از آن زمان ارتباطی میان آن دو نبود و آرچر در درون خود خلوتی ساخته و إلن را در آنجا میان افکار و آرزوهایش بر تخت نشانده بود. اندک‌اندک این خلوت مبدل به صحنه‌ی واقعی زندگی‌‌اش شد. کتاب‌هایش را در آنجا می‌خواند، به افکار و احساساتی که با آن‌ها تغذیه می‌شد می‌پرداخت و قضاوت‌ها و رویاهایش را در آنجا می‌نشاند. بیرون از آن خلوت و در صحنه‌ی واقعی زندگی‌اش بود که با احساس بیگانگی و کمدی روزافزون روبه‌رو بود. ​عصر بی‌گناهی روایتی از نیویورک قرن نوزدهم و جامعه‌ی اشرافی آمریکایی‌ست؛ جایی که پاس‌‌داری از سنت، آداب‌ورسوم و زیستن مطابق توقعات اجتماعی، الزام داشتن یک زندگی بدون دردسر است. در چنین دنیایی، احساسات انسانی، پشت پرده‌ی قراردادهای اجتماعی دفن می‌شوند و آدم‌ها از ترس قضاوت دیگران، هیچ‌گاه فرصت بروز عمیق‌ترین لایه‌های شخصیتی خودشان را نمی‌یابند. عصر بی‌گناهی #مینو_مشیری BOOK

غیر اجتماعی بودن نسبی من می‌تواند به مردم‌گریزی تعبیر شود؛ مشخصه‌ای که البته نشانه‌ عقل سلیمی است که تنهایی و خلوت با خودش و کتاب‌هایش را به معاشرت‌های بیهوده و گفت‌وگوهای پوچ ترجیح می‌دهد. تنگنا #لئانید_آندری‌یف BOOK

وقتی عمو عمه میشه 😐🤣💕 | @Atomospher