‌اند، اما زمان، ترتیب و شیوه اجرای آن‌ها باید تابع ضرورت حفظ انسجام اجتماعی باشد. از طعنه‌ها و اتهام‌هایی چون «اقتصاد دولتی» یا «کمونیستی» نیز نهراسید. جیره‌بندی، کنترل قیمت کالاهای حیاتی، تضمین توزیع عادلانه و مداخله مستقیم دولت در تأمین نیازهای اساسی، مختص حکومت‌های کمونیستی نبوده است. ایالات متحده و بریتانیا نیز در دوران جنگ، برای حفظ قدرت ملی و تأمین عادلانه نیازهای مردم، نظام جیره‌بندی و کنترل مصرف را به اجرا گذاشتند. دولت باید از هم‌اکنون سازوکاری شفاف، عادلانه و غیرتحقیرآمیز برای تضمین حداقل نیازهای خانوار طراحی کند. احیای یک نظام هوشمند تأمین کالاهای اساسی، تشکیل ذخایر راهبردی، نظارت مؤثر بر زنجیره توزیع، جلوگیری از احتکار، حمایت هدفمند از اقشار آسیب‌پذیر و تضمین حداقل کالری و پروتئین مورد نیاز هر فرد، باید در قلب راهبرد دوساله دولت قرار گیرد. این سیاست به معنای کنار گذاشتن بازار نیست؛ بلکه به معنای پذیرش مسئولیت دولت در وضعیتی است که سازوکارهای عادی بازار دیگر قادر به تضمین امنیت غذایی و معیشتی همه شهروندان نیستند. در شرایط اضطراری، دولت باید آخرین و مطمئن‌ترین پناه مردم باشد، نه نهادی که هزینه بحران را به ضعیف‌ترین اقشار منتقل می‌کند. راهبرد دوساله دولت را بر سه اصل بنا کنید: بقا، تداوم و پایداری. تأمین نان، غذا، دارو و انرژی مردم را مقدم بر پروژه‌های نمایشی و اصلاحات پرخطر قرار دهید. اقتصاد جنگی پیش از آنکه برنامه‌ای برای افزایش قدرت دولت باشد، تعهدی برای حفاظت از زندگی، کرامت و امنیت مردم است. امروز زمان جراحی‌های تازه نیست؛ زمان جلوگیری از فرسایش بدن نحیف جامعه است. با احترام حسین قتیب یک معلم و شهروند ایرانی

خیلی ناراحتم، چون خودمم درگیر مسائل پیدا کردن دارو هستم، دلم خون شد، سوالم از پزشکیان و وزارت بهداشت اینه؛ واقعا دارید چیکار میکنید؟ چرا به داد مردم نمی‌رسید، میدونید بعضی داروها کمیاب شده؟ چرا از چین و ترکیه وارد نمیکنید مردم دارن عذاب میکشن. دانیال عبدی

نتیجه اصلاحات اقتصادی طرفداران بازار آزاد در شرایط جنگی و آدام اسمیت و مکتب شیکاگو! نفروئیت یه نوع ویتامین برای بیماران دیالیزی و کلیوی است زمان شهید رئیسی ۹۵۰۰۰. تومن خالص بود الان ۸۰۰ هزار تومن قادر به خرید نیستم چون ویتامین است آزاد حساب میشه

سازمان فرهنگی شهرداری تهران! اگر بخواهیم واقع‌بینانه سخن بگوییم، به نظر می‌رسد در تهران و برخی کلان‌شهرها، از مرحله عادی‌سازی کشف حجاب در سطح جامعه، به مرحله‌ای رسیده‌ایم که عدم رعایت حجاب شرعی در برخی ادارات و محیط‌های رسمی کشور نیز در حال عادی‌شدن است. این وضعیت می‌تواند نشانه وقوع یک تحول فرهنگی جدی در کلان‌شهرها باشد؛ تحولی که یکی از عوامل مهم آن، زیست مجازی و شبکه‌های اجتماعی خارجی، به‌ویژه پلتفرم‌های آمریکایی، است. در واقع، بخشی از این تحول را می‌توان ناشی از همنوایی و الگوبرداری نسل جوان از یکدیگر دانست؛ فرایندی که شبکه‌های اجتماعی به شکل کم‌سابقه‌ای به آن سرعت بخشیده‌اند. البته این زنان لزوماً ضد دین یا ضد نظام نیستند؛ بلکه ممکن است تحت تأثیر مدگرایی، تغییر سبک زندگی و میل به خودنمایی اجتماعی، علاقه‌مند باشند بدون رعایت حجاب شرعی در ملأعام حاضر شوند. با این حال، به نظر می‌رسد این تحول فرهنگی را در شرایط فعلی نمی‌توان صرفاً با برخورد قهری و مجازات متوقف یا حتی کند کرد. در عین حال، نمی‌توان از ضرورت اجرای قانون نیز چشم پوشید. می‌توان با یک برنامه‌ریزی دقیق، تدریجی و هوشمندانه، حداقل‌های عرفی و قانونیِ مشخصی برای پوشش در ادارات و ارگان‌های رسمی و حکومتی تعیین و اجرا کرد. اما پرسش اصلی اینجاست: اگر فردی، به هر دلیل، از رعایت قوانین و ضوابط رسمی سرپیچی کرد، چه باید کرد؟ اینجاست که نقطه اختلاف شکل می‌گیرد؛ برخی معتقدند می‌توان با مجازات، افراد را به رعایت قوانین مربوط به حجاب وادار کرد و برخی دیگر بر این باورند که برخوردهای سخت‌گیرانه در این حوزه حساس ممکن است پیامدهای اجتماعی و امنیتی دیگری ایجاد کند و حتی به بازتولید اعتراضات گسترده‌ای مانند وقایع پس از مرگ مهسا امینی بینجامد. در مقابل، عده‌ای نیز راهکار را در انفعال و سکوت می‌دانند. آنچه به نظر می‌رسد روشن است، این است که نه انفعال در برابر یک ناتو و تحول منفی فرهنگی گسترده راه‌حل مناسبی است و نه برخوردهای عجولانه، سلبی و فاقد پشتوانه کارشناسی. اگر مسئله حجاب را صرفاً یک موضوع انتظامی نبینیم و آن را در چارچوب یک تحول فرهنگی و اجتماعی تحلیل کنیم، می‌توان با سیاست‌گذاری هوشمندانه، اقناع فرهنگی، تنظیم‌گری اجتماعی و اجرای دقیق و متناسب قانون، دست‌کم در محیط‌های رسمی و حکومتی، به وضعیت حجاب سامان بیشتری بخشید. دانیال عبدی

یادتان هست ترامپ روسای اروپا را مثل بچه محصلها مقابل خود نشاند؟ و با تمسخر گفت:بن سلمان باسن مرا میبوسد؟! همین شیطان متکبر امروز گفت:«هرکس بود تاحالا تسلیم شده بود اما ایرانیها نشدند.برای همین آنها را ستایش میکنم. آنها سرسخت هستند.» ببالیم به این شرف! به این عزت! به این استقلال!

ما به اینا میگیم کاوالا، سرطان هم میگن اسمای دیگه هم داره، مثل زالو میچسبه به ریشه و تغذیه میکنه و بوته‌های سیفیجات رو خشک می‌کنه، ظاهر مخملی و خوشگل و به رنگ بنفشه اما سرطانه! برخی آدم‌ها هم همینطوری هستند مراقب باشید گول ظاهرشون نخورید، باطنشون سرطانه دانیال عبدی