بگیر فطره‌ام امّا مخور برادر جان که من در این رمضان قوت غالبم «غم» بود - اخوان ثالث

❖ «#حق» به معناى ثابت العين است و اما «#باطل» به معناى چيزى است كه عين ثابتى نداشته باشد ولى خود را به شكل «حق» جلوه مى‌دهد، تا مردم آن را «حق» بپندارند. ليكن وقتى در برابر «حق» قرار بگيرد آن وقت است كه مردم همه مى‌فهمند باطل بوده و از بين مى‌رود مانند آبى كه خود يكى از حقايق است و سرابى كه حقيقتا آب نيست ولى خود را به شكل آب جلوه مى‌دهد و بيننده آن را آب مى‌پندارد ولى وقتى تشنه نزديكش مى‌شود آبى نمى‌بيند. ❖ [...] عالم خلقت با همه نظامى كه در آن هست از امتزاج «حق» و «باطل» پديد آمده. ❖ [...] آرى، #سنّت خداى تعالى بر اين جريان يافته كه: «باطل» را آن قدر مهلت دهد تا روزى با «حق» روبرو گردد، و با آن در بيفتد، تا به خيال خود آن را از بين برده، خودش جاى آن را بگيرد، ولى خدا به دست حق خود، او را از بين ببرد و نابودش كند. ❖ پس اعتقاد «حق» هيچ وقت در زمين ريشه‌كن نمى‌شود، هر چند كه در بعضى ادوار حاملين آن در اقليت قرار گيرند و يا ضعيف شوند و همچنين كمال «حق» هرگز از اصل نابود نمى‌شود هر چند كه گاهى اضداد آن زياد گردند، و نصرت الهى هرگز از رسولان خدا جدا نمى‌شود هر چند كه گاهى به اصطلاح، كاردشان به استخوان برسد آن چنان كه مأيوس شوند و خيال كنند كه به كلى تكذيب شدند. 📚 ترجمه تفسیر #المیزان؛ ج ۱۴ ص ۳۶۸ @darolketabb

«بزرگان اهل معرفت از چند قرن قبل گفتند خونِ شهید هدر نمی‌رود، این خون‌ها جمع می‌شود موسای زمانی پدید می‌آید..» @darolketabb

❖ جناب مولانا در دفتر سوّم مثنوی داستانی را راجع به رشادت‌های حضرت حمزه عموی پیامبر أعظم صلی الله علیه و آله و دیدگاه ایشان راجع به مرگ را نقل می‌کند. ❖ مولانا اینطور بیان می‌کند که ایشان در جوانی همراه با زره جنگی به میدان میرفت، ولی در سال‌های آخر عمر، بدون زره و سرمست در مقابل دشمن شمشیر میزد. ❖ برخی از وضع ایشان می‌پرسند و به او می‌گویند مگر خدا نفرموده: «وَ لَا تُلۡقُواْ بِأيۡدِيكُمۡ إلَى ٱلتَّهۡلُكَةِ» (بقره - ۱۹۵) ❖ حضرت حمزه پاسخ می‌دهند: در جوانی رفتن از دنیا را برابر نابودی می‌دیدم. ولی اکنون که دلم از نور محمّد صلی الله علیه و آله فروزان شده باکی از مرگ ندارم. 🔸 در ادامه جناب مولانا مرگ را از نگاه حضرت حمزه این چنین توصیف می‌کند: آنان که مرگ را هلاکت می‌دانند، خطاب «لاتُلقُوا» (خود را به هلاکت نیفکنید) آنها را از میدان رفتن باز می‌دارد. ولی برای کسی که مرگ، دریچه‌ای باز به سوی دروازه‌ی ابدیّت است، فرمان «سارِعُوا» (بشتابید به سوی خدا) به سراغشان می‌رود. 🔸 خطاب «دارِعُوا» (زره ببندید) مربوط به مرگ و فناست، و خطاب «اِفرَحُوا» (شاد شوید) مربوط به مردان خداست، و خطاب «اِترَحُوا» (اندوهگین شوید)، از آنِ مطرودان درگاه الهی است. - آنکه مُردن پیش جانش تّهلُکه است - امر «لاتُلقُوا» بگیرد او به دست - وانکه مُردن پیش او شد فتح باب - «سارِعُوا» آید مر او را در خطاب - الحذر ای مرگ‌بینان «دارِعُوا» - العجل ای حشربینان «سارِعُوا» - الصّلا ای لطف‌بینان «اِفرَحُوا» - البلا ای قهربینان «اِترَحُوا» - هر که یوسُف دید جان کردش فِدی - هر که گرگش دید برگشت از هُدی - مرگِ هر یک ای پسر همرنگِ اوست - پیشِ دشمنْ دشمن و بر دوستْ دوست • مثنوی #مولانا؛ دفتر سوّم، بخش ۱۶۶ @darolketabb

سعادت همره و اقبال همدم

🔴 تعبیری درخور تمام جنایت‌کاران تاریخ؛ از معاویه تا ترامپ و نتانیاهو جناب صعصة بن صوحان، از اصحاب امام علی و امام حسن علیهماالسلام، در مجلسی که معاویه لعنة الله علیه حضور داشت، در نزد مردم او را چنین خطاب قرار داد: أيُّهَا النَّاسُ أتَيْتُكُمْ مِن عِندِ رَجُلٍ قَدَّمَ شَرَّهُ وَ أخَّرَ خَيْرَهُ الخ «ای مردم! من از نزد کسی می‌آیم که شر او بسیار و هیچ امیدی به خیر او نیست ... ». 📚 اختیار معرفة الرجال؛ ج ۱ ص ۶۸ @darolketabb

امام صادق علیه السلام به نقل از امام علی علیه السلام می‌فرماید: «اگر کسی بخواهد به خانه کسی حمله کند، می‌گوید بُکُش، خونش به گردن من»¹. فرمود: باغیرت باشید، اگر بیگانه‌ای به خاک شما حمله کرد خونش به گردن من. این تعبیر، تعبیر عادی نیست. این آمده مزاحم خاک ماست، مزاحم آب ماست، مزاحم حیات ماست، مزاحم سرزمین ماست، مزاحم وطن ماست که «حبّ الوطن» از بهترین غرایز بشری است. ¹ الکافي؛ ج ۵ ص ۵۱ / الکافي؛ ج ۷ ص ۲۹۷ 👤 آیةالله جوادی آملی - ۱۱ فروردین ۱۴۰۵ @daftar_ayatollah_javadi_amoli @darolketabb

• «أ أنْتُمْ تَزْرَعُونَهُ أمْ نَحْنُ الزَّارِعُونَ‌» #روز_طبیعت 🌱 @darolketabb