ﺗﺎ ﺗﻮﺍﻧﻰ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﺑﺎﻫﻤﻪ ﻛﺲ ﻳﺎﺭ ﻣﺸﻮ !
ﺧﻮﻳﺶ ﺭﺍ ﺧﺎﺭ ﻣﻜﻦ ﻟﻮﺗﻰ ﺑﺎﺯﺍﺭ ﻣﺸﻮ !
ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ﺧﻠﻖ ﻣﺰﻥ ﻋﺎﺯﻡ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﺸﻮ !
ﺑﺎ ﺑﺸﺮ ﺩﺭ ﻫﻤﻪ ﺟﺎ ﻣﺤﺮﻡ ﺍﺳﺮﺍﺭ ﻣﺸﻮ !
تکیه ﺑﺮ ﻫﺮ ﮐﻪ ﺯﺩﻡ ﻋﺎﻗﺒﺘﺶ ﺭﺳﻮﺍ ﺑﻮﺩ !
ﮐﻮﻩ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻋﻈﻤﺖ ﭘﺸﺘﻪ ﺳﺮﺵ ﺻﺤﺮﺍ ﺑﻮﺩ !
ﺍﻳﻦ ﺭﻓﻴﻘﺎﻥ ﻛﻪ ﻫﻤﻪ ﻣﺎﻳﻞ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺗﻮﺍﻧﺪ؛
ﺑﻪ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﺎﻳﻞ ﺩﻳﻨﺎﺭ ﺗﻮﺍﻧﺪ !
ﺑﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻃﺎﻳﻔﻪ ﺍﻯ ﻣﻮﻧﺲ ﻭ ﻏﻤﺨﻮﺍﺭ ﻣﺸﻮ !
ﻣﺎ ﻛﻪ ﺭﻓﺘﻴﻢ ﻭ ﻧﺪﻳﺪﻳﻢ ﻭﻓﺎ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ !
ﻧﻴﺴﺖ ﻳﻚ ﺭﻧﮓ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﻬﺮ ﺗﻮ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭ ﻣﺸﻮ..
شَرفِ ذات به تقلید نگردد حاصل
گاو و خر را نکند خوردن گندم آدم
حکایته آدمای تو خالیهِ..
هیچ میدانی چرا چون موج
در گریز از خویشتن پیوسته میکاهم؟
زانکه بر این پردهی تاریک
این خاموشی نزدیک
آنچه میخواهم نمیبینم
و آنچه میبینم نمیخواهم!
-دکتر شفیعی کدکنی
ما حواسمان نبود !
آدمهایی که با نشاط و قوی به نظر میرسند و
شکایتی نمی کنند،
از همهی ما، خسته تر و بی پناه ترند !
آدمهایی که بی توقع و افراطی، محبت میکنند
و هوایِ دیگران را دارند،
بیشتر از بقیه، محتاجِ حمایت و محبتاند !
آدمهایی که در کمالِ انسانیت و عشق،
گوش شنوایِ دردهایِ دیگرانند،
بیشتر از همه، دردهایِ ناگفته دارند !
و آدمهایی که محکماند و همهمان تصور میکنیم
"به هیچ کس نیازی ندارند" ،
از همه ی ما تنها ترند ...
کاش دنیا کمی عادلانه بود !
اینجا هرچه آبرودار تر و با گذشت تر باشی،
محروم تر و بی پناه تری ...
اینجا از همه چیز، به اندازه ی وقاحت و
خودخواهیات، سهم میگیری !
یه عکس میزاری ۱۰۰تا لایک میخوره
ولی یه استوری ۷۰۰تا سین میخوره؛
حقیقتش اینه آدمای زیادی هستن دوست ندارن
و فقط تماشات میکنن..
یه قسمتی توی مغز هست به اسم "vise mind"
که اگه به کارش بگیریم، خیلی خوشبخت تریم.
قسمتی که بهمون یاد میده "تو زندگیت آدما باید باشن؛ اما محتاج به حضورشون نباشی."
سخته ولی راز خوشبختی همینه..
آدمای دلپاك بزرگترین نقطه ضعفی كِ دارن،
اینه كِ فکر میکنن اطرافیانشون
هم مثل خودشونن...