eitaa logo
آیه (انجمن علمی مطالعات تاریخی)
268 دنبال‌کننده
658 عکس
92 ویدیو
33 فایل
وابسته به گروه تاریخ دانشگاه باقرالعلوم علیه السلام راهبر علمی؛ آقای دکتر محسن الویری دبیر انجمن: @Sfayyaz کمیته علمی پژوهشی: @AZohori کمیته مطالعات نظری: @srahim کمیته بین الملل: @Zaefi_57 کمیته نشریات: @salehi6 کمیته رسانه و ارتباطات: @Sm_hoseini60
مشاهده در ایتا
دانلود
تجربه تاریخی ۷ «تکبیر و حضور خیابانی رمز پیروزی بر احزاب» 🔹پیامبر(ص) در غزوه احزاب که همه مشرکان به سرکردگی قریش علیه مسلمانان رهسپار مدینه شدند و در میانه رویارویی با آنان، خبر بنی قریظه را شنید. در حالی که زنان و کودکان در شهر در خطر قرار داشتند، رسول خدا(ص) فرمان داد تا حدود پانصد نفر از مسلمانان در نقاط مختلف شهر پراکنده شده و با صدای بلند تکبیر بگویند آنان شب تا به صبح مأموریت خود را انجام دادند و گمان کردند تعداد مسلمانان زیادند و از حمله به مسلمانان منصرف شدند و با تدبیر پیامبر(ص) نقشه آنان نقش برآب شد. 🔹امروزه هم خواسته فرمانده معظم کل قوا و هم فرماندهان حاضر در میدان همین است حضور مردم در میدان. @Hamidreza_Motahari 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
14.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
«اين مردم خيلی خوب‌ اند، مردم بزرگ‌ اند، مردم شريف‌ اند، مردم عزيزند، مردم حجت خدايند...» 🎙آیت الله العظمی جوادی آملی «خواهش ما از مردم بزرگ و بزرگوار ايران‌ زمين اين است كه اين نظام را متن دين بدانند و جزء ناموسمان بدانيم كه آسان به دست نيامده. اگر سالار شهيدان در عاشورا فرمود: هيچ يارانی بهتر از ياران من نيست،بجاست كه امام راحل هم بفرمايد: در طی اين چندين قرن بعد از كربلا هيچ يارانی بهتر از مردم ايران‌ زمين نيستند! خدا شاهد است اين مردم خيلی خوب‌ اند، مردم بزرگ‌ اند، مردم شريف‌ اند، مردم عزيزند، مردم حجت خدايند...خودم یک روزی به دنبال تشییع شهداء آن روزی که ۹۰ یا ۱۰۰ شهید آورده بودند. به دنبال شهداء میرفتیم تا گلزار شهدا. من دیدم این مادران طرزی بچه های خود را به گلزار می‌برند که گویا دارند به حجله می‌برند.به خودم گفتم نه به سخنرانی من و امثال من این اسلام زنده است، نه به تلاش و کوشش دیگران. خداست و پدران و مادران دلباخته این نظام...» ۱۳۸۴/۰۲/۰۹ 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
نمی‌دانم چه کسی وطن را فروخت! اما دیدم تاوانش را چه کسی داد.
خدا قوت مرد شما برای شهادت تایید صلاحیت شدید. پس از شهادت قائد امت فرمودی "غمگساری می‌کنیم اما پای انقلاب ایستاده‌ایم." بی تردید خون شهید است.
🌀 تقابل تمدن فردگرا با تمدن کلیت‌گرای متعهد 📝 دکتر زهره باقریان عضو هیئت‌علمی پژوهشکده زن و خانواده ⬅️ تحلیل علل پایداری ساختارهای ایدئولوژیک در برابر حذف فیزیکی ، مستلزم درک پارادوکس نهفته در سازوکار بقای نظام‌هایی است که بر اساس یک مبنای ایمانی و آرمانی مستحکم در تقابل با مدل‌های غربی مبتنی بر کارکردگرایی فردی قرار دارند. ▫️سنت جامعه‌شناسی غرب، که بر اتمی بودن کنشگر مستقل تأکید دارد، حذف رهبر کاریزماتیک یا حذف سیاسی فرد محوری را به مثابه ضربه مهلک بر پیکره سازمان اجتماعی می‌بیند، زیرا کل سیستم را وابسته به حضور فیزیکی آن عامل تحلیل می کند. این فهم، ریشه در نفی ذاتی هرگونه امر متعالی دارد که بتواند از محدودیت‌های مادی و زمانی فراتر رود. ▫️در مقابل، در منظومه فکری نظام ایران، مفهوم رهبری فراتر از یک منصب اداری یا صرفاً کاریزمای فردی است. در این نظام مفهوم رهبری با مفهوم و پیوندی ناگسستنی دارد که تداوم آن برآمده از یک سنت فکری-عاطفی است. لذا هنگامی که در این جامعه رهبر را به برسانند، این نظام نه به تضعیف، بلکه به تقویت ساختاری و تعمیق ایدئولوژیک منجر می‌شود. این تقویت از طریق دو سازوکار کلیدی رخ می‌دهد. ▫️سازکار نخست تبدیل کاریزما به اسطوره ماندگار است. حذف فیزیکی، شخصیت رهبر را از ساحت فانی و قابل آسیب به ساحت آرمان مقدس و اسطوره زنده ارتقا می‌دهد. این امر باعث می‌شود که پیام و اندیشه، دیگر وابسته به حضور فیزیکی نباشد، بلکه تبدیل به نقطه عطف عاطفی و هویتی برای تمام اجزای شود. این فرآیند، همبستگی جمعی را در برابر هرگونه فشار بیرونی به شدت افزایش می‌دهد. ▫️سازوکار دوم اثبات مظلومیت و حقانیت است. تلاش برای حذف رهبر متعهد به آرمان‌های عدالت‌خواهانه، به مثابه سند زنده بر خباثت دشمن و جبهه استکبار تلقی شده و موجب درونی شدن بسیج عمومی می‌گردد و تفکر را در خدمت جبهه سازماندهی مجدد می‌کند. لذا، آن‌گونه که غرب پیش‌بینی می‌کند، با حذف فردیت‌های متعهد، نظام متلاشی نمی‌شود؛ بلکه برعکس، در مواجهه با حذف رهبری، نظام با تبدیل آن فرد به سنگ بنای جاودانه آرمان‌ها، توانایی خود را برای تداوم اثبات می‌کند. این پایداری، نتیجه برتری کلیت مبتنی بر ایمان است. 🆔@wfrcacir 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
امام خمینی ره: آنها که می‌گویند: "چرا با آمریکا در افتادید" باید به پیغمبر اشکال کنند که چرا با ابوسفیان ها در افتاد. اگر انبیاء اشتباه کردند که با قلدرها در افتادند، ما هم اشتباه کردیم. دیدار با وزیر و مسئولین وزارت دفاع ۱۳۶۱/۱۰/۰۴ 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
☑️ از کربلا تا امروز؛ جامعه‌ای که با شهادت رهبرش بیدار می‌شود 📝 دکتر زهره باقریان عضو هیئت‌علمی پژوهشکده زن و خانواده بخش اول: ⬅️ بسیاری از نظریات مدرن در تحلیل تحولات سیاسی و اجتماعی، بر نقش فرد، در این تحولات تأکید دارند. از منظر آنها، مجموعه‌ای از افراد مستقل است و قدرت سیاسی نیز تا حد زیادی بر شخصیت و کاریزمای رهبران آن جامعه استوار است. ▫️ماکس وبر در نظریه معروف خود درباره رهبری کاریزماتیک توضیح می‌دهد که چگونه یک با ویژگی‌های استثنایی می‌تواند به بسیج پیروان خود بپردازد ؛ اما همین نظریه هشدار می‌دهد که با حذف کاریزما، اغلب آن جنبش‌ها نیز دچار فرسایش یا فروپاشی می‌گردند. این الگو در بسیاری از تجربه‌های تاریخی قابل مشاهده است. جنبش‌هایی که بر محور یک شخصیت شکل می‌گیرند، با حذف آن شخصیت اغلب دچار بحران رهبری و پراکندگی می‌شوند. ▫️اما در سنت اسلامی، به‌ویژه در تجربه تاریخی تشیع، با نوع دیگری از منطق اجتماعی روبه‌رو هستیم؛ منطقی که می‌توان آن را «تمدن کلیت‌گرای متعهد» نامید. در این افق فکری، جامعه صرفاً مجموعه‌ای از افراد پراکنده نیست. جامعه یک کل معنادار است؛ کلیتی که پیش از افراد وجود دارد و افراد هویت خود را در نسبت با آن تعریف می‌کنند. در سنت اسلامی، این کل معنادار با مفهوم امت بیان می‌شود. امت فراتر از تعریف جامعه به شبکه‌ای از انسان‌ها اطلاق می‌گردد که با مشترک، آرمان مشترک و تعهد مشترک به حق و عدالت به هم پیوند خورده‌اند. در چنین جامعه‌ای، فرد پیش از آنکه صرفاً یک کنشگر مستقل باشد، عضوی از یک پیکره بزرگ‌تر است؛ عضوی که خود را نسبت به مسیر تاریخی و رسالت اخلاقی آن جامعه مسئول می‌داند. ▫️در همین چارچوب، مفهوم رهبری نیز معنایی متفاوت پیدا می‌کند. رهبر در این سنت، تنها یک مدیر سیاسی یا صاحب قدرت نیست. او یا ولی است؛ یعنی راهنما و نشانه‌ای از استمرار یک مسیر تاریخی. رهبر در چنین جامعه‌ای مالک آرمان‌ها نیست، بلکه تجسم و حامل آن‌هاست. به همین دلیل، رابطه امت با رهبر صرفاً رابطه‌ای سیاسی نیست. این رابطه ابعادی اعتقادی، عاطفی و حتی وجودی دارد. اگر از مفاهیم جامعه‌شناسی استفاده کنیم، می‌توان گفت آنچه امیل دورکیم «امر مقدس» می‌نامد و پیتر برگر از آن به عنوان «سقف مقدس معنا» یاد می‌کند، در سنت اسلامی در پیوند سه مفهوم امت، امامت و شکل می‌گیرد. ▫️در چنین ساختاری، رهبری تنها یک فرد با ویژگی‌های شخصی نیست؛ بلکه گره‌گاه یک تاریخ، یک حافظه جمعی و یک افق معنوی است. بنابراین پرسش اصلی این است: اگر فرد رهبر حذف شود، آیا مسیر نیز از میان می‌رود؟ آیا با حذف یک شخصیت، آرمان یک امت نیز پایان می‌یابد؟ تجربه تاریخی پاسخی متفاوتی می‌دهد. گاهی حذف یک رهبر نه‌تنها پایان یک مسیر نیست، بلکه آغاز مرحله‌ای تازه از حیات اجتماعی آن مسیر است. برای فهم این منطق، شاید هیچ نمونه‌ای روشن‌تر از نباشد. اگر عاشورا را صرفاً با منطق سیاست‌ورزی فردمحور تحلیل کنیم، ماجرا ساده به نظر می‌رسد: امام حسین علیه‌السلام رهبری است که در برابر حاکمی ستمگر می‌ایستد، قیامی شکل می‌گیرد، قیام در ظاهر شکست می‌خورد و رهبر و یارانش به شهادت می‌رسند. در چنین تحلیلی، ماجرا باید همان‌جا پایان یابد. اما تاریخ مسیر دیگری را نشان می‌دهد. بیش از چهارده قرن از عاشورا گذشته است، اما نام حسین و یاد کربلا نه‌تنها فراموش نشده، بلکه به کانون هویت شیعه تبدیل شده است. عاشورا به معیاری برای تشخیص حق و باطل در طول تاریخ بدل شده و الهام‌بخش حرکت‌های عدالت‌خواهانه در دوره‌های مختلف است. اگر با زبان جامعه‌شناسی وبر سخن بگوییم، می‌توان گفت کاریزمای امام حسین با شهادت او پایان نیافت؛ بلکه از سطح رابطه‌ای محدود میان یک رهبر و پیروان معاصر، به سطح یک نماد فراتاریخی منتقل گردید. حسین بن علی از یک شخصیت تاریخی به یک الگوی ماندگار اخلاقی و اجتماعی تبدیل شد. ▫️این انتقال از طریق دو مسیر شکل گرفت: نخست، روایت عاشورا که در حافظه جمعی مسلمانان ثبت شد؛ و دوم، آیین‌ها و مناسک اجتماعی ای بود که این روایت را زنده نگه داشتند. مجالس سوگواری، روضه‌ها، مراسم محرم و آیین‌های جمعی در طول قرن‌ها، عاشورا را از یک حادثه تاریخی به یک تجربه زنده اجتماعی تبدیل کردند. به تعبیر جامعه‌شناسان، این فرآیند نوعی بازتولید حافظه جمعی است؛ حافظه‌ای که نه‌تنها گذشته را روایت می‌کند، بلکه به جامعه انرژی اخلاقی و هویتی می‌بخشد. در چنین وضعیتی، شهادت به جای آنکه پایان یک حرکت باشد، به سرچشمه‌ای برای تداوم آن تبدیل می‌شود. از همین‌جاست که پس از عاشورا، جامعه اسلامی دچار موجی از جوشش اجتماعی گردید. قیام توابین، قیام مختار و حرکت‌های اعتراضی دیگر نشان دادند که شهادت حسین نه‌تنها در برابر ظلم را خاموش نکرد، بلکه آن را به نیرویی گسترده‌تر تبدیل نمود.
بخش دوم: ▫️خون حسین مشروعیت اموی را به چالش کشید و پایه‌های اخلاقی آن را فرسوده ساخت؛ فرآیندی که در نهایت به فروپاشی آن انجامید. ▫️فرهنگ شیعی از همین تجربه تاریخی یک منطق اجتماعی استخراج کرده است: شهادت مظلومانه می‌تواند به نیرویی برای بیداری جمعی تبدیل شود. هنگامی که یک رهبر به نماد اخلاقی و تاریخی یک آرمان تبدیل شود، حذف فیزیکی او الزاماً به خاموش شدن آن آرمان نمی‌انجامد؛ بلکه گاهی آن آرمان را در سطحی گسترده‌تر در جامعه منتشر می‌کند. در چنین جامعه‌ای، یاد به «سرمایه اجتماعی» تبدیل می‌شود. این سرمایه می‌تواند همبستگی جمعی را تقویت کند، حافظه تاریخی را زنده نگه دارد و نسل‌های تازه‌ای از کنشگران اجتماعی را شکل دهد. ▫️جامعه‌ای که فرهنگ عاشورا در آن حضور دارد، مرگ رهبران خود را صرفاً یک فقدان شخصی نمی‌بیند؛ بلکه آن را در چارچوب روایت بزرگ‌تری از مبارزه حق و باطل معنا می‌کند. از این منظر، تجمعات شبانه نیز اغلب در آیینه تحولات پس از تفسیر می‌شوند. جامعه‌ای که خود را ادامه‌دهنده مسیر عاشورا می‌داند، شهادت را نه پایان راه بلکه مرحله‌ای از تداوم آن تلقی می‌کند. همان‌گونه که شهادت امام حسین آغازی در بیداری مسلمانان گردید. ایرانیان نیز با الهام از عاشورا در صحنه‌های اجتماعی حضور یافتند. به همین دلیل، در چنین فرهنگی، حذف یک رهبر الزاماً به فروپاشی یک حرکت نمی‌انجامد. گاه برعکس، آرمان‌های آن رهبر، در لایه‌های عمیق‌تر جامعه ریشه می‌دواند و مسیر تازه‌ای برای ادامه خود پیدا می‌کند. این همان منطقی است که تاریخ کربلا به ما نشان می‌دهد: گاهی یک شهادت، آغاز یک تاریخ است. 🆔@wfrcacir 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
14.9M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎬 آیت الله العظمی جوادی آملی: حتی نیم درصد هم احتمال شکست نیست. ◽️جریان کنونی که اسرائیل در برابر مسلمان‌ها قرار گرفت، نه جنگ طائفه‌ای و نه جنگ مذهبی است، بلکه جنگ حق و باطل است. 🌱 «آیـــه»؛ انجمن علمی مطالعات تاریخی 🆔 https://eitaa.com/bou_ayeh ┄┅┅┅┅❀💠❀┅┅┅┅┄
هدایت شده از محسن الویری
🇮🇷 ◾️در رثای آن زعیم شهید ـ ۱۹ ◾️بیانیه دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام) درباره بیانیه دانشگاه الازهر پیرامون تحولات منطقه بسم الله الرحمن الرحیم ﴿أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقَاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَإِنَّ اللَّهَ عَلَى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ﴾ (الحج: ۳۹) 🔸دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام)، که نمایانگر بخشی از عمق علمی حوزه علمیه در شهر قم است، با اهتمام و قدردانی، بیانیه اخیر صادرشده از سوی دانشگاه الازهر درباره رویدادهای جاری منطقه را دنبال کرده است. 🔸این دانشگاه در آغاز این بیانیه تأکید می‌کند که قدردان مواضع مخلصانه و مسئولانه‌ای است که الازهر در مقاطع پیشین ابراز کرده است؛ به‌ویژه در جریان تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی که به مدت دوازده روز علیه جمهوری اسلامی ایران ادامه یافت، زمانی که الازهر بر ردّ تجاوز و ضرورت دفاع مشروع تأکید کرد. این مواضع، گواهی بر انصاف و عقلانیتی است که الازهر در طول تاریخ خود بدان شناخته شده است. 🔸با این حال، تحولات جدید و مواضعی که در پی آن مطرح شده است، نیازمند تأملی علمی و آرام است؛ تأملی که راه را برای طرح مجموعه‌ای از پرسش‌ها می‌گشاید؛ پرسش‌هایی که هدف از آن‌ها غنای گفت‌وگوی علمی میان نهادهای اسلامی است، نه جدال و اختلاف. 🔹نخست: در تحلیل رویدادهای معاصر چگونه می‌توان این واقعیت روشن را نادیده گرفت که جمهوری اسلامی ایران در طول سال‌های گذشته بارها هدف تهدیدها و اقدامات خصمانه از سوی ایالات متحده و رژیم صهیونیستی بوده است؛ اقداماتی که برخی از آن‌ها از طریق پایگاه‌ها و سرزمین‌های برخی کشورهای اسلامی در منطقه انجام شده است؟ با توجه به این واقعیت، پاسخ ایران چگونه می‌تواند جز در چارچوب «دفاع مشروع» تفسیر شود؛ اصلی که قرآن کریم آن را با این آیه بنیاد نهاده است: «و در راه خدا با کسانی که با شما می‌جنگند بجنگید و تجاوز نکنید» (بقره: ۱۹۰)؛ اصلی که امروز نیز یکی از ارکان ثابت حقوق بین‌الملل به شمار می‌آید. 🔹 دوم: رویدادهای کنونی بار دیگر پرسشی فقهی و سیاسی را که از دهه ۱۹۹۰ مطرح بوده است، به یاد می‌آورد؛ پرسشی درباره مشروعیت ایجاد پایگاه‌های نظامی برای قدرت‌های غیرعربی در سرزمین‌های مسلمانان. آیا واقعیت‌های امروز نشان نمی‌دهد که آن دیدگاه‌ها نیازمند بازنگری علمی دقیق بر اساس نتایج عملی آن‌هاست؟ و اگر این پایگاه‌ها برای انجام عملیات نظامی علیه یک کشور مسلمان مورد استفاده قرار گیرند، مسئولیت شرعی و سیاسی آن چگونه ارزیابی می‌شود؟ 🔹 سوم: روشن است که الازهر شریف همواره موضعی آشکار در مخالفت با عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی داشته و نسبت به آثار مخرب آن بر وحدت امت و مسئله مرکزی آن هشدار داده است. در این صورت، چگونه می‌توان میان این ثبات اصولی و تحلیلی سیاسی که در نتایج خود با مواضع برخی جریان‌ها یا کشورهایی که در این مسیر حرکت می‌کنند همسو است، جمع کرد؟ 🔹چهارم: در سطح فرهنگی و اجتماعی، پرسشی با بُعدی عربی و انسانی مطرح می‌شود: آیا با روح عربیت و اخلاق آن، و با فرهنگ اسلامی که کرامت همسایه و مؤمن را بزرگ می‌شمارد، سازگار است که اجازه داده شود سرزمین یا آسمان یک کشور مسلمان به گذرگاهی برای تجاوز علیه مسلمان دیگر تبدیل شود؟ آیا چنین امری با سنت‌های جوانمردی و غیرت که در طول قرون بخش جدایی‌ناپذیر گفتمان عربی و اسلامی بوده است، سازگار است؟ دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام) تأکید می‌کند که طرح این پرسش‌ها در چارچوب گفت‌وگویی علمی و هدفمند صورت می‌گیرد؛ گفت‌وگویی که در پی تثبیت ارزش‌های عدالت و پیوند میان فرزندان امت اسلامی است و از شیوه‌های اتهام‌زنی یا تشدید اختلاف به دور است. دانشگاه الازهر شریف نیز، با توجه به پیشینه علمی ریشه‌دار و جایگاه اثرگذار خود در جهان اسلام، شایسته آن است که در پیشاپیش تلاش‌ها برای بازگشودن این گفت‌وگو و بازاندیشی در دیدگاه‌های فقهی و فکری نسبت به مسائل و چالش‌های کنونی امت قرار گیرد. 🔸بر این اساس، دانشگاه باقرالعلوم (علیه‌السلام) آمادگی کامل خود را برای هماهنگی در برگزاری نشست‌های علمی و مجامع فقهی و راهبردی با استادان و عالمان دانشگاه الازهر و دیگر دانشگاه‌های اسلامی اعلام می‌کند؛ با این باور که گفت‌وگوی علمی استوار بهترین راه برای تقویت وحدت و برطرف کردن ابهام‌های فکری‌ای است که ممکن است صف امت اسلامی را تضعیف کند. ﴿وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ﴾ (العنكبوت: ۶۹) 🔺جامعة باقر العلوم (عليه السلام) مدينة قم المقدّسة رحم الله شهداء الأمة وجمع قلوب المسلمين على الحقّ والإنصاف. 🏴 حکمت برای زندگی | دانشگاه باقرالعلوم(ع) | دانشگاه پیشران علوم انسانی 🔹@BouNews 🔹🔸💠🔸🔹 ــــــــــــــ ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ @MohsenAlviri
هدایت شده از محسن الویری
🇮🇷 ◾️در رثای آن زعیم شهید ـ ۲۱ ◾️... حَوِّل حالَنا إلی أحسَنِ الحالِ ... همزمانی سه عید بزرگ نوروز، فطر و نوزایی انقلاب اسلامی بر همه هموطنان عزیز و ایران‌دوستان گرامی مبارک باد. عید نوروز عید نو شدن طبیعت است و فرصتی برای نو شدن انسان و عید فطر عید نو شدن انسان است در پرتو و در پاداش یک ماه بندگی خدا و اکنون در طلیعه سال ۱۴۰۵ ش.، این دو عید که همزمانند با عید دیگری همراه شده‌اند و آن عید نو شدن انقلاب اسلامی است. چهل و هفت سال پیش از این، در اولین عید نوروز پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ ش.، شعاری که هم سوگ و غم از آن می‌بارید و هم امید و قدردانی و هم آرمان‌گرایی در آن موج می‌زد و هم واقع‌گرایی این بود که: در بهار آزادی، جای شهدا خالی. اکنون که انقلاب اسلامی در ایران یک بار دیگر شادابی و طراوت یافته و گویی از نو زاده شده است، یاد همه شهدای انقلاب به ویژه شهیدان سال ۱۴۰۴ ش. و بیش از همه یاد زعیم شهیدمان ما را به ترنم آن شعار، این گونه فرا می‌خواند که: در بهار پیروزی، جای شهدا خالی. پایان این جنگ تحمیلی ناعادلانه هر چه که باشد، چون آشکارا به شکست اهداف اعلامی اولیه دشمن انجامیده، یک پیروزی بزرگ برای ماست و مهمتر از این پیروزیِ در میدان نبرد، نوزایی انقلاب اسلامی و دمیده شدن روحی تازه در آن در پی این جنگ است. در سال ۵۷، گستره پیروزی انقلاب، خطه پاک ایران بود و اکنون گستره نوزایی انقلاب و بازتاب پیام آن در کمینه‌ترین نگاه، سراسر غرب آسیاست؛ در آن زمان، قدرت‌های بزرگ به نفوذ در ساختار جدید حکومت امید بسته بودند و اکنون نومید از این نفوذ به رویارویی آشکار روی آورده‌اند. در آن زمان ایران تنها یک نقطه امید برای جبهه نوپای مقاومت بود و اکنون یک الگو برای جبهه پرتوان مقاومت؛ در آن زمان نقش اولیه کارگردان تمدنی ایران به نقش بازیگر تنزل یافت و در شرایطی که این نگرانی وجود داشت که این نقش به تماشاگری کاهش یابد، یکباره و دوباره به کارگردانی ارتقا یافت. در آن زمان بسیاری از شعارهای انقلاب مانند استقلال تنها یک شعار آرمانی بود و اکنون یک تجربه موفق نهادینه‌شده؛ در آن زمان همه ساختارهای حکومت دستخوش یک دگرگونی بنیادی شد و اکنون این دگرگونی بیشتر در ناحیه دست اندرکاران و مسؤولان است؛ در آن زمان اکثریت قریب به اتفاق مسؤولان فاقد تجربه لازم برای اداره حکومت بودند و اکنون اکثریت قریب به اتفاق آن‌ها، برخوردار از تجربه کافی؛ در آن زمان بیشتر مسؤولان کشور آگاهی درستی از ظرفیت‌ها و توانمندی‌های راهبردی کشور نداشتند و اکنون این آگاهی و احاطه همه جهان را به شگفتی واداشته است؛ در آن زمان بزرگترین دستاورد انقلاب کنار زدن خاندان پهلوی بود و اکنون کوچکترین دستاورد این نوزایی به زباله افکندن این خاندان برای همیشه تاریخ است. در آن زمان درک روشن و صورت‌بندی‌شده در باره مفهوم هویت ملی و پیوند آن با هویت دینی در دست نبود و اکنون هیچ ابهامی در باره ضرورت حفظ هویت ملی وجود و تاریخ کهن سراسر افتخار ایران عزیز وجود ندارد؛ در آن زمان به روشنی دانسته نبود که کدام افراد و جریان‌ها به راستی همدل و همراه مردم و انقلابند و اکنون با وجود پاره‌ای تنگ‌نظری‌ها، تردیدی جدی در این باره وجود ندارد؛ در آن زمان مردم تنها با اعتماد به روحانیان و مرجعیت شیعه در صحنه حاضر بودند و اکنون با وجود کاهش این اعتماد، با آگاهی کافی از نقاط ضعف و قوت نظام جمهوری اسلامی و با یک انتخاب هوشمندانه و آگاهانه دوباره و با شور و نشاطی باور نکردنی پا به میدان گذاشته‌اند. در آن زمان علم بومی و خودکفایی نسبی علمی تنها یک افق چشم‌نواز بود و اکنون یک پیشینه و نقطه اتکای قدرت‌آفرین. در آن زمان همه مناسبات اجتماعی در پیوند با شرایط پس از پیروزی انقلاب اسلامی بازتعریف شد و اکنون نیز شایسته است همه مناسبات با شرایط نوزایی انقلاب بازتعریف شود. در آن روزگار دعای "حَوِّل حالَنا إلی أحسَنِ الحالِ" در آغاز راه بر زبان‌های جاری بود و اکنون در مراحل پایانی یک آزمون و ابتلای بسیار عظیم و موفق. یک بار دیگر همزمانی این سه عید بزرگ را که هر سه، عیدِ نو شدن هستند به فال نیک می‌گیرم و آرزو می‌کنم نوروز ۱۴۰۵ شمسی و فطر ۱۴۴۷ قمری و نوزایی انقلاب اسلامی به رهبری ایرانیان عزیز فرهیخته با همه تنوع سلیقه‌های شایسته احترام دینی و مذهبی و سیاسی و فرهنگی آن‌ها، آغاز برشی تازه و بالنده در تاریخ شکوهمند کشورمان باشد. ـــــــــــــــ ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ @MohsenAlviri