نفوذ چگونه رقم می‌خورد؟!
سندی که اخیراً توسط مکس بلومنتال، وبلاگ‌نویس مشهور آمریکایی و پسر سیدنی بلومنتال، روزنامه‌نگار و مشاور سابق دولت بیل کلینتون، منتشر شده، افشا کرده است که مسیح علینژاد از سال ۲۰۰۹، یعنی ۱۳۸۸، جذب CIA شده و از این نهاد امنیتی و اطلاعاتی آمریکا حقوق دریافت می‌کرده است.
اما نکته قابل تأمل، سخنان خود علینژاد درباره اسناد و اطلاعاتی است که از داخل ایران، توسط برخی عناصر سیاسی، برای او ارسال می‌شده است. یکی از این افراد، معصومه ابتکار است. علینژاد در این ویدئو می‌گوید ابتکار در سال ۸۸، اطلاعاتی درباره خانواده‌های کشته‌شدگان، پس از دیدار با آنها، برای او ارسال می‌کرده است.
این موضوع را نمی‌توان صرفاً یک تبادل عادی اطلاعات تلقی کرد؛ شخصیتی سیاسی که روزگاری از تسخیرکنندگان سفارت آمریکا بود، اطلاعاتی از فضای حساس آن روزها را در اختیار فردی قرار می‌داد که با CIA همکاری داشته و این اطلاعات نیز می‌توانسته در اختیار رسانه‌های دیگر قرار گیرد.
شبکه نفوذ دقیقاً از همین مسیر عمل می‌کند: انتقال تدریجی اطلاعات از منابع داخلی به بازیگران بیرونی و تبدیل آن به داده قابل استفاده در یک پروژه کلان.
احتمالاً ابتکار از ارتباطات پشت‌پرده علینژاد و کارکرد نهایی این اطلاعات مطلع نبوده؛ در هر صورت، طرف مقابل توانسته به هدف خود، یعنی دسترسی به اطلاعات خاص و بهره‌برداری از آن در راستای پروژه خود، دست پیدا کند.
✍دانیال عبدی
به گزارش باراک راوید، خبرنگار آکسیوس، مقامات آمریکایی و اسرائیلی فاش کردند که طرح بستن تنگه هرمز، برخلاف روال معمول که در سطح سیاسی در حال بررسی بود، توسط سردار #شهید_تنگسیری، فرمانده وقت نیروی دریایی سپاه، به صورت یکجانبه و بدون اخذ مجوز از مراجع بالادستی اجرایی شده
همه این دانشمندان توسط رژیم صهیونیستی به شهادت رسیدند!
#انقلاب_حفاظتی
#قصاص
🔴 میدل ایست مانیتور: جنگ برای جلوگیری از بمب اتم، ممکن است ایران را به سمت بمب اتمی سوق دهد
در مقاله‌ای که ۲۷ اوت ۲۰۲۶ در Middle East Monitor منتشر شده، «جُنید اس. احمد» استدلال می‌کند که سیاست فشار و حمله نظامی علیه ایران می‌تواند نتیجه‌ای معکوس داشته باشد.
نویسنده تأکید می‌کند که هیچ مدرک تأییدشده‌ای مبنی بر تصمیم سیاسی ایران برای ساخت سلاح هسته‌ای وجود ندارد؛ اما شرایط راهبردی ایران در حال تغییر است.
به نوشته او، وقتی کشوری در چارچوب NPT باقی می‌ماند، تحت بازرسی قرار دارد و از سلاح هسته‌ای برخوردار نیست، اما همچنان هدف حمله نظامی قرار می‌گیرد، ممکن است به این نتیجه برسد که برای تضمین بقای خود به بازدارندگی هسته‌ای نیاز دارد.
مقاله برای توضیح این استدلال، تجربه لیبی و کره شمالی را مقایسه می‌کند و می‌نویسد: لیبی برنامه‌های راهبردی خود را کنار گذاشت و قذافی سرنگون و کشته شد؛ در مقابل، کره شمالی سلاح هسته‌ای ساخت و با وجود تحریم‌ها، از حمله نظامی برای تغییر رژیم در امان ماند.
نویسنده هشدار می‌دهد که چنین وضعیتی می‌تواند یک مسابقه خطرناک هسته‌ای در خاورمیانه ایجاد کند؛ از جمله با افزایش انگیزه عربستان، ترکیه و مصر برای بازنگری در گزینه‌های هسته‌ای خود.
جمع‌بندی مقاله: اگر هدف واقعاً جلوگیری از اشاعه هسته‌ای است، بمباران و فشار نظامی ممکن است نتیجه معکوس داشته باشد و به جای جلوگیری از بمب، انگیزه دستیابی به آن را افزایش دهد.
«راستی‌آزمایی جایگزین اعتماد است؛ بمباران جایگزین راستی‌آزمایی است.»
🔗 Middle East Monitor | 27 August 2026